La Amistad, Blog van Wout


Gisteren heb ik mijn zeilboot echt gekocht en opgehaald. Het is een 16m2 en ik heb er echte wedstrijdzeilen bij. De boot blijkt La Amistad te heten. Ik heb opgezocht waar de naam vandaan komt. La Amistad was een oud Spaans illegaal slavenschip. La Amistad was eerst een Amerikaans schip en heette Friendship. Toen kocht een Spaanse handelaar het schip en doopte het schip om als La Amistad en dat betekent De Vriendschap in het Spaans. Tijdens een slaventransport kwam er een opstand aan boord van het schip. De opstand werd beëindigd door de Amerikaanse Marine die het schip enterde. Aan boord van mijn La Amistad heb ik ook een enterhaak. Mijn boot blijft niet La Amistad heten. Ik wilde hem eerst Hunter noemen, maar ik vind Aquila ook een mooie naam. Dat betekent adelaar in het Latijn.

La Amistad moesten we gisteren overvaren naar een botenhelling. Helaas deed de motor het niet altijd even goed. La Amistad deed haar naam eer aan dus stond papa als een slaaf de boot te jagen en hij heeft ook samen met Emma voor mij gepeddeld. Toen we bij de botenhelling aankwamen was de helling niet diep genoeg. La Amistad heeft een kiel dus de helling moet diep zijn. Dus mama moest de trailer naar een andere botenhelling brengen en Emma kwam in opstand en ging niet meer mee, maar stapte in de auto en ging alvast naar de andere botenhelling. Onderweg deed de motor het af en toe wel en af en toe niet. Ik liet mijn vader, de slaaf van La Amistad het grootzeil hijsen. Zeilend gingen we naar de andere botenhelling. Terwijl Emma en ik gingen zwemmen probeerde papa La Amistad op de trailer te krijgen. Maar de trailer kwam niet diep genoeg. Uiteindelijk trokken drie mannen en drie vrouwen La Amistad op de trailer.

Mijn boot is nu thuis op de oprit. Als mijn schoolwerk af is moet ik hem gaan schoonmaken, want hij is heel erg vies en de pokken en mosselen moeten van de kiel, het roerblad en het onderwaterschip. Als de boot schoon is dan geef ik het een andere naam na alles wat er gisteren is gebeurd, want ik voel me er toch een beetje slecht bij. Het houtwerk ga ik samen met mijn vader schuren en lakken. En dit keer hoeft mijn vader het niet alleen te doen. Daarna gaat de boot naar Friesland, naar Sneek. Daar mag hij van Piet-Jan achter zijn huis aan de steiger liggen, zodat ik gelijk de Friese meren op kan. Dank je wel Piet-Jan! Ik ben er super blij mee en vind het leuk dat ik je dan ook wat vaker ga zien.

#Zeilen #zeilboot #Amistad #Friesland #Sneek #Blog