×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Alzheimer: Lang zal ze leven!

Alzheimer: Lang zal ze leven!


"Lang zal ze leven, lang zal ze leven, lang zal ze leven in de gloria!"

Mijn moeder komt luid zingend haar keuken uit. In haar handen draagt ze een schaal met zorgvuldig gerangschikte vruchten. Even schrik ik, maar ik schakel snel om. Ik klap mee en juich bij haar "Hieperdepiep hoera".

"Nou, van harte gefeliciteerd, lieverd." Ze zet de schaal op tafel en geeft me een dikke kus, "Hoe oud ben je ook alweer geworden? Ik denk 25? Ja, je vindt het misschien gek dat ik geen appeltaart heb, maar ik dacht: een zelfgemaakte taart van vruchten zal ze ook wel lekker vinden." 

Ze schuifelt terug naar de keuken om schoteltjes en vorkjes te halen. Even later smikkelen we van de vruchten. Aardbeien, druiven, blauwe bessen. We halen herinneringen op aan verjaardagen van láng geleden. Want wat er veertig jaar terug gebeurde, dat weet ze nog wel. 

 Naarmate de avond vordert loopt ze vaker naar het raam. "Ik begrijp niet waar de visite blijft," zegt ze. "Ze zouden toch wel komen?"

"Maar eigenlijk vier ik mijn verjaardag het liefst samen met jou," probeer ik. Dat helpt. Ze gaat met een tevreden glimlach zitten. 

Mijn stiefvader komt thuis. Hij vraagt hij of we het gezellig gehad hebben. Ik knik. "We hebben samen haar verjaardag gevierd," roept mijn moeder. "Maar de visite is niet komen opdagen. Snap jij dat nou? Gelukkig vond ze het niet erg: ze vierde haar verjaardag het liefst samen met mij. Dus dat kwam goed uit."

Hij kijkt me geschrokken aan en wil gaan uitleggen dat ik hier ben omdat hij een nieuwjaarsreceptie had en zij niet alleen thuis kon zijn. En dat mijn  verjaardag heus al een lange tijd geleden was. Ik gebaar naar hem dat het goed is. Van haar tegenspreken wordt ze echt niet gelukkiger.

"En nog van harte gefeliciteerd he, want ik geloof dat ik dat vergeten was." Ze zwaait me vanuit de deuropening uit en begint zachtjes te zingen. Als ik de bocht om loop hoor ik nog net: "Hieperdepiep hoera!"

Enkele jaren geleden werd er Alzheimer bij mijn moeder geconstateerd. Zij woonde toen nog thuis. Sinds 2017 schrijf ik haar ziekte van me af.

Naar de vorige blog:

Naar de volgende blog:




Marjolein
meespelen is idd beter dan de waarheid zeggen in zo'n geval.
23-01-2018 09:40
23-01-2018 09:40
Soberana
Wat heb je dat weer knap opgevangen. Zolang zij er gelukkig mee is, is het niet zo erg om meerdere keren per jaar je verjaardag te vieren. Zij schat jou op 25? Leeftijden van kinderen en kleinkinderen lijken steeds sneller te gaan als je ouder wordt, daar hoef je niet eens Alzheimer voor te hebben. Onze oudste kleinzoon is volgende week jarig, vraag van mijn man: 'Hoe oud wordt hij, 22 toch?' 'Nee, hij wordt 24'.
09-01-2018 16:21
09-01-2018 16:21
Schorelaar
Goed opgelost, en je verjaardag alvast gevierd.
09-01-2018 15:14
09-01-2018 15:14
LWAlmanak
Wat een heerlijke blog, wat een heerlijk mens!
09-01-2018 13:44
09-01-2018 13:44
Katrien
Dit getuigt van zoveel liefde!
09-01-2018 12:15
09-01-2018 12:15
Encaustichris
Wat hebben jullie dit weer knap opgelost!
09-01-2018 10:48
09-01-2018 10:48
DiaantjesLife
Wat ontzettend goed van jou en zo lief, lijkt me heel zwaar toch wel....... ach, een lach op het gezicht van je moeder is dan ineens ook zoveel waard!
09-01-2018 10:45
09-01-2018 10:45
Hans van Gemert
Prachtig en liefdevol!
09-01-2018 09:25
09-01-2018 09:25
Ingeborgenzwerm
Wat een liefdevolle blog, respect hoe je hier mee bent om gegaan..
09-01-2018 08:00
09-01-2018 08:00
Hetty
Ach gos, wat heb je dat ook weer mooi opgevangen. Het valt niet mee, ook voor je stiefvader niet ...
09-01-2018 07:22
09-01-2018 07:22
notifications_noneadd
09-10-2018 13:44
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
07-10-2018 10:09
1 volger , 1 antwoord