×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Ontrouw in de Algarve

Ontrouw in de Algarve


Claire had zich ingesmeerd met factor 20, legde de handdoek weer recht op haar strandbedje en ging op haar rug liggen. Na een jaar hard werken waren ze nu samen een weekje op vakantie in de Algarve. Naast haar lag haar echtgenoot met wie ze tweeëndertig jaar een relatie had. Ze hadden elkaar op de middelbare school leren kennen toen ze een jaar of vijftien waren. Negen jaar later trouwden ze met elkaar. Florian was de liefde van haar leven en ze hoopte met hem oud te worden. Regelmatig fantaseerde ze over hoe ze later samen op hun kleinkinderen zouden passen. Ze hadden drie dochters en ze wist dat ze een geweldige opa en oma zouden zijn. Hun oudste dochter was vierentwintig, dus het zou nog wel even duren. Ze had al een tijd een serieuze relatie, maar wilde eerst haar studie afmaken. Claire vond het belangrijk dat haar dochters zich ontwikkelden tot zelfstandige vrouwen, dat ze hun eigen beslissingen konden nemen en niet afhankelijk waren van een man. Zo had zij ook altijd in het leven gestaan.

Florian kon uren op zijn strandbedje liggen zonder een woord te zeggen. Zijn bedje stond recht in de zon en elk uur draaide hij het mee met de stand van de zon. Zij verafschuwde dat. Ze vroeg zich af waarom dat was, kwam het door zijn ijdelheid die haar niet aanstond of vond ze dat ze te weinig aandacht van hem kreeg? Het viel haar de laatste jaren steeds vaker op dat hij zo weinig aandacht voor haar had. Hij leek zich terug te trekken in zijn eigen wereld. Hij vertelde ook nooit meer iets uit zichzelf. Ze moest alles vragen en dan vertelde hij wel iets, maar nooit meer met het enthousiasme wat hij vroeger had. Vijf dagen in de week werkte hij op kantoor en ‘s avonds na het eten plofte hij in zijn joggingbroek op de bank voor de televisie. Als ze in het weekend voorstelde samen iets leuks te ondernemen, had hij meestal geen zin. Zelf stelde hij de laatste tijd nooit meer iets voor.

Claire hield het nooit lang uit op een strandbedje. Ze verveelde zich al snel en kon ook niet lang stilliggen. Ze genoot wel van het uitzicht; de stelletjes die tegen elkaar aan lagen en de gezinnen met kinderen. Er was altijd van alles te zien op het strand. Terwijl ze de mensen om zich heen observeerde, stopte er ineens een jongen van een jaar of dertig een paar meter bij haar vandaan. Hij pakte zijn handdoek uit zijn rugtas en legde die op dezelfde hoogte als waar zij lag. Ze vond het wat gênant om naar hem te blijven kijken, dus draaide ze haar hoofd naar de zee. Hij begon zich langzaam uit te kleden. Hij was groot en had een goed figuur. Hij trok zijn riem los en liet zijn broek langs zijn lange benen naar beneden glijden. Ze kon het niet laten om toch weer zijn kant op te kijken. Onder zijn spijkerbroek had hij een strakke zwembroek. Ze zag zijn aangespannen bilspieren er doorheen. In een ruk trok hij zijn t-shirt over zijn hoofd, zoals mannen dat kunnen doen, en gooide het nonchalant naast zijn tas. Hij had een mooi zongebruind lichaam en ze genoot van de aanblik. Het voelde alsof hij zich voor haar had uitgekleed. Misschien was dat ook wel zo, want terwijl ze dat dacht keek hij haar kant op en lachte verleidelijk naar haar. Ze lachte terug en voelde zich er wat opgelaten bij. Hij ging op zijn rug liggen, zijn armen en benen iets gespreid.

Claire realiseerde zich steeds vaker dat de sleur haar huwelijk was binnengetreden. Die sleur had ook zijn weerslag op hun seksleven, want dat stond het laatste jaar op een laag pitje. Ze had van alles uit de kast gehaald, maar niets hielp. Ze hadden er ook vaak over gesproken met elkaar. Elke keer weer had ze Florian duidelijk gemaakt, dat zij er nog wel naar verlangde, er behoefte aan had, maar het leek hem niet te interesseren. Florian beloofde steeds opnieuw dat hij meer moeite zou doen, maar uiteindelijk bleef het bij loze beloftes. Hij vond het leven wel goed zo, het hoefde niet meer zo nodig van hem. Claire probeerde het van zich af te zetten, maar het gemis bleef bestaan. Ze stond voortdurend in dubio. Was het een reden om de liefde van haar leven te verlaten, zou het misschien toch nog goed komen, moest ze zich erbij neerleggen of waren er nog alternatieven? Ze hield nog veel van Florian en ze hadden het eigenlijk verder best fijn samen. En komt sleur niet vaker voor als je al tweeëndertig jaar samen bent? Ze wist het niet meer. Maar ze wist wel dat ze zich verwaarloosd en niet serieus genomen voelde. Florian had gewoon maling aan haar, terwijl ze toch zo vaak had aangegeven dat ze niet gelukkig was. Hoe kon het toch dat hij er geen moeite meer voor wilde doen en tevreden was met de situatie? Soms twijfelde ze zelfs of hij nog wel van haar hield.

Claire wist zeker dat er geen ander in het spel was, want hij ging nooit ergens naar toe. Van zijn werk kwam hij altijd direct naar huis. Hij had geen mobiele telefoon en al helemaal geen Facebook. Ondanks dat hij ‘s avonds altijd onderuit gezakt op de bank lag, viel het verder met zijn luiheid wel mee. Vaak was hij eerder thuis dan zij en dan had hij al boodschappen gedaan en gekookt. Als ze thuiskwam konden ze dan gelijk samen eten. Ook stofzuigde hij iedere week de etages van hun huis en was nooit te beroerd om klusjes in huis te doen. Vroeger toen de kinderen nog thuis woonden was hij ook altijd heel verzorgend geweest. De huishoudelijke taken hadden ze zonder er ooit over gesproken te hebben eerlijk verdeeld. Florian was een lieve man. Ze hadden eigenlijk een heel harmonisch gezin, waarbij alles altijd soepeltjes verliep. Claire kende genoeg vriendinnen die graag met hem getrouwd hadden willen zijn. En toch miste ze iets essentieels. Ze miste de intimiteit, de aandacht, het gekoesterd en bemind worden. Ook wilde ze zich weer eens vrouw voelen in plaats van chef van de afdeling waar ze werkte en moeder. En ze miste de platte seks, de geilheid, die haar opwond. Eigenlijk miste ze vooral hem.

Ze had het warm gekregen en om af te koelen besloot ze een duik in zee te nemen. Ze vroeg aan Florian: “heb je zin om mee het water in te gaan?” Maar hij reageerde met: “nee nu niet, ga maar alleen!” Begreep hij nou niet dat ze het heerlijk zou vinden als hij met haar het water in zou gaan. Hij zou haar kunnen vastpakken en zij zou haar armen om zijn nek en haar benen om zijn middel slaan. Samen zouden ze genieten van de koelte van de zee en elkaars lichamen dicht tegen elkaar aandrukken. Ze zou hem hartstochtelijk zoenen alsof ze elkaar net kenden en ze zou weer even dat gevoel van vroeger terug krijgen, toen ze nog jong en verliefd op elkaar waren, niet van elkaar af konden blijven en dagelijks gepassioneerde seks hadden. Wat verlangde ze naar die tijd, naar dat gevoel, al was het maar voor even.

Ze stapte in het heldere water en genoot van de koelte. Kleine golfjes kabbelden over het zand. Het geluid van de branding en het zicht van de horizon in de verte deden haar ontspannen. Ze voelde zich even vrij en los van alles en iedereen. Langzaam liep ze verder de zee in tot het water haar middel bereikte. Ze nam een duik en zwom een paar meter voor ze weer boven kwam. Het zeewater gleed langs haar blote lijf en ze voelde zich als een vis in het water. Toen ze bovenkwam gooide ze haar haar naar achteren, draaide zich om en keek recht in de bruine ogen van de jongen die naast haar op het strand was komen liggen. “Zijn jullie hier op vakantie?” vroeg hij. Ze bevestigde de vraag en vroeg of hij dat ook was. Hij vertelde dat hij in het vastgoed zat. Hij bezat een aantal luxe villa’s in de Algarve, die hij verhuurde. Hij vertelde er met een zekere trots over. Claire vond het heerlijk om even met iemand te kletsen, Florian had de hele dag nauwelijks wat tegen haar gezegd.

“Ik zag je naar de zee lopen en dacht wat een mooie aantrekkelijke vrouw is dat”, zei hij. Hij lachte weer heel verleidelijk naar haar. Ze voelde zich gezien en genoot ervan. “Nou jij mag er ook wezen hoor”, zei ze direct zonder nadenken. Ze schrok er zelf een beetje van. “Je voelt je tot mij aangetrokken hè, ik zag hoe je op het strand naar mij keek toen ik me uitkleedde!” O jee, dacht ze, was het zo duidelijk te zien dat ze naar seks hunkerde. “Ik wil me graag nog eens voor je uitkleden hoor, maar dan alleen als we samen zijn, wij helemaal alleen”. Claire merkte dat ze opgewonden werd van het idee. Ze vond het heerlijk te beseffen dat er iemand zin in haar had, die haar wilde beminnen en voor wie ze in tegenstelling tot Florian nog wel aantrekkelijk was. “Als je je telefoonnummer geeft, ga ik er over nadenken”. “Ik moet nu terug”, zei ze en liep de zee uit richting Florian.

Even later kwam, ze wist zijn naam nog niet, ze zou hem voorlopig ‘ding’ noemen, want dat was hij, een lekker sexy ding, uit het water. Hij pakte een papiertje uit zijn tas, schreef er zijn telefoonnummer op en gooide het naast haar bedje in het zand. Florian lag nog steeds met zijn gezicht naar de zon gedraaid en had niets in de gaten. Ze vouwde het open en noteerde het nummer in haar telefoon. Even twijfelde ze of ze er op in zou gaan. Ze wist dat als ze de eerste stap zou zetten, er meer zouden volgen. Ze was Florian tijdens haar huwelijk altijd trouw geweest, ook al die tijd dat hij geen interesse meer in haar had. Ze had niets meer te verliezen bedacht ze. Als hij er achter kwam, zou hij misschien eindelijk eens beseffen dat het haar menens was. Dat het geen loze dreigementen waren geweest die ze regelmatig uitte. Ze had meerdere keren gedreigd hem te verlaten als er niets zou veranderen, maar het leek altijd tegen dovemansoren gezegd. Moest ze dan op haar zevenenveertigste zo verder sukkelen? Daar vond ze zich nog veel te jong voor!

“Hi” appte ze. Ping! “Ha schatje, wat fijn dat je me appt! Ik ga je zó lekker verwennen als we samen zijn. Ik heb zo’n zin in je. Mijn handen glijden langzaam van je schouders naar je borsten, ik kus ze zacht en laat mijn tong over je tepels cirkelen”. Zelfs met zijn woorden wond hij haar op. Wat verlangde ze hier naar. “Zalig, ik kan niet wachten tot je dat met me doet, ik verlang naar je, wil je handen over mijn huid voelen glijden.” Zo ging het nog even door tot Florian ineens vroeg met wie ze toch alsmaar aan het appen was. Ze schrok en stelde hem gerust door te zeggen dat het haar beste vriendin Marijke was. Ze deed of ze Marijke gedag zei, maar typte met grote letters “WAAR?”. Ping!, appje terug. “Vanavond half twaalf, boulevard paal 12”.

Voor de deur van het hotel stopte een zwarte Porsche Carrera. Claire stapte uit. Ze zag er oogverblindend uit in haar satijnen jurkje en leren sandaaltjes. Ze liep door de lounge en nam de lift naar de vierde verdieping. Voor de deur van de kamer trok ze haar sandaaltjes uit en stak haar deurpasje in de gleuf. De deur klikte zacht open en ze sloop naar binnen. In de schemering zag ze dat het al kwart over vier was. Ze voelde zich heerlijk en had nergens spijt van. Ze had sinds jaren weer eens ongeremde seks gehad en ze had er van genoten. Ze voelde zich ook totaal niet schuldig. Eigenlijk vond ze dat Florian schuldig was aan de situatie die in hun huwelijk ontstaan was. Ze had zich zo vaak wanhopig gevoeld, omdat ze niet wist wat ze moest beginnen en hoe ze hem weer tot leven kon wekken. Ze stond nu op het punt het helemaal op te geven. 

s Avonds had ze gewacht tot Florian sliep. Meestal ging hij vroeg slapen in de vakantie. Toen ze hem hoorde snurken en zeker wist dat hij sliep, schoot ze in haar kleren en glipte de hotelkamer uit. Ze genoot van de spanning en het zorgde ervoor dat ze zich weer jong voelde. Het gaf haar een gevoel van vrijheid en op een bepaalde manier wond het haar op. 

Mark stond haar al op te wachten. Hij omhelsde haar, keek haar daarna diep in haar ogen en met zijn handen om haar gezicht gaf hij haar een intense kus op haar mond. Ze voelde warme golven door haar lijf schieten. Nadat ze bij hem ingestapt was reden ze naar één van zijn villa’s die op dat moment leeg stond. Claire was nog nooit in een dergelijke villa geweest. Het stond hoog op een rots met een magnifiek uitzicht over de zee. In de tuin lag een groot zwembad met ligbedden er omheen. Mark was een echte womanizer, charmant en innemend. Hij vond het heerlijk om haar te laten genieten en zij gaf zich er helemaal aan over. Ze genoot van zijn handen over haar lichaam en raakte enorm opgewonden van zijn erectie. Wat verlangde ze daar naar. Ze besefte op dat moment weer wat ze al die tijd gemist had. Na een paar uur voelden ze zich beiden tevreden en voldaan. Ze sloten de avond af met een fles champagne in het bubbelbad. Mark had alles tot in de puntjes geregeld en gezorgd dat het haar aan niets ontbrak.

Toen Claire in bed wilde schuiven, merkte ze dat Florian niet op zijn plek lag. Ze liep naar het balkon en zag hem zitten met zijn rug naar haar toe. Toen hij haar hoorde, draaide hij zich direct om en vroeg op beschuldigende toon: “waar kom jij vandaan?”. Ze vertelde hem dat ze genoten had van een vrijpartij met de jongen, die op het strand vlak naast hun had gelegen. Ook zei ze dat als hij toch niets meer met haar wilde, hij haar dit dan maar moest gunnen. Ze had het al zo vaak aangegeven en hij had er al die tijd niets mee gedaan. Florian stond perplex, wist even niet goed wat hij hierop moest zeggen. Allerlei emoties gingen door hem heen. Hij maakte verwijten, verhief zijn stem en even daarna zakte hij weer in elkaar om vervolgens in huilen uit te barsten.

Claire en Florian zitten samen op een terras. Ze genieten van een koel glas witte wijn. De zon schijnt tussen de bladeren van de bomen door en maakt schaduwen op hun tafeltje. In de verte spelen twee van hun vijf kleinkinderen. Ze passen samen op als hun dochter en schoonzoon aan het werk zijn. Ze genieten intens van de kleintjes in hun leven. De vakantie in de Algarve jaren daarvoor zijn ze nooit vergeten. Het was het keerpunt in hun huwelijk. Ze hadden nog lang nagepraat en samen gehuild. De liefde voor elkaar bleek sterk genoeg om door te gaan en Florian besefte vanaf dat moment dat hij aan zijn relatie moest blijven werken, dat het niet iets vanzelfsprekends was.


(c) 2018 geschreven door Yvonne voor de schrijfuitdaging Zomer 2018 met als thema Vakantie.
Foto: Pixabay