spoor 2


Kijk mevrouw, het zit zo. Hoe u het ook wendt of keert, over een paar jaar zit u in de bijstand en kunt u waarschijnlijk naar de voedselbank. Afkeuren doen ze niet meer tegenwoordig, u kunt namelijk nog vakken vullen of zoiets. En we kijken er niet naar of u daar de energie nog voor heeft. Afgekeurd op psychische problemen kan namelijk alleen als u voltijds opgenomen wordt. Anders moet u gaan solliciteren. En krijgt u banen toegewezen. Twee keer per week. Ja, het is jammer dat u al zo oud bent, het slagingspercentage is ook niet zo heel hoog, maar ja, de regels he, daar kunnen we niet omheen, mevrouw.

Om vrolijk van te worden, toch? Dacht je net weer een beetje op te krabbelen. Nee, de maatschappij met zijn regeltjes staat dat niet toe. Gewoon niet. Nou ja, we weten allemaal dat het om de medicijnenindustrie gaat. En wat doe je als je niet aan de zombiepillen wil om te overleven? Het is niet slim van ze om dit zo te doen. Werkelijk. Want dan blijft er nog maar één alternatief over en daar vaart alleen de begrafenisonderneming wel bij.

O ja, ik overdrijf, ik weet het. Dat mag ik ook op deze pagina. Daar is ie voor zal ik maar zeggen.

Mijn god, ik wist dat het erg was, maar zo erg??? Kapitalen kosten al deze madammen met hun coachingstrajecten. Laat me niet lachen, ik heb iets meer aan trainingen en workshops gedaan dan dat er in dat boek staat. Met zijn “wat zijn je goede en slechte eigenschappen en kwaliteiten”, en “maak een fotocollage van je wensen” . Mag ik aub een teiltje, want ik trek dit niet. Maar ik moet wel, want anders is het werkweigering. Hoe wil je iemand depressief krijgen…

Een basisinkomen zou werkelijk voor de overheid en allerlei instanties volgens mijn bescheiden mening zakken met geld schelen. Als ik die hele poppenkast bekijk waar ik noodgedwongen een rol in begin te spelen weet ik het steeds zekerder: ik deug niet in deze maatschappij, ik pas er niet in en you know what, ik wil er ook niet inpassen. “Moet je de politiek ingaan” zou mijn broer zeggen. Nee, dank.

Emigreren? Maar “waar kan ik heen”, zelfs niet naar BelgiëJ

Antikraak wonen dan maar of toch een clownswagen. En anders kan ik nog altijd in de goot eindigen. Wie weet is het daar heel gezellig.

Vergeeft u mij de enigszins cynische toon van dit stuk. En ook dat de foto’s me steeds niet lukken…