Aken opnieuw ontdekt: wandelen door een heerlijke stad.



Aken opnieuw ontdekt


"Wandelen door een heerlijke stad"

DidI'Ms world

Ik kom vaak in Aken want het is een heerlijke stad waar je fijn kunt winkelen met leuke terrasjes verspreidt door de hele stad. Het is een stad met veel historie met bijvoorbeeld de Domkerk, de Elisenbronnen met thermaal water en ontzettend leuke standbeelden. De Kerstmarkt en de kermis 2x per jaar zijn altijd een aanrader en de vele leuke restaurantjes trouwens ook. Aken heeft een fijne sfeer, het is er erg gemoedelijk voor een stad. Vanuit Nederland ben je er zo en hoewel het voor mij echt heel dichtbij is (ik zou er zelfs wandelend naartoe kunnen) voelt het elke keer een beetje als vakantie. Willen mensen een dagje Aken willen gaan bezoeken dan komen ze bij mij terecht voor tips. Maar zelfs ik ontdek regelmatig Aken opnieuw. Vandaag wilde ik gaan wandelen maar ik wist ook dat Aken een van de zeldzame koopzondagen had dus ik wilde gaan wandelen in Aken. Ook wilde ik al een tijdje de Salvadorkapel gaan bezoeken die op een heuvel ligt en waar ik nog nooit geweest ben. Ik ging googlen waar ik de auto zou kunnen parkeren en ik kwam per toeval een wandelroute tegen die alle "wil ik" dingen omvatte en dus ik heb hem uitgeprint en mijn wandelschoenen aangetrokken.

Mocht je de wandelroute willen bekijken klik dan HIER. De beschrijving is in het Nederlands maar ik moet wel opmerken dat hij hier en daar wat onduidelijk is dus ik adviseer om steeds even verder te lezen voor de duidelijkheid. Ze willen zo duidelijk zijn dat het soms een beetje onduidelijk wordt. Maar dat gezegd hebbende is het een goed uitgangspunt en zeker te doen. De hele wandeling is 9,2 km lang maar kan ingekort worden tot 6,7 km. Voor mensen die slecht ter been zijn zou ik hem afraden want zeker op het eind moet je toch wat "klimmen". Onderweg kom je in de stad genoeg terrasjes tegen om even te pauzeren. Het is een mooie wandeling waarin alles zit: natuur, cultuur en kunst. Ik heb onderweg wat foto's gemaakt maar omdat ik ook langs een heleboel plekken kwam die ik wel al kende heb ik die niet op de plaat gezet. Ik realiseer me nu dat voor mensen die deze blog lezen en Aken niet kennen dat misschien een gemis is maar ik beloof je dat als je deze route gaat lopen je ogen niks te kort zullen komen. Het zal een aaneenschakeling zijn van bezienswaardigheden. Ook zijn niet alle door mij genomen foto's het publiceren waard. Ik ben geen fotograaf en hoewel de zon heerlijk scheen stond 'ie ook soms een beetje verkeerd dus deze foto's doe ik jullie ook niet aan.

Kijken jullie mee wat IK heb ontdekt?

wandelen

Het startpunt van de wandeling is op de parkeerplaats bij de 35 meter hoge Drehturm Belverdere.

De voormalige watertoren in gewapend beton werd tussen 1956 en 1958 gebouwd volgens de plannen van de toenmalige gemeenteraad en architect Dr. Wilhelm K. Fischer gebouwd. Sinds de jaren zeventig is op de bovenste verdieping een ronddraaiend restaurant gevestigd, van waaruit ook het buitenplatform kan worden bereikt. De rotatietijd van het meegeleverde draaisegment, waarop het gastenverblijf zich bevindt, is 56 minuten en biedt een prachtig uitzicht over Aken en de drielandenpunt (Vaals).

Daaronder zijn nog drie verdiepingen die als kantoor worden gebruikt. Met behulp van de later geïnstalleerde lift of 173 treden is elke verdieping gemakkelijk te bereiken. De hele toren is 35 meter hoog en 21 meter in omtrek.

Sinds 1990 is het gebouw een technisch monument met typische jaren 50-elementen in de monumentenlijst van de stad Aken. In 1999 werd het draaiende restaurant gesloten wegens faillissement. Na een uitgebreide verbouwing en renovatie is het restaurant in 2005 heropend als een draaiend café.

wandelen

De Lousberg is een opvallende heuvel in de stad Aken. Hij ligt 264 meter boven zeeniveau en vandaar kun je van een prachtig uitzicht over de stad genieten. De Lousberg is Europa's oudste burgerpark. Vanaf de toren Belvedere hebben bezoekers een uniek uitzicht over Aken. Aan de voet van deze berg worden tegenwoordig de jaarlijkse paardensportevenementen (CHIO) georganiseerd waar Aken o.a. bekend om staat.

wandelen

Op de Lousberg bij Aken ontstond vanaf 1807 een van de eerste door burgers in plaats van door de adel geïnitieerde openbare parken van Europa. Vanaf hier is er een fraai uitzicht op de stad Aken en een deel van de Nederlandse en Belgische grensregio's. Op de berghelling werd het belvédère gerealiseerd, een ontmoetingsplaats voor met name bad- en kuurgasten. Dit werd echter tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest en nu zijn restanten van deze zuilen de enige overgebleven herinneringen hieraan.

wandelen

Dit vond ik de ontdekking van de dag. Had ik dit maar eerder geweten! Het is een Kneipp waterbad of voetenbad en dient als gezondheidsfaciliteit. Ik geloof dat er inmiddels 3 van te vinden zijn in Aken maar niet allemaal openbaar. Rechts zie je een armbad. Door het voetenbad kun je lopen maar niet gewoon lopen maar je gaat er doorheen lopend als een ooievaar, dit doe je met een "verwarmd" lichaam totdat je een koude tinteling in je benen bespeurd. Dan dien je het water te verwijderen en moet je weer gaan warmlopen. Schijnt enorm gezond te zijn en de volgende keer neem ik een handdoekje mee en ga ik het uitproberen. Geweldig toch dit!

wandelen

Dit is de Marienturm (Mariatoren) en elke keer als ik de stad weer verlaat dan rijd ik erlangs maar gek genoeg ben ik er nog nooit langsgelopen. Het was een verdedigingstoren toren en maakte deel uit van de tussen 1300 en 1350 gebouwde buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. De waltoren bestaat nog steeds. Het is een van de weinige overgebleven torens van de vestingwerken van de stad. De Marienburg (ook wel Marienturm genoemd) werd relatief laat (16e eeuw) aan de stadsversterkingen toegevoegd. Op het strategisch belangrijke torenplateau stonden soms katapultsystemen en kanonnen, die (ook) beschermende functies op zich namen voor het direct naastgelegen Ponttor (hier heb ik dus geen foto van gemaakt omdat de zon verkeerd stond). Stenen ballen ingebed in het metselwerk getuigen van de tijd van de deconcentratieoorlog (17e eeuw). De Marienburg is nu een monument voor de slachtoffers van beide wereldoorlogen.

wandelen

Na Ponttor kom je in de Pontstrasse, een enorm leuk uitgaansgebied met leuke restaurantjes waar je lekker kunt eten en barretjes en terrasjes. Hier kun je ook altijd veel studenten vinden.

wandelen

Dit is de heilige Nepomuk (1747) dat je op de hoek kunt vinden bij Haus Lowenstein. De boheemse geestelijke Johann von Nepomuk was biechtvader van de Boheemse koningin en werd in de Moldau in Praag geworpen omdat hij het biechtgeheim ten aanzien van de vrouw van de jaloerse koning niet brak. Ik heb alleen geen idee waarom dit beeld in Aken is aangebracht maar leuk is het wel. Go Nepomuk!

wandelen

Dit is het kleinste café van Aken en is het enige overgebleven houten huis in Aken, waarvan de geschiedenis teruggaat tot 1657. Het is een traditionele Akense pub en maakt deel uit van restaurant Ratskeller. en ligt tegen het stadhuis aan. Bekijk het stadhuis ook goed en loop ook niet zomaar langs oudste fontein van de stad. Het café heet Zum Postwagen (1857) en is een voormalige halte van de postkoets.

wandelen

Ik heb qua route nu fototechnisch het e.e.a overgeslagen maar als je bij dit beeld komt dan heb je de Elisenbrunnen gehad, de opgravingen ook en ben je langs het grappige beeld van de 3 jongeren gelopen die de Akense groet laten zien. Misschien ben je ook hier en daar een winkel al ingelopen want om bij dit beeld te komen loop je door de populaire winkelstraat van Aken. NB. Je komt vanaf het café tot hier langs beelden waar je aan mag zitten (erg leuk voor kinderen en typerend voor Aken zijn de bewegende beelden). In de beschrijving van de routebeschrijving noemen ze dit beeld een wereldbol. En dat is niet correct. Het stelt geen wereldbol voor.

Het beeld heet: De Kugelbrunnen en is een fontein gemaakt door Albert Sous in Aken in 1977. De metaalbeeldhouwer Sous uit Würselen gebruikte roestvrij staal uit de trommels van wasmachines. Het beeld werd in oktober 1977 aan het publiek gepresenteerd.

De fontein bestaat uit een zes meter hoge ijzeren buis en drie in elkaar passende bollen. Binnen acht minuten openen de uit twee-, vier- en acht-segmenten bestaande bollen hydraulisch en ontwikkelen zich tot een bloem. Aan de bovenkant van de bal stroomt het water in een bak, die in een spiraal is ingelegd met veel kleine keramische ballen. De ballen zijn afkomstig van het Jülich Research Center, waar ze werden gebruikt voor het mechanisch testen van de AVR-hogetemperatuurreactor. Ze kwamen nooit in aanraking met radioactiviteit, ze hadden alleen de vereiste diameter en het vereiste gewicht. Sous vond tienduizenden van deze bollen op een grondstortplaats in de buurt van het AVR-terrein en gebruikte ze ook voor andere werken, waaronder stukken gericht tegen het atoomonderzoek van Jülich. De ballen zouden moeten doen denken aan het casino dat een jaar eerder werd geopend. Het ensemble omvat het kleinere deel van de fontein, dat ook bedekt is met kleine balletjes en dient als drinkwaterdispenser. Toch leuk om te weten dit! Kunst van hergebruikte materialen en dat al uit 1977. Goed bezig geweest Albert!

(bron: https://de.wikipedia.org/ )

wandelen

Je passeert tijdens de wandeling de Synagogeplatz. Hier staat het Kristall Nacht Monument. Dit monument, op het pleintje voor de nieuwe synagoge van Aachen, herdenkt de verwoesting van de oorspronkelijke synagoge in de Kristallnacht in 1938 en de deportatie van 700 Joden uit Aachen naar de vernietigingskampen. De kunstenaar heeft een groot aantal afzonderlijke grote glasplaten, aan de randen gebroken, zodanig gelaagd dat de vorm van een davidster ontstaat. De beeldhouwer Heinz Tobolla, kreeg van de protestantse en katholieke kerk in Aken de opdracht om een ​​gedenkteken te maken voor dit monument. Een gedenksteen wijst hierop en waarschuwt voor haat en vijandschap. Je kunt jezelf niet echt in het glas weerspiegelen. Het lijkt levendig en verandert van uiterlijk met veranderend licht. De afgebroken randen kunnen voor veel dingen in het leven staan. Als gedenkteken is dit kunstobject erg expressief . De kunstenaar heeft een omlopende tekst in het glas gefreesd.

wandelen

We wandelen verder en komen bij het Quellenhof in Aken. Dit was in de eerste helft van de 20e eeuw een van de meest gerenommeerde kuurhotels in Duitsland. Na een restauratie in de jaren 1997–1999, na een fase van verval veroorzaakt door de Tweede Wereldoorlog in de 21e eeuw, is het voormalige grand hotel weer een luxe hotel met een andere opzet en doelgroep. Het vier verdiepingen tellende gebouw met boogramen en portiek in het souterrain aan de hoofdgevel, grote rechthoekige ramen op de eerste tot en met derde verdieping, sommige met balkon, en een zolder met erkers en dakkapellen is een monumentaal pand. Het drievleugelige complex was ooit een kuurhotel in het hoofdfront tegenover de Monheimsallee (zuidwestelijke as) en in de zuidoostelijke vleugel, terwijl de achtervleugel (noordwest) een kuuroord was; Richting het Kurpark (noordoosten) was het complex open en via een foyer verbonden met het zogenaamde Nieuwe Kurhaus Aken. Dit bevindt zich rechts buiten de foto en daar wandel je ook langs. De kern van dit bouwwerk is nog steeds herkenbaar, al is het verbindingsstuk (na de sloop van de voormalige foyer, die in de Tweede Wereldoorlog gedeeltelijk verwoest werd) volledig veranderd met het oog op de bouw door het Eurogress-complex.

Hierna wandel je het park in met prachtige grote en kleine fonteinen, grote grasvelden en oude hele oude prachtige bomen. Dit is een prima plek voor een picknick.

wandelen

Rechts op de foto zie je het Kongresdenkmal. Het monument werd in 1822 aan de Adalbertsteinweg opgericht en verhuisde in de jaren twintig naar de stadstuin (Farwickpark) niet ver van het casino. Ter ere van het Vredescongres (waaraan de koning van Pruisen, de Russische tsaar en de Oostenrijkse keizer deelnamen in Aken in 1818), creëerde Johann Peter Cremer het structurele ontwerp, dat werd verfijnd door Karl Friedrich Schinkel (zoals bij de Elisenbrunnen en Stadttheater).

wandelen

Voor het Kongresdenkmal bevind zich een rozentuin. Op de rechterfoto zie je daar een gedeelte van. Zodra je tussen de heggen doorloopt komt je de zoete geur van heel veel verschillende rozen tegenmoet. Ik ben geen rozen kenner maar lekker is het wel. Ook hier zijn bankjes waar kunt plaatsnemen om te genieten van al het moois om je heen. Doe dit ook maar even want hierna ga je een heuvel beklimmen maar voordat je dat doet kijk nog even goed naar de prachtige oude en gigantische bomen die je tegenkomt onderweg.

wandelen

Niet mijn beste foto's maar toch wilde ik ze even laten zien. De middelste foto is een Gingko van 140 jaar oud en is heeft de status van natuurlijk monument. De bladeren hierboven zijn ook van de Gingko. In het Nederlands heet deze boom geloof ik Ginkgo. De Japanse notenboom, ginkgo, tempelboom of eendenpootboom is een boom uit de familie Ginkgoaceae. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit China. De plant wordt gezien als een levend fossiel omdat het de enig overgebleven soort is van zowel het geslacht Ginkgo als de familie Ginkgoaceae.  De Japanse notenboom groeit onregelmatig en kegelvormig en wordt circa 40 meter hoog. In China en Japan wordt de Japanse notenboom al eeuwenlang aangeplant als tempelboom. 

De naam "Japanse notenboom" is om twee redenen slecht gekozen want misleidend: de soort is oorspronkelijk afkomstig uit China; en de boom plant zich voort met zaden en vormt geen noten als vrucht. Ik heb dit ook moeten googlen trouwens. Ik heb geen idee wat de naam is van de boom op de rechterfoto maar hij was gigantisch en prachtig. 

Voor mensen met kinderen die deze wandeling willen maken onderweg kom je heel veel speelplekjes tegen.

wandelen
wandelen
wandelen

En daar is dan eindelijk de Salvatorkapel. De reden waarom ik deze wandeling wilde maken. Je kunt de Salvatorkapel ook bezoeken zonder te wandelen, nou ja een klein stukje dan maar de wandeling ernaartoe is wel adembenemend mooi en dat zou je dan missen. De Salvator-kerk op de Salvatorberg in Aken is een kerkgebouw van de Rooms-Katholieke Kerk. Het werd in 1886 voltooid. De kloosterkerk op de Salvatorberg is ontstaan ​​uit een eerdere kerkhofkapel, die Ludwig de Vrome daar rond 840 had laten bouwen. Aanvankelijk had de kapel op de Salvatorberg een belangrijke reputatie opgebouwd als bedevaartskerk, wat onder meer leidde tot de bouw van de Aachener Neutor rond 1175. Maar raakte op een gegeven moment in verval en nadat de kapel in de daaropvolgende decennia verder achteruitging, vonden er tussen 1750 en 1800 restauraties en renovaties plaats, maar op de lange termijn kon de verdere achteruitgang niet worden gestopt. Ten slotte kreeg de stadsarchitect Joseph Laurent uit Aken in 1883 de opdracht om de middeleeuwse kerk te reconstrueren. Vanwege het bestaande ontoereikende structurele weefsel werd in 1886 een nieuw gebouw gebouwd in de vorm van een basiliek met drie beuken in neoromaanse stijl. De zeven stations van het kruis werden ook vernieuwd op kosten van de vereniging voor de interieurinrichting van de Salvatorkirche, dit keer gemaakt van steen en gemaakt in de beeldhouwwerkplaats van Wilhelm Pohl. De kerk werd zwaar beschadigd in de Tweede Wereldoorlog en vervolgens in 1949 in de oude stijl herbouwd en uiteindelijk, op 17 april 1966, werd St. Salvator ingewijd door de Akense bisschop Johannes Pohlschneider. Na de sluiting van het aangrenzende klooster is de kerk samen met het Salvator-klooster weer eigendom van de stad Aken. Pas in 2018 was de kerk volledig gerestaureerd. Het is een klein schattig kerkje. En toen ik er was stond er binnen een meneer viool te spelen, prachtig!

wandelen

Op deze foto zie je het kunstwerk "Bauersfrau en Teufel" (Boerin en duivel). Het verhaal hierachter gaat als volgt: De duivel was bij de bouw van de kathedraal afgetroeft - in plaats van de gehoopte menselijke ziel was de ziel van een wolvin zijn beloning geweest. (NB. je komt ook langs de Domkerk tijdens de wandeling en hier kun je zien hoe de Akenaren de duivel te slim af waren). Hij kon deze schaamte, dat de Akenaren hem te slim af te zijn geweest, niet onbeantwoord laten. Zij zouden vernietigd moeten worden! Hij rende naar de Noordzee, laadde daar de duinen in twee zakken en sleepte ze terug naar Aken. Zijn wraak zou zijn om de kathedraal, de stad en alle inwoners van Aken met zand te bedekken. De weg was lang en de zakken waren zwaar. De wind blies ook in zijn gezicht en blokkeerde zijn zicht. Toen hij bij het hedendaagse Soers aankwam, had hij zin om even te pauzeren toen hij een oude vrouw ontmoette. Ze herkende onmiddellijk de hoeven van de duivel en vermoedde dat zijn bezoek niets goeds betekende. Toen hij haar vroeg hoe ver het was naar Aken, antwoordde ze, wijzend op haar oude schoenen, dat ze deze schoenen op de markt in Aken had gekocht en moest hij nu eens zien hoe ze nu al waren verlopen. Zo kon hij inschatten hoe ver de weg nog voor hem was. De duivel hoorde de woorden, zag de schoenen en wist dat hij zo'n lange weg niet aankon met de zware last. In woede en uitputting gooide hij onmiddellijk beide zakken weg en trok zich terug. De duinzandbergen zijn nog steeds te zien: Lousberg en Salvatorberg. De sluwheid in het omgaan met de duivel heeft de berg misschien zijn naam gegeven. In het Akens dialect betekent het woord "lous" slim.

Nu is het nog maar een klein stukje terug naar het beginpunt. Maar daar aangekomen heb je wel een geweldig uitzicht over Aken. Dit had je ook aan het begin al kunnen bekijken maar als je terugkomt waardeer je het veel meer nog. Dit is maar een klein stukje van het uitzicht/vergezicht trouwens. Het gaat aan beide kanten verder.

Ik hoop dat je inspiratie hebt opgedaan voor een (toekomstig) bezoekje aan Aken.


wandelen

De gebruikte foto's zijn uit mijn eigen collectie en mogen niet zonder toestemming gebruikt worden. Gebruikte bronnen staan in de tekst. #wandelen#Aken#Aachen#kunst#cultuur#natuur #eropuit