×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








HELP, een kind voor mijn auto!


Ik denk wel een nachtmerrie van elke ouder, als je de titel alleen al leest. Het leek wel alsof ik voor het ergste kon gebeuren uit de nachtmerrie ontwaakte. Maar feitelijk was alles gewoon pure, triestige realiteit.


Zoals elke schooldag maak ik me klaar om mijn kind van het school af te halen. Lekker weertje, morgen dagje thuis, dus alles relax & laat alle stress maar afstromen. Nog eventjes de drukte aan school, & let it all go! Juist voor ik wil draaien naar de straat dat uitkomt op een pleintje, om me te kunnen parkeren. Zie ik weer die mama, die mama met dat huilende kindje, waarmee ze niet om kan gaan. Elke dag opnieuw het zelfde gehuil, laatste tijd leek het me beter te worden.


Nu ja, ik rij dus naar dat straatje & zie die mama, maar dat kleine meisje is nergens te bespeuren, ik weet uit ervaring dat die moeder al niet op let, het kind loopt overal. Ik dacht dat ik het meisje niet kon zien omdat daar geparkeerde auto's stonde aan mijn rechterkant, ze zal waarschijnlijk het handje vasthebben. Mijn richtingaanwijzer knippert naar rechts, klaar om de draai te nemen. Op een of andere manier schakel ik naar eerste & rijd ik zo traag ik kan. En gelukkig maar, want net op tijd zie ik het meisje vliegensvlug van de stoep lopen, de moeder naar haar gsm te staren & ik sta stil. Het meisje loopt voor mijn auto & ik sta nog steeds stil, de dame reageert amper. Na enkele seconde trekt mijn stilstaande voertuig haar aandacht. Ze trekt haar kind naar haar toe en houd haar hart vast.


Ik ben geschrokken, en vond dit zo hard niet oke! Mijn raam verdwijnt in de deur & ik spreek haar aan in het Frans, ze knikt ja & begint ineens gebroken Nederlands te praten. Dus ik vraag haar of ze Engelstalig is. Ja antwoord ze, ik praat Engels. Ik meld haar heel beleefd, mevrouw wat u doet is gevaarlijk, ze zegt ja ik ben verschoten. Mevrouw, u moet uw kind aan uw hand houden op straat, wat je nu deed is gevaarlijk. Vertel ik op een heel vriendelijke toon, ze kijkt me daar als gevolg van vol afschuw aan.


En dat puntje kan ik niet geloven dat ze mij vol afschuw & kwaadheid aanstaart. Kan iemand dit eigenlijk, feitelijk snappen? Je kijkt op je gsm, je laat je kind los, het duurt dan nog een halve minuut voor je doorhebt dat een auto stilstaan en je kind in het midden van de straat voor mijn auto staat te spelen. Ik zat niet op mijn gsm te tokkelen achter het stuur, gelukkig maar! Ik deed wat van mij hoort gedaan te zijn, ik keek op de weg neer & volgde de regels.


Maar wat als ik mijn voorgevoel niet had, wat als ik niet trager reed? Wat als ik jou nog nooit eerder had bezig gezien hoe jij met je kind op straat wandelde? Hoe jij je kind nooit de hand toereikt en het laat doen wat het wil? Wat als jouw kind onder mijn auto was terecht gekomen? Dan was ik ook EEN MOEDER van een kind hoogstwaarschijnlijk een dodelijk/zwaargewond kind op MIJN geweten terwijl dit eigenlijk JOUW fout is! Terwijl jij op je gsm keek, terwijl jij je kind de hand niet gaf, kon jou kind verloren gaan & mijn kind haar moeder verliezen. Ben ik de enige die dit niet normaal en eerlijk vindt? & jij kijkt me vol afschuw? Ow ja ik ben de auto bestuurder, jij bent toch een voetganger, jouw kindje, sorry het klopt jullie zijn gevoelige weggebruikers, jullie peuters mogen loslopen & de bestuurder zal wel mogen boeten?!!! Want zo draait het er op uit, als het er op neerkomt.


DEEL & laat zien dat een kind aan de hand moet op straat, deel om zulke zaken & erger te voorkomen!


Ik deel mijn verhaal omdat het pure realiteit is & ik stiekem hiermee in mijn maag zat. Dit is zo een klein belangrijk gegeven die jouw kindjes kunnen besparen, al is het een kleine kans dat je kind zo van het leven gerukt wordt, of in het ziekenhuis terecht komt. Deze kans hou je beter minimaal, en neem je zorgen maximaal!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts