Zorgen over de prikken


Ze heeft het niet zo naar haar zin de laatste paar dagen. Ze lacht, ze speelt, ze wandelt, ze bouwt, maar wanneer ze stil zit, maakt ze zich zorgen. Ze zegt het niet, maar ik kan het aan haar zien.
Voor het slapen-gaan zit ze nog even te kleuren. De spanning staat op haar gezichtje te lezen, maar als ik voorbij loop, weet ze er toch een glimlach uit te persen.
"Hi mam", zegt ze met een flauw lachje op haar toet.
"Hi lieverd, zou je het leuk vinden als ik met je mee kleur? Of misschien wil je praten of alleen maar knuffelen?"
"Ik wil wel knuffelen", ze zet haar woorden kracht bij door een kussen van haar bedje te pakken en naast zich neer te leggen. Ik geef haar een kus op haar kruintje en ga naast haar zitten.
"Kom maar, poppie..."
Stevig pakt ze me vast, ze slaat haar armen om me heen en legt haar hoofdje op mijn borst.
"Hoe gaat het met je, lieve Laan?"
"Het gaat wel goed hoor."
"Dank je wel, poppie, dat je Casper weer zo lief hebt uitgelaten, dat is echt heel lief van je."
"Oh.., hummmm..., dat is gewoon..."
"Nee drollie, het is niet gewoon dat jij speciaal voor Casper je bedje uit komt en hem dan gaat uitlaten."
"Vanmorgen was het vijf voor zeven, eigenlijk iets te vroeg, maar Casper vond het niet erg."
"Nee, Cas vind dat zeker niet erg, hij zou het liefst hele dagen willen lopen. En jij volgens mij ook..."
"Mam...?"
"Ja lieverd?"
"Mama, ik maak me een beetje zorgen, maar als ik bezig ben, dan niet."
"Ik vind het een heel knappe oplossing van je om dan maar te gaan wandelen of spelen. Maar Laantje, je mag mij altijd álles vertellen, hè? Dat mag je nooit vergeten. Je mag álles vertellen, niets is gek of vreemd. Soms, lieve Laan, lucht het op als je erover praat."
"Ik hoor jou en papa wel eens praten over de boodschappen, dat alles zo duur geworden is. Wat als we straks geen boodschappen kunnen doen? En dat corona gedoe, dat vind ik gewoon niet leuk meer.... Ik wil zo graag weer dat we konden leven als vroeger, maar dat gaat zeker nooit meer gebeuren...? Moeten wij nou ook die prikken? Ik wil die niet hoor! Maar als ze nou zeggen dat het wél moet? Dan hebben we straks geen keus meer... "
"Och meisje toch... Wat is jouw bolletje toch druk bezig... Ik ben blij dat je dit hebt verteld, dank je wel daarvoor."
"Ik wil gewoon niet meer dat jij je zo veel zorgen maakt. En ik wil ook niet dat papa zich zorgen maakt...."
"Lieverd, papa en mama zijn altijd heel open en eerlijk tegen jullie. Misschien is dat niet altijd even handig. Net als met de boodschappen: jij hoeft jezelf daar absoluut geen zorgen om maken! Het komt allemaal goed, lieverd, daar moet je op vertrouwen - dat doet mama ook."
"Mam?"
"Ja meisje?"
"Gaan ze ons verplichten om die prikken te nemen?"
"Ik beloof je, uit de grond van mijn hart, dat jij én je broer en je zussen géén prikken gaan krijgen."
"Maar als het nou moet?"
"Dan zoeken we een andere plek op, waar het niet hoeft. Al moeten we de hele wereld over!"
"Beloof je dat?"
"Ja, dat beloof ik je."
Ik pak mijn moppie extra stevig vast en ze laat haar tranen lopen. Ik huil stiekem met haar mee...
"Ik voel me nu een heel stuk beter, mam."
"Gelukkig, lieverd. Zullen we afspreken dat wanneer het weer een beetje druk in je hoofdje is, je naar mij toekomt? Dan kunnen we samen, net als nu, praten en kroelen."
"Ok. Maar mag ik nog steeds wandelen?"
"Natuurlijk mag jij wandelen! Als je het fijn vind, wandel ik ook eens met je mee."
"Dan kunnen we bij de koeien kijken samen. Of we kunnen naar de bloemen kijken die aan de cactus groeien. Die zijn echt heel mooi."
"Dat gaan we morgen doen, beloofd."
"Zullen we nu nog kleuren?"
"Ok, heb jij iets liggen wat ik kan doen?"
"Je mag mij helpen met deze plaat. En je hoeft niet zo voorzichtig te doen hoor, ik kleur ook gewoon buiten de lijntjes."
"Als je dat altijd maar blijft doen - buiten de lijntjes kleuren." In gedachte voeg ik daar aan toe dat ik hoop dat ze ook altijd buiten de lijntjes zal leven - maar dat zeg ik maar niet hardop, voor nu is het goed zo.

#wijdoenhetniet #geenprikken #kind #dochter #verdriet #zorgen #reinenpuur #geenvaccins #geenvaccinatie #inenten #zorgenvaneenkind #bijzondermoment #praten #troost

1 comment