Medicinale cannabis verovert wereld!


Medicinale cannabis (MC) is wereldwijd overduidelijk aan een opmars bezig. Binnenlandse en buitenlandse media tonen meer en meer aandacht voor het onderwerp. Aangevuurd door menig wonderlijk voorbeeld dat via internet zijn weg vindt naar geïnteresseerde patiënten. Vaak hebben deze laatsten al een hele reeks conventionele medicijnen geprobeerd, zonder gewenst resultaat, en hopen op een positieve evolutie met de cannabisplant. Maar wat is medicinale cannabis eigenlijk? Bij welke ziekten kan het helpen? En zou een medisch programma op basis van MC in België kunnen helpen? Voor meer uitleg ging ik ten rade bij moleculair bioloog en farmaceutisch onderzoeker, Dr. Arno Hazekamp. Hij is werkzaam bij het bedrijf Bedrocan in Nederland. Het bedrijf kreeg van de Nederlandse overheid de toestemming om legale MC te telen en aan het Nederlandse Bureau voor Medicinale Cannabis (BMC) te leveren. Zij zorgen nadien voor de verdere distributie naar de Nederlandse apothekers.

Beroepshalve onderzoekt Dr. Hazekamp cannabis al ruim vijftien jaar. Naast dure klinische studies wordt bij de ontwikkeling van MC ook 'patient inspired research' gebruikt. Dit soort onderzoek begint met de getuigenis van gebruikers. Stel, verschillende mensen getuigen, onafhankelijk van elkaar, over een bepaald effect of verbetering van een kwaal (bv. minder pijn) na de inname van verschillende soorten cannabis. Bovendien kunnen deze personen hun gebruikte cannabis aan het onderzoeksteam van Dr. Hazekamp overhandigen. In het laboratorium kan er dan een analyse volgen naar de precieze samenstelling van de gebruikte cannabisvariëteiten. De wetenschapper probeert in die verschillende samenstellingen een terugkerend patroon te identificeren. De stoffen die telkens voorkomen in de cannabissoorten die een goed medicinaal effect hebben, zijn waarschijnlijk verantwoordelijk voor dat effect. Nadien wordt op basis van dit patroon een geoptimaliseerde cannabisvariëteit ontwikkeld. Testen gebeurt uiteindelijk door de nieuwe ontwikkelde MC door patiënten met de aanvankelijke aandoening (hier pijn) te laten gebruiken en vast te stellen of het gewenste medische resultaat, minder pijn, inderdaad optreedt. Indien de veronderstelling klopt, kan men nu op grotere schaal deze bepaalde soort MC telen en aan de patiënten voor deze indicatie aanbieden. Door op deze wijze te werken, had Bedrocan bijvoorbeeld al in 2007 een cannabis type met het nu zo bekende cannabidiol (CBD, een niet psychoactieve cannabinoïde) beschikbaar voor patiënten met MS.

Wetenschappelijk onderzoek laten starten bij patiëntenfeedback lijkt misschien vreemd maar je kan niet voor iedere verschillende cannabisvariëteit een klinische studie organiseren. Er zijn gewoonweg veel teveel verschillende variëteiten, dus is het van belang om daar enige ordening in aan te brengen. In Nederland brengt Bedrocan momenteel vijf verschillende soorten MC op de markt. Het BMC is de uitvoeringsorganisatie van de overheid die het medicinaal cannabisproject voor de overheid leidt. Zij schakelt Bedrocan als bedrijf in om de MC te telen en informeert artsen en apothekers in via brochures, een website en presentaties bij welke indicaties MC kan dienen. Het BMC maakt hierbij een verschil tussen wetenschappelijke gegevens en ervaringen van patiënten en artsen. Zo zijn er volgens het agentschap voldoende wetenschappelijke gegevens die aantonen dat medicinale cannabis werkzaam is bij - aandoeningen met spasticiteit in combinatie met pijn (MS, ruggenmergschade) - chronische pijn (met name van neurogene aard) - misselijkheid en braken (bij chemotherapieof radiotherapie bij kanker, bij hiv-combinatietherapie en bij medicatie bij een hepatitis C-infectie) - palliatieve behandeling van kanker en aids (voor opwekken eetlust en verminderen van pijn, misselijkheid en gewichtsverlies) - syndroom van Gilles de la Tourette - therapieresistent glaucoom. Daarnaast wijzen ervaringen van patiënten en artsen volgens het BMC op mogelijke klinische effectiviteit van MC bij aandoeningen zoals bijvoorbeeld Morbus Crohn, colitis ulcerosa, epilepsie, jeuk, migraine, reuma, ADHD, PTSS, onrust bij Morbus Alzheimer en hersentrauma.

Dat ze bij Bedrocan niet stil zitten bewijst het feit dat ze binnenkort een zesde MC-variëteit aan het BMC assortiment toevoegen. De nieuweling is van het cannabis type ‘Amnesia Haze’. Dr. Hazekamp is momenteel bezig met het schrijven van een wetenschappelijke artikel over de manier van ontwikkeling van nieuwe cannabisvariëteiten. De nieuwe soort waar nu aan wordt gewerkt, is ontstaan door de verhalen van de patiëntengemeenschap te testen via laboratorium onderzoek. De Nederlandse wetenschapper stelt dat 'bij de ontwikkeling van MC inspireren patiëntenverhalen ons in onze zoektocht, terwijl de wetenschap helpt om uiteindelijk verantwoorde beslissingen te nemen'. In dit geval werd door meerdere patiënten aangegeven dat ze “Amnesia Haze” misten in de rij Bedrocan variëteiten. Door onderzoek in het lab ontdekte Dr. Hazekamp dat op basis van de chemische samenstelling van “Amnesia Haze” deze variëteit inderdaad niet tussen de huidige Bedrocan variëteiten voorkomt. De verwachting is dat deze nieuwe Bedrocan variëteit (naam is nog niet bekend) voor het einde van dit jaar aan het assortiment kan worden toegevoegd.

Medicinale Cannabis ontwikkelen en op de markt brengen vergt vakmanschap en is een echte wetenschappelijke uitdaging. Artsen nadien informeren over MC en hen zodoende overtuigen om het medicijn voor te schrijven mag misschien nog een groter huzarenstuk heten. Hoewel het aantal recepten voor MC de afgelopen twee jaar in Nederland verdubbeld is, schuilt in dit feit slechts een langzame ontwikkeling van het aantal dokters die MC voorschrijven. Volgens Hazekamp zijn de meeste artsen nog wantrouwig en is het heel moeilijk om hen te overtuigen van de medische werking van de plant. Een deel van dit wantrouwen komt voort uit het feit dat menig arts de cannabinoïden, de actieve bestanddelen van de plant, en het menselijke 'endocannabinoïden' systeem, het lichaamseigen cannabis systeem dat betrokken is bij de regulatie van zeer veel verschillende fysiologische systemen, niet of nauwelijks kent. Het endocannabinoïden-systeem werd pas zo’n twintig jaar geleden ontdekt. Veel nog dienstdoende artsen die voordien afstudeerden, hebben dit onderdeel dus nooit in hun opleiding gezien. Ook de huidige generatie artsen is vaak te weinig ingelicht. Vandaar dat Dr. Hazekamp en zijn collega's afgelopen decennium zelf voor veel van de informatieverspreiding zorgden. Menig vrijetijdsmoment zag de wetenschapper gevuld met een zoveelste uitleg over cannabinoïden en endocannabinoïden ergens in de lage landen, vaak voor kleine groepjes geïnteresseerden. Hierdoor voelde de onderzoeker zich vaker een onbetaalde cannabisactivist dan een toponderzoeker. Deze aanhoudende miskenning door veel artsen heeft echter de nodige strijdlustigheid bij de onderzoeker achtergelaten. MC is ook niet zo aantrekkelijk voor artsen omdat zij het vandaag niet meer gewend zijn om planten voor te schrijven als medicijn. Hedendaagse geneesheren zullen een plant eerder voorschrijven wanneer er andere toedieningsvormen zoals een pil, zalf of druppels voor bestaan. En meestal wordt het dan alternatieve geneeskunst genoemd, omdat het op planten gebaseerd is. Voor cannabis gaat dat echter niet op omdat het een veel te potente plant is voor het label ‘alternatief’. Cannabis is dus te plantaardig voor de moderne dokter, maar te potent om aan de alternatieve geneeskunst over te laten.

Een andere rem op de kennisverspreiding is volgens Dr. Hazekamp dat artsen doorgaans alléén maar naar artsen luisteren. Ze willen via collega's, congressen of artsenmagazines geïnformeerd worden, en niet door patiënten worden verteld wat ze zouden moeten doen. Tegelijkertijd is dit is ook best te begrijpen. Een arts draagt een grote verantwoordelijkheid bij het uitoefenen van zijn beroep. Met zijn handelingen of voorschrijven neemt hij beslissingen die de gezondheid van zijn patiënt direct beïnvloeden. Bovendien is hij hier wettelijk aansprakelijk voor. Hij wil zich dus ingedekt weten voor zijn genomen beslissing. Op zo’n moment een product voorschrijven dat men niet goed kent is een weinig waarschijnlijke optie. In tegenstelling met geneesheren constateert Hazekamp bij apothekers een groter enthousiasme om MC te leren kennen. Velen volgen cursussen die hen gespecialiseerde informatie bijbrengt.

Hoewel het traag vorderen van de kennisverspreiding bij de dokters Hazekamp best wel eens frustreert, is de jonge wetenschapper (39) blij dat de zware storm van kritiek van de afgelopen tien jaar helemaal is gaan liggen. Naast de artsen waren het toen de politici die de zinvolheid van heel het MC programma in vraag gingen stellen. Bedrocan, een privébedrijf, wist zich hierdoor niet langer gewaarborgd van de nodige overheidsvergunningen om een legaal cannabisbedrijf draaiende te houden. En dat terwijl het ontwikkelen van succesvolle medicijnen, ook al is het een plant, vele jaren kan duren. Deze episode illustreert de broosheid van het MC project in Nederland. ‘Andere meesters, andere wetten’ had hier kunnen resulteren in het stopzetten van het Nederlandse medicinale cannabis beleid. De periode van wakkere nachten is nu gelukkig alweer enkele jaren van de baan. Zeker in de laatste jaren wordt de deskundigheid van het bedrijf niet langer in twijfel getrokken. Hazekamp benadrukt hierbij het belang van het Bureau voor Medicinale Cannabis. Die zorgt voor de noodzakelijke informatie en communicatie met artsen, apothekers en patiënten. Bovendien verschaft het een legaal kader dat behoorlijk uniek is in de wereld.

Volgens de Nederlandse onderzoeker is MC een goed medicinaal product dat een plaats in de nationale volksgezondheid verdient. Een medisch programma op basis van MC moet wel via onderlegde dokters begrensd worden, iemand moet tenslotte wel op het welzijn van de cannabis gebruikende patiënt blijven letten. Ook België zou volgens de Nederlandse wetenschapper een dergelijk programma kunnen implementeren. Daarbij kan ons land veel van de bestaande kennis onmiddellijk overnemen, zowel op het gebied van teelt, als laboratorium onderzoek, voorlichting en product ontwikkeling. Tenslotte typeert Hazekamp cannabis als een democratisch medicijn dat niet gepatenteerd kan worden, ook niet door Bedrocan. Cannabis is een beetje van iedereen, omdat ook patiënten veel hebben bijgedragen aan de huidige kennis van medicinale cannabis. Het bedrijf levert gewoon erkende en kwaliteitsvolle medicinale cannabis en draagt hiermee bij aan de wereldwijde opmars van medicinale cannabis.

Insects, caught by camera.
I have a garden full of life, but when I'm somewhere else, I notice them too. Beautiful creatures made by nature. - Just some pictures of them... #insecten #nature #photography #garden   More garden and insects :   Inkijkje in mijn kleine paradijs, deel 3 : vroege zomer -   Inkijkje in mijn kleine paradijs, deel 5 : late zomer. -
Comment and receive 25 YP 25
Stone/Stone
#shortstory STONE The old man was staring out at him without a chance.. He was dressed in a simple but solid green velvet puff pants and a brown leather cardigan decorated with brocade on the neck and arms. At his feet he wore half-length boots that were so on sight years old, but still not worn. Under the cardigan he was wearing a graceful white shirt with two red letters embroidered on the neck: K S. The hair of the man called Konrad Steen was white and thinned by the years that could also be counted in the countless wrinkles of his weathered face. The brown complexion of his face was now gray, but testified to a long life outside under a scorching sun. At his waist he had a sword hanging with an impressive hilt. Gold and silver were woven over the handle and in the middle of it flaunted a large gemstone reflecting the scarce light of the candles in rainbow colors. The old man knew his time had come. He could have lived many years of prosperity and adversity. King Konrad was not allowed to complain. Fortunately, he had remained healthy for most of his life years. His life had been blessed with many friendships and a good wife. Lady Liliane, his life partner, escaped him five years ago. A short and ruthless illness had taken her away from him. Unfortunately, she could not have given him children. Now he felt like a lonely man without her, a broken old man who would be happy if death could get him soon.. Not that he was sick. Not at all, but his life was tied to the prophecies. He had lived well, but his fate he could not escape. He thought of the ancient words that the visionary Diana had once written. The tenth of the king family that will live in the century of the Dragons will become a good king, loved and praised by his subjects. Wealth and health will fall him in part. A sweet and faithful woman will accompany this king most of his life and make him happy. All this the king will possess, but his wife will not bear him heir to the throne, and she will lead him in death after five years of grief. As King Konrad grew older, he was tenth in the line Stone more and more began to believe in the prophecy. As a young prince, he received these prophecies with the spoon inside. Even though his teachers and the Magisters had alluded to the inevitability of these words, he did not really believe in these predictions as a young man. But unfortunately, as predicted, no heir came, no matter how much his wife and he had worked on it.. It was five years since Konrad's life companion had passed away. Would the prophecy be fully realized? He almost hoped it, because he would be reunited with his dear Liliane. On the other hand, he left his empire without a successor. It hurt him because he knew there was no good successor in his family. The law stipulated that if there were no successor in a straight line, there would be chosen between the firstborn of the King's eldest brother or sister and if he had none, with the next one in the line Stone. If the successor were a minor, his father or mother would take over the regency until the pretender to the throne was of the age of majority. If there were no successors to these persons, the eldest cousin would take over the scepter. In this way, one provided a young pretender to the throne instead of an elderly person who could also die within the shortest time.. Unfortunately, the next in line was the oldest adult son of his brother Harald . Unfortunately, this one was a loser and an incorrigible woman runner. In addition, he had quite a few friends and sympathizers under the covenant of the Black Magicians, an association of wizards who were not very popular among the inhabitants of the Empire. Karel Steen was certainly not made of the material that served as kings or rulers. The king felt a great disregard for the eldest child of his brother Harald. Konrad knew what the Black Magicians were capable of. He had consulted them at the death of his wife, at the end of counsel and ill with grief, also. They told him they could help him talk Liliane about death. He had to give them his blood and something from the body of his late wife. A hair, a tooth or something. He suspected that he would do more harm than good and that Liliane would never have approved to deceive death in this way. He rejected them, though it hurt in his heart that he would never hear or see his wife again. Konrad would not give in to the underhanded ways of the dubious covenant of the Black Magicians. He turned the King's ring on his finger. He had received this from his father Bartelomeus when he ascended the throne. It was a jewel, not really beautiful to call. The ring was connected to the throne like no other externally display of power and right to kingship. With a sigh he took him off his forefinger, and with an encumbered pass he rushed to the castle pit from which the fresh water was brought daily.. It was the only way for him to secure the future. A calculated risk to deny the throne to Charles. Without the ring, no lawful king, so it was written in the laws. Perhaps the people around the pretendent found something to work around it and yet seize power, but the people had power and knew the law as well as the nobles. If only on paper, the Council of the People had to give its consent if the successor was not of first rank. Come to the well, the old King sighed. With a tired gesture, he dropped the little jewel into the pit. The subterranean river would take him away. He hoped so far that none of his family would find him. If anyone but a rightful heir to the throne found him, he would not be able to carry him. It was known that he caused a severe allergy to a person who was not entitled to it. The hand then turned red and itched like a healing burn. Ultimately, the allergy would spread over the entire body of an unlawful crown heir. Konrad also knew of another prophecy from the books of the visionary Diana and hoped that it would come true as much as it had been fulfilled by his kingship. The ring itself seeks its bearer outside the family. Who has the right to put him on the finger, without pains and discomfort will be able to carry him on his finger. The ring will find its King, though he is on the other side of the world. Against will and thanks Konrad believed in the prophecies. It was his only hope. Having clipped the many castle stairs on his way to his room with one last effort, he laid himself on his bed to rest. Wish and prophecy came true. King Konrad Stone no longer awakened. © Rudi J.P. Lejaeghere In English: STONE The old man looked with glazed eyes in front of him. He was dressed in a simple but solid green velvet knickerbockers and a brown leather vest decorated with brocade on the neck and arms. On his feet, he had half long boots which were on first sight very old, but still not worn out. Below the vest, there was a stylish white shirt with on the collar two red letters embroidered: K.S. The hair of the man they called Conrad Stone, was white and thinned out by the years. You could also count his old age in the countless wrinkles of his weathered face. The brown colour of skin was greyish now, but it witnessed of a long life out-of-doors under a scorching sun. On his waist, he carried a sword with an impressive hilt. Gold and silver were woven over the handle and the middle of it displayed a big gemstone which reflected the scarce light of the candles in colours of the rainbow. He knew his time had come. He had the privilege of enjoying many years for better and for worse. King Conrad couldn't complain. He had stayed healthy for the greater part of his live. He had also been blessed with many friendships and a good woman. Five years ago, he lost his life companion, Lady Liliane. A short and callous disease took her from him. Alas, she had not given him a child. Now he felt as a lonely person without her, a broken old man who would be smooth if death would take him too, the early the better. Not that he was sick. Not at all, but his life was tied to the prophecies. He had lived well, but he wouldn't escape his destiny. King Conrad thought about the century-old words the prophet Diana ever had written. The tenth of the King Dynasty who shall live in the age of the Dragons will be a good king and he will be loved and praised by his subjects. Richness and health will accrue to him. A tender and loyal woman will accompany this king during his life and make him happy. All this the king will possess, but his wife will not bring forth an heir to the throne in his life. She will proceed him to death and he will follow her after five years of sorrow. As King Conrad grew older and being the tenth in the Stone line, he started to believe more and more in the prophecy. Being a young prince, the prophecies were grafted onto him. Nonetheless his teachers and the Masters had pointed on the inevitability of the outcome of those words, he didn't really believe these prophecies as a young man. Alas, as predicted there came no heir, despite the efforts he and his wife were making. His wife had passed away five years ago. Would the prophecy become true in full? He almost hoped it, because then he would be united with his sweet Liliane. On the other hand, he left his kingdom without successor. It was painful to know there wasn't a good follow up in his family. The law required if there were no descendants in the line of the king, there would be chosen by the first born children of the oldest brother or sister of the king. If they had no children, with the next in the dynasty of the Stone family. If the successor was not of age, his father or mother would take the reign till the heir-apparent became of age. In case there were no successors with this persons the oldest nephew or cousin would take over the sceptre. In this way, there would always be a young pretender to the throne instead of an older one who could die shortly by old age. Unfortunately, the next in line was the oldest and grown-up son of his brother Harald. Regrettably he was a good-for-nothing and an inveterate womaniser. He also had a lot of friends and sympathizers in the Brotherhood of the Black Wizards, a society of sorcerers who aren't very popular among the inhabitants of the nation. Charles Stone was not made of the material that served to make kings or rulers. The king had complete contempt for the oldest child of his brother Harald. Conrad knew what the Black Wizards were capable of. He had, seized by despair and sorrow, turned to them too. They told him they could help him, to let him talk to Lady Liliane beyond the limits of death. He just have to give them some of his blood and a string of hair or a tooth of his late wife. King Conrad suspected he would do more harm than good and Liliane would have disapproved any way to cheat on death. So he declined them though in his heart he felt the pain because he would never see or hear his beloved wife. Conrad wouldn't indulge in the sneaky ways of this dubious Brotherhood of the Black Wizards. He rotated the Kings Ring around his finger. King Conrad had received it from his father Bartelomeus when he ascended the throne. It was a just a gem, not really pretty. The ring was connected with the throne as now other pageantry and right on the kinghood. With a sigh, he removed him from his index finger and with a loaded pace he hurried to the castle well which servants used to fetch fresh water. It was the only way he knew to secure the future of his kingdom. A calculated risk to deny the throne to Charles. Without the ring, no lawful King, so it was written in the laws. Maybe the surroundings of the pretender to the throne would find something to avoid this and even take the power, but the people also had the power and knew the laws as good as the nobility. Even if it was only on paper, the Council of the People had to approve when the successor wasn't the son of King Conrad. Arrived at the well, the old king took a deep breath. With a weary gesture, he let fall the little jewel in the well. The underground river would carry him away. He hoped far, so far that nobody of his family would find it. If someone, other than the rightful pretender found him, then he would not be able to carry him on his finger. It was common knowledge that someone who didn't fit the title of King would be subjected to a heavy allergy. The hand would colour red and it would itch, far more than a healing burning wound. Eventually, the allergy would spread over the whole body of this person. Conrad knew of another prophecy in the books of the prophet Diana and hoped this would also come true as the one about his kingdom. The ring will search his bearer outside the family. He or she who has the right to shove him around his finger will be able to wear him on his hand without pain and discomfort. The ring will find his King, even if he is on the other side of this world. Above all King Conrad now Believed in the Prophecies. It was his only hope. With a last effort, he mounted the many stairs of the castle on the way to his chamber and his bed, where he would take a rest. Wish and prophecy became true. King Conrad Stone didn't wake up anymore. © Rudi J.P Lejaeghere