Dit jaar doen we het anders



Dit jaar wilden we het eens helemaal anders doen met kerst. Een kerstboom in huis is best leuk. Maar echt heel spannend? Mwah. Nee. Voor ons dit jaar niet een zielig kerstboompje in de hoek van de kamer met een stalletje eronder. Dit jaar gingen we voor een kerstbos. Een kerstbos? Ja een kerstbos. Binnen? Ja binnen. Ik kan je zeggen, het was in één woord geweldig.

Al vroeg in november togen we met stevige schoenen, dikke jassen en een hakbijl naar het dennenbos. De mooiste bomen stonden daar te schitteren in de glinsterende ochtendzon. We hadden keuze uit duizenden prachtige bomen. Groot, klein, dik, dun. Van alles wat namen we mee. En echt niet alleen de volmaakte bomen. De buitenbeentjes kregen ook een plekje in ons huis. Want eerlijk is eerlijk, die hebben toch vaak dat ene speciale, unieke, wat bij de zogenaamd perfecte bomen mist. Datgene, wat maakt dat je ervan gaat houden.

Met een aanhanger volgeladen en met grote opwinding reden we terug naar huis. Het viel nog niet mee om alle bomen naar binnen te brengen en een plekje te geven. Naalden prikten in onze vingers. Beeldjes en vazen werden van hun plek gestoten en hier en daar kwamen schilderijen scheef te hangen. Maar dat maakte de pret er niet minder om. Na een middag sjouwen, mocht het resultaat er zijn. Werkelijk overal stonden dennenbomen. In de slaapkamer, de badkamer, de keuken. En ja, ook in de wc. Alle hoeken en gaten waren gevuld met bomen. Sommige waren zo groot dat hun toppen tot het dak reikten.

Buiten begon het inmiddels donker te worden. En voor ons kon het feest nu pas echt beginnen. Versieren! Dozen met slingers, lampjes, ballen en sterren werden tevoorschijn gehaald. Werkelijk iedereen hielp mee. Mijn broers, zuster, ouders, vrienden, buren. Iedereen was present. Een groot warm samenzijn. Tijdens het versieren genoten we van een drankje en lekkers. Gepresenteerd op feestelijke zilveren schalen lagen hapjes met ei, tomaat, toast en zalm. Het was een waar kerstgevoel. En het mooie was. Het was nog lang geen kerst. Maar daar hoeft het dus geen kerst voor te zijn. Een warm samenzijn, genieten met en van elkaar kan op elk moment van het jaar.

De laatste versiering was opgehangen en iedereen ging met een voldaan gevoel naar huis. Toen ik de laatste gast had uitgezwaaid kroop ik op de bank onder een warme sprei. Ik haalde diep adem, rook de dennengeur en genoot intens van deze dag en van de gezelligheid en het licht waar ik door werd omringd. Het was nu al een kerst om nooit te vergeten.

Druk over het opruimen heb ik me nooit gemaakt. Dat heb ik namelijk niet gedaan. De slingers en de ballen gingen eruit, maar de bomen bleven staan. Ik besloot voor altijd in mijn fijne bos te blijven wonen. Want zeg nou zelf. Hoe leuk is het om tussen de bomen te slapen! Of een boek te lezen in een knus bos. En wat dacht je van badderen terwijl je omringd wordt door dennengeur. Geloof me, je wilt nooit meer anders.

Volgend jaar? Dan overwegen we een ijsbaantje. Een ijsbaantje? Ja een ijsbaantje. Binnen? Ja binnen.

Oja, en een sneeuwkanon.



Afbeelding Erika Parfenova/iStock/GettyImages