De macht van het geld en het geld van de macht


 In kranten en tijdschriften, maar ook op de sociale media lees ik regelmatig berichten, waarvan na wat opzoekwerk blijkt dat ze niet echt waarheidsgetrouw zijn.

Als je, zoals de titel reeds suggereerde, het geld volgt en de macht die daaraan is verbonden, kom je tot de conclusie dat we eigenlijk constant worden gemanipuleerd, met een kluitje in het riet gestuurd.

Neem de heisa rond vaccinaties. We gaan onze kinderen steeds meer vaccineren tegen alles en nog wat. Sommige van die vaccinaties vind ik persoonlijk meer dan verantwoord zoals: pokken, mazelen - bof – rubela, tetanus, en andere.

Vaccinaties tegen influenza en baarmoederkanker bij jonge meisjes vind ik dan weer een stap te ver.

Hoe rijm je de stelling dat niet-gevaccineerde kinderen een gevaar zouden zijn voor hen die wel werden gevaccineerd? Helpt dat vaccin dan niet?

Vanuit wetenschappelijke hoek krijgen we hierover ook wisselende signalen. Welke instantie het onderzoek betaald en hoe onafhankelijk dat wordt gevoerd bepaalt de resultaten.

We gebruiken met zijn allen teveel antibiotica, soms zelfs helemaal ten onrechte. Wie schrijft deze antibiotica voor? Of kan je die zonder voorschrift verkrijgen? Maar toch wordt de burger opgeroepen hieraan iets te doen …

Niet alleen de farmaceutische industrie zondigt al eens tegen bepaalde deontologische regels, ook de voedingsindustrie en de chemische industrie laten zich niet onbetuigd.

Door een gebrek, gewild of ongewild, van strikte regelgeving door de overheid blijven bepaalde producten waarvan de schadelijkheid gekend is of waarvan er op zijn minst een sterk vermoeden van schadelijkheid is, onze markt overstromen.

Wie biologische groenten verbouwd en verkoopt moet aan strikte voorwaarden voldoen om dit label te mogen dragen. Akkoord, er moet hierop zeker controle bestaan! De niet biologische teelt zou evenwel verplicht een label moeten dragen waarop wordt vermeld welke schadelijke stoffen er tijdens en voor het kweekproces werden gebruikt. Het is dan aan de consument om zich over deze stoffen te informeren. De overheid heeft hier de plicht om via onafhankelijke kanalen deze producten op te lijsten en die lijsten ook actueel te houden.

Van bepaalde chemische producten, ik denk hier aan de glyfosaten en andere pesticiden, zijn de kanker verwekkende eigenschappen reeds door verscheidene instanties bewezen. Ook het effect op het ecosysteem en de biodiversiteit is meermaals aangetoond. Toch slaagt men er maar niet in deze producten definitief te bannen.

Zolang het geld de macht uitoefent, zijn slogans als “Red de bijen” “Hou dit oude bos in stand” “Gezonde voeding voor iedereen” holle vaten.