Mijn moeder is verdwaald

Mijn moeder is verdwaald


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Mijn moeder is verdwaald. Voor de vierde keer in korte tijd heeft ze het verzorgingshuis weten te verlaten door mee te glippen met een bezoeker. Op gevoel vond ze de weg naar haar oude huis. Nu de deur gesloten blijft weet ze niet wat ze moet doen. Terug naar het verzorgingshuis, ja. Maar hoe? De vriendelijke buurman die haar ziet dwalen steekt zijn arm door de hare. Hij brengt haar naar haar nieuwe thuis.

Mijn moeder is verdwaald. Ze staat in een gang vol identieke deuren. Achter welke gaat haar kamer schuil? De vrouw met de rollator geeft haar geen antwoord. De man met de neus zegt: "dit is een gracht in Amsterdam." Uitkijken dat ze niet in het water valt. Ze loopt zo dicht mogelijk langs de muur. Een onbekende vrouw komt haar tegemoet. Ze zegt dat zij haar thuis kan brengen. Mijn moeder kijkt haar sceptisch aan en stribbelt tegen als de vrouw haar de verkeerde kant op leidt. Om de hoek, o wonder, ziet ze haar vertrouwde deur. Wat een geluk dat ze hier toevallig liep.

Mijn moeder is verdwaald. Ze is in een onbekend huis. Daar hangen jassen. Ze zegt het hardop. En dan is hier zeker de wc. Aarzelend opent ze de voordeur. Misschien moet ze naar buiten gaan. Dan valt haar oog op de auto van haar partner. Ze roept zijn naam. Voetstappen achter haar. Opgelucht herkent ze haar dochter. "Wat een verrassing dat jij hier bent!" roept ze. "Of ben ik hier op bezoek?" Ze loopt met haar mee en dan weet ze het weer. "Ik ben hier! Hoe kon ik dat nou vergeten?"

Kopfoto: Pixabay 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (18 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Afschuwelijk lijkt me dat... als he niet meer weet waar jebemt 😕 en ook om je moeder zo te zien😔
| 01:54 |
wat goed dat je er over schrijft, veel mensen weten niet wat het met anderen doet en jij laat een stukje meekijken
| 12:37 |
Dit is voor jullie beiden heel zwaar! Sterkte!
| 16:00 |
Dankjewel! Van me af schrijven helpt een beetje.
| 17:40 |
Fijn om te horen, vooral blijven doen dan! ❤️
| 17:43 |
Lijkt mij erg zwaar, ook voor de naasten. Perfect geschreven.
| 21:11 |
Dankjewel!
| 17:40 |
Wat verdrietig dat ze weer weg kon lopen. Op naar de volgende stap.
| 23:07 |
Ja, en dan hopelijk niet naar buiten :-D
| 17:41 |
Je verwoordt het weer prachtig!
| 14:07 |
Dankjewel!
| 17:41 |
Een trieste situatie drie maal mooi verwoord.
| 12:15 |
Ja, en dankjewel...
| 17:41 |
wat moet dat verwarrend zijn en een boel onzekerheid geven!
| 16:50 |
Ja, ik heb zo met haar te doen...
| 17:41 |
Wat verdrietig. Ik hoop zo dat ik dat bij mijn moeder nooit mee hoef te maken.
| 14:36 |
Ik hoop het ook, ik gun dit niemand.
| 17:42 |
ach, hoe herkenbaar...hoe in en in triest ook.  Sterkte in en met dit proces lieverd
| 13:06 |
Dankjewel voor je lieve reactie...
| 17:42 |
'graag' gedaan ...wel de wens naar jou ...niet hetgeen je doormaakt
| 09:49 |
Een hele zorg. Heeft je moeder ook een digitale sleutel om, of zoiets, om te kijken waar ze is?
| 12:47 |
Helaas nog niet, wordt volgende stap als het aan mij ligt.
| 12:53 |
Oh hoe herkenbaar. Ik duik vanavond ook weer onder bij jouw "moeder" en vaders en partners...... Om ze weer de weg te mogen wijzen...
| 12:09 |
Heel fijn dat er mensen zoals jij zijn! Mijn respect voor iedereen die met dementerenden werkt was al groot, maar is alleen nog maar toegenomen.
| 12:18 |
Dankje. Maar er wordt ook veel gelachen met de mensen. Gelukkig.
| 13:17 |
Gelukkig dat het steeds goed afloopt... pfff...
| 11:20 |
Ja. Mijn grote angst is dat ze een keer ergens dood gevonden wordt.
| 11:24 |
Moet er niet aan denken!
| 13:55 |
Dit lijkt me zo zwaar, voor je moeder en jou.
| 11:18 |
Vooral voor haar, maar het is voor ons ook een grote zorg inderdaad...
| 11:24 |
Het blijft elke keer weer confronterend.
Maar hoe is het mogelijk dat ze nu al vier (!) keer naar buiten heeft weten te glippen!
| 11:07 |
Poker-face en mee met een bezoeker, begrijp ik. Er wordt overlegd hoe ze dat kunnen voorkomen...
| 11:12 |
triest en herkenbaar,je hart breekt dan he
| 10:14 |
Ja. Ik voel me machteloos.
| 11:11 |
Ziet ze toch nog kans met een bezoeker mee naar buiten te glippen? Is er niets wat daar tegen kan worden gedaan? Wat jammer dat haar man daar niet bij haar kan wonen; dat zou toch al heel wat schelen.
| 09:48 |
Ja, dat is ontzettend jammer. Ze zien elkaar nog heel veel, maar zodra hij even weg is heeft zij het gevoel dat ze hem in geen tijden gezien heeft en wil ze naar hem toe...
| 11:11 |
Dat kan ik mij voorstellen. Het zal wss aanvoelen als van een huwelijk naar een lat-relatie gaan, dus eigenlijk de omgekeerde wereld.
Ga maar na: in je verkeringstijd had je na 1 dag toch ook het gevoel dat je je vriend al veel te lang niet gezien had...
| 14:56 |
Gelukkig dat ze dan uiteindelijk wel weet dat ze in dat nieuwe huis woont. Ik ben steeds mensen naar huis aan het wijzen die maar blijven lopen. Ik probeer ze af en toe maar wat af te leiden met iets leuks. 
| 09:34 |
Afleiding helpt vaak goed, ook al is het tijdelijk...
| 11:10 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen