×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Een nieuw leven, het begin.

Een nieuw leven, het begin.


Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Een nieuw leven beginnen is een kwestie van lef en gewoon doen!

Mijn leven in Nederland heb ik vaarwel gezegd. Niks liep lekker en ondanks dat ik er de moed inhield en mijn vrolijke natuur zich nog niet liet kennen was ik niet echt gelukkig. Ik besloot dat ik nu, nu ik 51 was, het roer maar eens definitief om moest. Het was nu of nooit, om meerdere redenen waar ik verder niet op in ga. Ik Kreeg een lift van een goede vriend, Joost, en die bracht mij, met een auto vol spullen naar Hongarije. Ik kon bij een lieve vriendin crashen tot ik zelf woonruimte zou hebben. Het was heerlijk weer in Hongarije maar ditmaal had ik geen vakantie gevoel. Het was anders en voelde duidelijk definitiever. Ik had veel kleding meegenomen, vooral ook voor de winter. Winters in Hongarije kunnen gemeen koud zijn en een flink pak sneeuw is hier heel normaal. Ik was voorbereidt!

Ditmaal geen vrolijke uitstapjes naar de kuurbaden maar op jacht naar woonruimte die binnen mijn krappe budget viel en dus huizen kijken, zoeken op internet en achter mondelinge tips aangaan. Natuurlijk gingen we regelmatig naar de kroeg, dat dan weer wel! Niet dat ik een echte drinker ben, meestal zit ik aan de sinas of een flesje perensap. Ik genoot van het gebrek aan stress en het nieuwe vrijgezelle leven.

Van de kroegbaas mocht ik een paar maanden in een soort appartementje bovenop zijn wijnhuisje verblijven. Gratis, op de stroom na. Het was één kamer met balkon vanwaar je een prachtig uitzicht had over de heuvelachtige bergen rond het dorp. Een groot nadeel was dat het halverwege een berg lag en ik elke dag via een sleetse aarden trap naar boven en beneden moest en dat er geen water was. Water moest ik beneden bij de pomp halen en dan met het jerrycannetje weer naar boven, een slijtageslag voor mijn reeds rotte gewrichten. Ook boodschappen de berg op zeulen was geen makkie maar ik bulkte van de energie. Zelfs bij dertig graden sjokte ik nog zingend naar boven. Vrijheid, blijheid!

Elke dag liep ik naar de kroeg, dronk wat frisjes en sprak voor zover mogelijk met de vaste klanten. Ik liep tips na, bekeek het ene na het andere huis en raakte langzaam ontmoedigd. Mijn budget was wel erg krapjes...! Maar ik gaf de moed niet op. Meer dan genoeg mannen deden mij op vriendelijke wijze oneerbare voorstellen maar hoe discreet ook, ik sloeg ze allemaal vriendelijk af. Ik had geen zin om in het dorp als een slettebak bekend te worden. Een man in het bijzonder moest ik duidelijk maken dat het echt niet ging gebeuren, en hij begreep het wel. Wel spraken we af dat we goede vrienden zouden zijn en dat ging makkelijk want we kletste wat af, al of niet met een online vertaler op de telefoon. We lachten, dronken een drankje, deden een zot dansje en leerden elkaar een beetje kennen.

En toen werd ik verliefd! Op diezelfde man. Gábor heet hij en elke dag zagen we elkaar op het terras van de kroeg. Als ik er al zat en hij kwam moe uit werk dan klaarde zijn hele gezicht op als hij mij zag en langzaamaan merkte ik dat ik wel heel erg uitkeek naar onze gezellige avondjes. Toen hij een keer niet kwam opdagen werd het me duidelijk en ik krabde mij eens flink achter de oren want ik zat helemaal niet te wachten op een nieuwe relatie. Maar ja, je bent verliefd geworden en wat moet je dan...? Ik heb het hem zo goed als het ging uitgelegd en hij stelde voor dat we elkaar eerst op proef zouden nemen en dat vond ik een geweldig plan. We gingen voor de twee weken en daarna mochten we zeggen of we door zouden gaan of niet. Die nacht bleef hij bij mij slapen in het huisje op de berg. We waren allebei niet echt zenuwachtig, het klopte gewoon! De volgende ochtend wist ik het zeker, deze man wil ik!

Gelukkig wilde hij mij ook en die week kwam hij zomaar bij me langs. Met zijn drie dochters. Een van 16, een van 13 en een van 11. Ik had ze al ontmoet in de kroeg en het klikte leuk. Ze wilden zien waar ik woonde dus sleepten de drie dametjes en Gábor zich de berg op en schonk ik frisdrankjes in voor de gezellige visite. Het was fijn en voelde helemaal niet als nieuw en heel erg aan elkaar wennen. De meiden accepteerden me al wilde ik nog wel een beetje rustig aan doen en me niet meteen tussen hen en hun vader komen. Dus liet ik de weekeinden dat de meiden bij Gábor waren maar even verstek gaan. Gábor teleurgesteld maar hij begreep het wel, de meiden teleurgesteld want die vonden me zo gezellig en ik.... Ach ik... Ik dacht na twee weken dat het wel mooi geweest was met het tijd gunnen. Als we allemaal graag bijelkaar wilden zijn waarom zou ik mijzelf dan op de achtergrond vermaken met uit de neus vreten?

Gábor vroeg steeds of ik al een huis gevonden had en wanneer ik ontkende zei hij dat hij een huis had dat groot genoeg was voor twee personen. We besloten dat ik een kamer bij hem zou huren. Zou het dan mislopen tussen ons dan had ik in elk geval woonruimte bij een aardige betrouwbare man in huis. En dus trok ik bij hem in. Zo makkelijk kan het gaan!

Mijn tassen, dozen en zakken zijn nu ik dit schrijf al bijna allemaal "thuis". Ik voel me echt thuis hier! Het is een huis met drie kamers en een keuken. Het toilet staat in de tuin en is een gewone ouderwetse poepdoos, we hebben geen douche maar een gieter en er zijn bijgebouwen zoals een zomerkeuken, een schuurtje om te knutselen, een weet ik veel wat kamertje, stallen voor drie geiten, stallen voor twee varkens en een flink hok voor kippen.

Het is een heel oud huis, van leem zoals hier heel normaal is. Er zitten scheuren in de muren, één schoorsteen is niet meer bruikbaar, de dunne ruitjes zijn hier en daar gebarsten, het dak is niet echt in goede staat en sommige bijgebouwtjes zijn deels ingestort. Het maakt me niks uit dat er in elke kamer maar één stopcontact zit en dat er maar een electra-groep is. Het is zelfs niet erg dat er geen water is in huis, of een afvoer. Ik heb dus een keuken zonder aanrecht. Er staat gewoon een tafel waarop ik mijn eigen electrische kookpitje gezet heb en dus is dat nu het aanrecht. Water halen we buiten bij een blauwe gemeentepomp, met een karretje waarop een vat staat en een flinke emmer. Water haal ik dus in de tuin uit het vat of de emmer en toen het nog lekker weer was waste ik op de stoep af.

Ik ben hier nu bijna twee maanden en mijn Hongaars gaat mij te traag. Soms wordt ik er wanhopig van omdat het vaak zo lastig is mijzelf duidelijk te maken of om iets te verstaan. Men spreekt hier geen Engels, Frans of Duits, laat staan Nederlands... Als je iemand tegenkomt die wel een aardig mondje spreekt in een taal die je machtig bent dan is dat even leuk. Ook mijn lieve Gábor spreekt alleen Hongaars. Dat heeft voordelen en nadelen. Voordeel is dat je sneller Hongaars leert en nadeel is dat je soms helemaal gefrustreerd raakt. Maar we lachen nog steeds wat af en vinden elkaar verschrikkelijk lief.

Gábor werkt altijd buiten. Soms zit hij op een kleine tomcat om zand te scheppen en soms moet hij met een schepje aan de slag. Helemaal het fijne weet ik er niet van, wel dat hij een dikke laag eelt op zijn handen heeft, brede schouders en een prachtige gespierde rug en benen. Het is dus zwaar werk wat hij doet want ik vermoed dat hij nog nooit een sportschool van binnen gezien heeft, als er al een in de buurt zou zijn. Werken in Hongarije is voor de gemiddelde Hongaar andere koek dan werken in Nederland voor de gemiddelde Nederlander. Het werk is zwaar en de dagen zijn lang. Het bedrijf waarvoor hij werkt vind vaak ook dat hij best ook op zaterdag kan werken en zelfs de zondag is niet heilig. Tel daarbij op dat hij soms met een reistijd van twee uur heen en twee uur terug zit en je begrijpt dat de arme man kapot is als hij thuiskomt. De wekker gaat hier momenteel elke ochtend om 4:30 en dat is al een hele verbetering bij de 3:30 die het eerst wekenlang was. Dan wordt hij opgehaald door collega's met een busje. In zijn tas de vers belegde broodjes die ik voor hem gemaakt heb en twaalf tot veertien uur later wordt hij voor de deur weer afgezet.

Dan zorg ik dat de gieter vol is met lekker warm water en giet die langzaam leeg over hem in een bijgebouwtje terwijl zij zijn haren wast en lijf inzeept. Dan heeft hij weer wat energie en kunnen we gaan eten. Ik kook graag en hij lust alles wat ik maak. Elke dag weer! Ik doe de boodschappen, kook, was af, doe de was, ruim op en probeer het gezellig te maken in huis. Ik zal vanaf nu regelmatig of zelfs vaker dan je lief is een nieuwe blog schrijven met mijn bevindingen, avonturen, verwarringen etc. Ik hoop dat je het leuk gaat vinden mij te volgen. Als prepper kan ik mij hier redelijk uitleven, als fan van een zelfvoorzienend leven ben ik hier op mijn plek. Er kan nog van alles gebeuren! En ik prep door zoals ik altijd al gedaan heb natuurlijk. Het prepper overlapt het zelfvoorzienende leven en ik ben dolgelukkig.

Mocht je belangstelling hebben voor preppen en een beginnetje willen maken dan kun je altijd eens kijken op de website van Prepz.nl

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!






jolandemooij
Interessant wat je allemaal beleeft. Ik ga je volgen. 
05-10-2018 07:47
05-10-2018 07:47 • Reageer