Jij bent mijn dochter. Maar wie is jouw moeder?

Jij bent mijn dochter. Maar wie is jouw moeder?


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

We hebben het over de voor haar steeds ingewikkelder wordende familie. Want huwelijken lopen stuk en kinderen worden geboren. 

Tante J was met oom T getrouwd. Dat weet ze, maar dat ze inmiddels al tien jaar gescheiden zijn is haar ontschoten. De namen van hun kinderen herinnert ze zich nog wel.

"Goh, die zullen inmiddels ook wel groot zijn. Wonen ze nog bij tante J.?" 

"Nee hoor, die hebben zelf al kinderen." 

"Hebben zij al kinderen?  O ja natuurlijk, dat zoontje van goh-hoe-heet-ze-nou lag toen nog zo lang in het ziekenhuis." 

Die informatie is er dus nog. Misschien niet onmiddellijk toegankelijk, maar via een omweggetje komen er soms verbazingwekkend gedetailleerde (en kloppende) verhalen.

"Dus de kinderen van tante J en oom T heten Zus en Zo," zet ze alles nog eens op een rijtje. "En Zus is getrouwd met Hem en Zo woont samen met Haar. En dat zoontje, gelukkig dat daar alles mee goed gekomen is hè, dat is de zoon van Zus." 

Ze zwijgt even.

"En jij bent mijn dochter. Dat weet ik natuurlijk nog wel. Maar wie is dan ook alweer jouw moeder?"

"Dat ben jij toch, mam? Ik ben jouw dochter en jij bent mijn moeder."

"Ben ik jouw moeder? O ja, natuurlijk. Wat stom van me. Mijn hoofd is soms een beetje warrig."

"

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.


Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
ahww... mooi geschreven! Iedere keer iets meer zorgen en iets meer loslaten. Misschien ben jij nu een beetje meer haar moeder.
| 13:02 |
Ja, zo voelt het wel. Maar gisteren opeens weer een heel fijn en helder gesprek waarbij ik dacht: het is net of ik de moeder van vroeger weer een beetje terug heb. Die momenten koester ik extra.
| 10:46 |
ja, dat geloof ik. Sterkte
| 18:24 |
Wat verschrikkelijk moeilijk en verdrietig! Hebben jullie inmiddels al een zorginstelling op het oog?
| 21:07 |
Ja, gelukkig hebben we een koers kunnen bepalen in overleg met veel partijen... we zijn het er allemaal over eens dat dat voor mijn moeder, gezien de omstandigheden, de beste plek zal zijn. Voor zover ze het zelf overziet heeft ze aangegeven dat ze het daar "wel ziet zitten" (al kan dat natuurlijk anders zijn op het moment dat het allemaal echt gaat gebeuren). Probleem: daar is nu nog geen plek. Het alternatief van crisisopvang in een verpleeghuis ziet ook de hulpverlening voor haar niet zitten, dus we roeien voorlopig door met de riemen die we hebben, krijgen extra zorg en hopen van harte dat een tussentijdse crisisopvang niet nodig zal zijn...
| 11:04 |
Jammer dat er nog geen plek is, maar gelukkig dat er toekomstperspectief is.
Crisisopvang in verpleeghuizen is tot ver buiten jullie landsgrenzen berucht; hopelijk redden jullie het zolang met de extra zorg.
| 14:53 |
Dat hoop ik ook.... ik ben al heel blij dat alle neuzen dezelfde kant op staan en dat de hulpverlening een verpleeghuis voor haar absoluut niet ziet zitten. Ik denk dat mijn moeder daar ook heel snel zou wegkwijnen.
| 10:47 |
lijkt me heel moeilijk zoiets.. wel erg mooi omschreven.. voel de emotie erbij..
| 17:53 |
Dankjewel...
| 10:47 |
Mmm, ik vind dat altijd zó verdrietig en triest, je moeder die er af en toe heel even is en dan ook weer weg.
Met mijn tantes heb ik dat ook gezien, zo'n rotziekte, zo triest, waar ik me vaak aan troost is dat ze zelf niet meer weet dat ze 'weg' is...
:'-(
| 14:44 |
Mijn moeder zit nog in het stadium dat ze goed beseft wat er is, helaas....
| 10:48 |
En kan ze daar redelijk mee omgaan? Doet haar ook wel veel verdriet natuurlijk!
| 12:27 |
Laat ik het zo zeggen, ze heeft haar lot geaccepteerd en ze staat er vrij sterk in. Maar natuurlijk zijn er veel moeilijke momenten.
| 12:47 |
Dat snap ik... :'-(
| 17:23 |
Wat goed dat he het zo van je afschrijft, lijkt me erg moeilijk
| 13:22 |
Is het ook, maar van me afschrijven helpt (en jullie reacties ook)
| 10:48 |
Wat een verhaal weer, maar goed dat zij jou moeder is!
| 12:17 |
Ja, ik zou geen andere willen :-)
| 10:48 |
Lijkt mij heel lastig om daar mee om te moeten gaan. Ken wel wat mensen, maar niet in relationele vorm, dus dan is het altijd nog anders.
| 19:42 |
Het is lastig om elke keer weer een stukje te verliezen van wie ze was, en om te zien hoe zij soms worstelt...
| 10:49 |
Zo verdrietig voor jullie, je beschrijft het zo treffend!
| 16:30 |
Bedankt voor je lieve reactie!
| 10:49 |
Weer zo een :-/ indrukwekkend!
| 13:41 |
Dankjewel... van me afschrijven helpt.
| 13:42 |
Dat geloof ik graag
| 14:02 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen