Welkom in mijn rommelhuis!


 

Welkom in mijn huis vol rommel! Al mijn hele leven heb ik veel spullen. Ik krijg vaak iets, ik ben gek op goedkope koopjes, ik leef me soms uit op AliExpress, bij Action en Bigbazar, ik "verzamel" altijd van alles... kortom: ik heb VEEL! En nu we sinds kort verhuisd zijn én met een grote verbouwing bezig zijn, staat alles steeds in de weg. De hele dag, elke keer weer, verplaatsen we spullen van de ene naar de andere ruimte. En ik ruim echt elke dag van alles op, maar het is gewoon té veel.

Al jaren lees ik ook allerlei "zelfhulp boeken" en kan ik helemaal blij worden van plaatjes van mooi gestylde en opgeruimde huizen en kamers. Op Facebook ben ik lid van groepen zoals "minimaliseren", "FLYlady" en "huishouden op rolletjes". Ik vind het heerlijk om te lezen hoe anderen hun troep georganiseerd krijgen en langzaam maar zeker een opgeruimd huis hebben. Hoe iedereen begint met babysteps of mensen die de héle dag lopen te poetsen. Die hun tegels buiten nog stofzuigen. 

Zo ben ik niet. Hahaha, nooit geweest ook. Als kind was mijn slaapkamer altijd al een rommel. Ik verzamelde stenen, schelpen, fossielen, postzegels, snoepjes, knutselspullen, foto's, stickers en vast nog veel meer. De stickerverzameling heb ik nog, in een mooie doos op zolder. De postzegelverzameling ook. Een paar mooi fossielen ook en eeen bakje met schelpen heb ik ook nog. De fotoalbums staan in een kast. Samen met de fotoalbums van mijn opa en oma en ook nog een paar van mijn moeder. De snoepjes zullen inmiddels wel zijn opgegeten.  

Mijn spullen in huis zijn fijn. Aan de meeste spullen zit een verhaal. Zoals het Le Creuset fluitketeltje op de kachel. Dat hebben we gekocht van onze gastvrouw toen we een weekend weg waren. Of de midwinterhoorn die een van mijn opa's zelf heeft gemaakt (Net zoals mijn wieg, een kindertafel en klepbankje, de schildering op de garagedeur en beeldjes van hout die door mijn opa's zijn gemaakt). Of mijn mooie buffetkast. Die was vroeger mijn commode, toen ik baby was. En daarna stond hij jaren bij opa en oma in de kamer. Opa heeft mooie figuurtjes in de raampjes gegraveerd. (zie de ronde foto bovenaan). Net zoals de klok uit hun huis, die tikt nu in ons huis.

Maar ook het blikje met meer dan 100 pasfoto's van familie en vrienden. Of een klein sleutelhangertje als aandenken van een vakantie. De gehaakte onderzetters die de oma van mijn eerste vriendje aan me gaf (Dankjewel oma Lassie!) De kristallen glazen uit Tsjechië die niemand mag gebruiken omdat ik bang ben dat ze kapot gaan. De mooie fotokerstkaartjes die je elk jaar krijgt. Een mooi boek (Nou ja, 50 mooie boeken... euh... ok, 200 dan). Oude brilletjes van mijn overgrootmoeder. Mooie ringetjes en armbandjes en kettinkjes (die ik bijna nooit draag). Mooie tekeningen en knutsels...

En dan uiteraard nog alle spullen die niet echt een emotionele waarde hebben, maar gewoon handig zijn om te hebben voor het geval dat... van die wegwerp regenponcho's, 5 pakjes batterijen, schroefjes, moertjes, ringetjes, rubbertjes, goedkoop gereedschap, 20 notitieboekjes, 300 pennen, 5 pakjes stiften, leuke gummetjes, snoertjes en opladers zonder apparaten, zegeltjes, heel veel glazen, potjes, vazen... ach, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Er gaat regelmatig een vrachtje naar de kringloopwinkel. Ik verkoop ook vaak genoeg iets op Facebook of Marktplaats. En nog veel vaker beheers ik me echt wel om iets niet te kopen. En toch staat mijn huis vol. En zie je soms door de bomen het bos niet meer. Hebben anderen dat nou niet? Hoe krijgt iedereen dat toch zo goed voor elkaar?

Als "straks" de verbouwing klaar is, wil ik ook zo'n huis uit een tijdschrift. Met een paar mooie meubels, de kleuren op elkaar afgestemd en veel ruimte in plaats van spullen. Dat het er "gewoon" gezellig uitziet. Met een paar mooie groene planten (die niet uitdrogen of verdrinken door mijn groene vingers). Als anderen dat kunnen, waarom ik dan niet? Ach, zoals die plaatjes zal het wel niet worden. Maar met minder spullen wordt het wel opgeruimder!

Een nieuw huis, een nieuw begin. Tijd voor DECLUTTERING! Weg met de overbodige troep en dubbele huisraad. Maar wel rustig aan en elke dag een beetje graag. Gisteren was mijn kledingkast aan de beurt.  Ik ben begonnen met 1 stapeltje van de bovenste plank. Toen de hele bovenste plank.

De kledingkast zoals deze er al een tijdje uitzag. (Deze mooie, oude kast is overigens ook van opa en oma geweest).

Na 2 stapeltjes uitzoeken, kan deze stapel al weg! Dat ruimt op.

De bovenste plank is klaar! Nu even tijd voor iets leuk.

Na 1 plank vond ik het wel tijd voor afwisseling. Sem en ik wandelden naar een winkelcentrum een eindje verder en daar hebben we lekker geluncht. Daarna liepen we door naar tante Irene, want Sem wilde daar graag logeren. Ik ben weer teruggewandeld en begon aan de rest van de kast.

Na de shirtjes en wat broeken, begin ik aan een nieuw stapeltje broeken en alle truien. Plank 3 waren de jurkjes, pyjama's en wat losse spulletjes. Toen de plank van mijn vriend. Die heeft vooral heel veel kluskleren! Als laatste de laden met ondergoed en sokken. En ineens was ik klaar. En staan er 5 zakken met kleren die weg kunnen. Én ik heb een lege plank!

Gisteren al een jurkje verkocht, vandaag komen er nog twee een tas met spullen ophalen en maandag ook nog eens. Misschien tussendoor nog wat extra. Alles gaat in een potje en hopelijk kunnen we dan over een paar jaar onze droombank kopen! Wat over een week of twee nog niet is verkocht, gaat naar de kringloop.

Iemand belang bij dit zomerse jurkje?

Of bij deze lange, strakke, galajurk?

Of een zomers topje?

Heb jij nog niet genoeg kleren? En nog ruimte in je kledingkast? Of hou je gewoon van lekker veel spullen? Ben je benieuwd naar de kleren die ik verkoop? Let me know! Ik raak graag van mijn spullen af!

Want het gaat echt gebeuren! Elke dag een beetje, maar elke dag moet er iets opgeruimd en WEG! Heb je nog spullen nodig? Of heb je een goede tip? Of ben je benieuwd wat ik straks nog meer te koop zet? Geef een reactie of volg mij. Ik hou je op de hoogte!

Comment and receive 25 YP 25
Are you new here ?
Then you can introduce yourself once and everyone will see it ! Make a post where you introduce your self. Use this hashtag : #Iamnewhere @ Yoors it is about quality content so a proper introduction will do a lot for your future Yoors Career :) This is my introduction : https://yoo.rs/iamfrom-a-proper-introduction-1591963510.html?Ysid=1 You are invited to copy the idea. After posting we will take care of a promotion campaign for you. So from that point on everyone knows you are around. I promise you a lot of attention and reactions if you make this proper introduction post. And always remember: "You never get a second chance to make a good first impression." -
Comment and receive 50 YP 50
The Pinch
We are cycling, Jan likes to be on the pedals, my tongue is almost on the handlebar, not an ideal position. In the park is a short distance from the path, a work of art: a flathheye wooden structure in the shape of a clothespin. Jan never has an eye for art, I think it's funny, it looks like the pin is holding a mountain of grass and wants to take a closer look at it. But culturally barbarian Jan has no message to this. The underlying distance grows. “Hey, Jan, don't ride so fast! Take a look around you, enjoy nature!' Jan holds in for a moment, looks skitfully to the left. “I don't ride so hard for nothing. You see that giant pincher? Who stands for treachery. The ground is waving, the earth is moving, I'm telling you, something is not fluff!' 'That's just an art object.' “No, it doesn't look like art in the farthest distance. It's a giant pincher, you hear?? The Pinch of a Giant! And you see what it's on?' My heart is pounding, I have aroused his interest, now nonchalance feigning. “On a grassy shedding. What cares that?.' “Don't you feel the earth trembling? It's not an ordinary grass huvel, sure not!' “And, Jan, what do you think it would be??' “A disguised giant. He lies. He sleeps. restless. He sleeps onrustig. It would also make me restless when I lie under the sods of grass.' 'And the pincher who's definitely standing on his nose, 'I hear how ridiculous this sounds, his fantasy has taken a walk with him. “Hahaha, Jan, I think you've contracted a Danian contagion.' “Don't laugh! It is so. The pincher is on his nose.' “And then why?' “To stop the snoring, duh.' “And where do you get that wisdom from?' “Do you hear someone snoring?' 'No.' 'Well then! Facts don't lie. I'm telling you, we have to cycle fast before the giant wakes up.' “And why would the giant wake up?' “Everyone wakes up over time. Only in fairy tales sleeps a few hundred years.' 'There's no pin in there.. But wait, I want to take a picture of it first! You don't see a giant pincher every day.' 'I'll app to the other side of the park. There are also a few silly individuals watching, who can shoot a picture, we are also on.' 'Tight plan!' Jan sends the app and we continue our way. #shortstory