Over walnoot likeur en meer


Zoete walnoot likeur kent iemand dat?
Ik ben niet zo thuis in de wereld van drankjes en de enige likeur die ik in huis heb is Tiramisu likeur.

"Kun je daar Tiramisu van maken", vroeg zoonlief.

Ik weet het niet. De fles staat er dus te staan net als meer flessen.
Mijn drankvoorraad is weer gegroeid omdat een kennis een fles wijn had gekocht. De bedoeling was dat wij samen wat zouden drinken, maar wij dronken alleen thee en gingen vervolgens proberen te slapen.
Het leven van twee zieken is niet opwindend, al jaren niet meer. Het belangrijkste is om stres te voorkomen.

Ooit liet iemand mij zien hoe zij olie uit walnoten perste. Zij kwam om in de walnoten dus een mooie bezigheid voor de winteravond. De doppen gingen in de kachel. Perfect om het vuur aan te houden.

Eerlijk gezegd vond ik de olie niet lekker.
Ik hou van walnoten maar niet in of door mijn eten. Ook pinda's wil ik niet door mijn eten zien. Het zat ooit door de macaroni die mijn ex maakte en dat was bijzonder vies. Wellicht was het dat ook zonder pinda's geweest, vaag herinner ik mij nog het zout met de aardappelen.

Ook niet lekker vind ik de hennep olie die ik heb staan. Een zo'n razend duur flesje heb ik op (ja ik ben ook dat mens dat zonder gezeur lepels levertraan wegwerkte) het andere staat er nog. De smaak is nogal overheersend (iemand beschreef het als muf) en je braadt er dan ook geen vlees in of gebruikt het om een ei in te bakken. Voor een cake is het ook niks en over de sla is ook wel een beetje gruwelen. Ik denk dat hier de lucht erger is dan de smaak.
Dan blijft dus de huid over. Als huidsmeersel zal ik het opgebruiken en dan maar hopen dat niemand zegt dat ik naar een muf oud mens stink.

Vrij schrijven kun je bij Yoors