Wat is dat lekker zeg!


Na mijmerend over vanmiddag, denk ik na over een passende titel voor dit artikel.

Leg ik de nadruk op de bevestiging van het nut van kennis aangaande God's apotheek te bewaren en praktisch bezig te zijn met wildpluk? Of op het fantastisch band versterkende effect tussen mijn jongste prins en mij...wellicht op het positieve gevoel van uit de comfort zone te zijn gegaan? 

Alle drie onderwerpen zijn namelijk van toepassing hier. Hoe mooi is dat? !

De ongerepte natuur is ons ooit gegeven om er wel bij te varen. Zowel op het gebied van voeding als op dat van heling. Ongerept is ze allang niet meer, net als de ooit algemene kennis over het nut van al haar facetten. 


Inmiddels is het wel (weer ) duidelijk dat je als mens bestaat uit dezelfde elementen als de aarde en al wat daar op/in is. Dat je moet passen op het schip (je lichaam) dat je gekregen hebt door het onder andere te voeden met louter natuurlijke bestanddelen is dan ook een logisch te trekken conclusie. Één die ik graag eerder had getrokken, waarom heb ik dit niet op school geleerd? Oh nee, dat is off topic :).

Mede omdat we op een niet al te groot perceeltje wonen en dus niet een voedselbos aan kunnen leggen dat groot genoeg zou zijn om ons gezin en andere mensen te voorzien van datgene wat we nodig zijn, ben ik me gaan interesseren in wildpluk. Graag wilde ik meer weten over 'God's groene apotheek' zoals de planeet vaak genoemd wordt. Ik meen zelfs een boekje te hebben gelezen dat zo heet...ik zal het nazoeken en kom terug op de inhoud c.q. context. Kennis opdoen en delen die door de ontwikkeling van de maatschappij waarin we leven verloren lijkt te gaan is een streven geworden. 

Iedereen lijkt afhankelijk te zijn geworden van wat er in de supermarkt ligt. Maar is dat niet bizar? Waarom moet een mega keten mij mijn voeding aanbieden en zo ook meebepalen wat ik naar binnen werk? De natuur kan dat toch prima zelf?  Over voorverpakte voeding hoeven we niets meer te zeggen, dat is veelal niet ok, je weet uit een eerder artikel hoe je daar het kaf van het koren in kan scheiden. Maar de groente en fruitafdeling dan? Erg leuk, maar dat ligt veelal vol bespoten en genetisch gemanipuleerde artikelen. Koop je dus je groen en fruit, kies dan bio, dat is iets minder erg...want ja ook hier kan het nodige over gezegd worden.

Dus wildpluk, want uiteindelijk is alles wat we kopen aan groente en fruit, verwant aan groente en fruit 'uit het wild', waarom niet dan direct de wilde variant kiezen? Hier is niet mee gerommeld. Het 'enige' waar deze groenten, kruiden en fruitjes 'last' van kunnen hebben is milieuvervuiling.  Kijk dan wel goed uit waar je precies gaat plukken als je je hiermee bezig wilt houden.

Vanmiddag zijn we aangehaakt bij een groep mensen die ook van wildpluk houden. In een bos waar ik van kindsbeen bekend ben, heb ik nu met andere ogen gekeken. Prachtige paddenstoelen gezien, allerhande kruiden gesnoept, zoals muskuskaasjeskruid, springbalsemien en brandnetel. De oude beuken zijn elke keer imposanter lijkt het. En oh ja een heuse koningskaars gespot! Deze zou ik zo graag in mijn eigen tuintje krijgen, maar tot heden nog niet mogen verwelkomen. Hieronder een foto van hoe hij er eind augustus ongeveer uit kan zien :).



Mijn jongste prins van zes jaar was mee omdat hij wel eens alleen met mama op stap wilde en een bos is altijd leuk. Hij houdt van buiten zijn en wandelen vindt hij geweldig. Een andere hobby van hem is dat hij graag alles wat hij ziet, op wil rapen om dat te bestuderen. Je kan je voorstellen dat dat niet altijd handig is, maar in een bos waar genoeg ligt is dat geen probleem. Wat mij enorm verbaasde was zijn bereidheid mee te doen, als in "Eet jij dat? Dan doe ik dat ook." Geweldig! Hij heeft van verschillende kruidjes bloemblaadjes gesnoept, de brandnetel niet maar wèl de zaden van de springbalsemien. En ze waren erg in trek bij hem! Wat heerlijk zo samen iets te ondernemen, te verbinden met elkaar en de natuur, helemaal top.

Wat ook een bijzonder iets was, deze groep mensen was ons onbekend, het was een random samen gestelde groep naar aanleiding van een oproep betreffende het ontdekken van dat specifieke gebied waar we waren.  De begeleidster ken ik via haar activiteiten en wat mailwisselingen, maar zelfs haar had ik nog nooit live ontmoet. De groep bleek een aangenaam gemêleerd gezelschap te zijn en met praktisch iedereen is er wel even gesproken. Fijn om gelijkgestemden op het gebied van eetbare natuur te ontmoeten en samen kennis te delen/op te doen, dat is voor herhaling vatbaar.

Al met al dus een waardevolle middag op verschillend vlak hoewel ze in eerste instantie maar op één gericht was. De gekozen titel is de uitspraak van mijn jongste prins toen hij die springbalsemien proefde :)  Hopelijk volgen er meerdere van dit soort uitspraken; het motiveert in elk geval wel om de kinderen te betrekken bij deze kostbare reis in God's groene apotheek. :)