×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Ik ben ik vervolg

Ik ben ik vervolg


En daar zijn we weer. Het negatieve zoals altijd. Sta je eindelijk positief en ben je tevreden, zijn er weer mensen die je naar beneden halen en negatief doen. Ik weet ook wel dat ze het goed bedoelen, maar ik weet ook dat dat niet is wat ik nodig heb. Eindelijk tevreden met mezelf, met hoe alles gaat. Tevreden met wat ik heb behaald op school. Ik heb immers van een persoon geleerd dat je je moet focussen op de dingen die je wel hebt gehaald in plaats van op de dingen die je niet hebt gehaald. Helaas doen mensen in de omgeving dit precies andersom, waardoor je heen en weer wordt getrokken en van blije naar sombere gedachtes gaat. Waarom kan niemand je gewoon met rust laten met hoe jij het wil. Zijn mensen bang dat je iets verpest? Nou good for you, het is je eigen keuze en je komt er zelf wel bovenop. Het nadelige gevolg van zoveel negativiteit om je heen is het negatief voelen en op een gegeven moment het nutteloos voelen.  Nutteloos voelen, waarna je je nutteloos gaat gedragen. Nutteloos de ene dag naar nutteloos de andere dag. Tot er weer een lichtpuntje komt.
Eindelijk, eindelijk voel je je positief en waardevol! Het heeft lang geduurd om het in te zien. Naast je school nog een cursus volgen die je hebt behaald, je bent super trots! Helaas zijn de enige reacties die je krijgt: focus je nou maar gewoon op school. Doe je best nou maar op school. Al deze onzin hoeft er niet bij en het enige wat boeit is school. Dan werk je maar niet meer, maar je moet je wel focussen op school. En daar gaat je gevoel weer van waardevol naar waardeloos. Als ik niet meer werk kan ik m'n school niet betalen, maar staan daar mensen bij stil? Als ik wat voor mezelf wil doen en even niet met school bezig ga is dat mijn eigen keuze, maar staan daar mensen bij stil? Dat ik mijn leven lijd zoals ik dat zelf wil, staan daar mensen bij stil? Nee, want ik mag niks voor mezelf doen. Ik mag niet ontspannen.  

Ik doe hoe ik het doe en niet hoe iemand anders wil dat ik het doe. Hoofd weer vol met gedachten en waardeloosheid, waardoor je het juist weer niet op kan brengen om te leren. Deze keer is het anders, ja deze keer ga ik ervoor. Ik trek me er niks van aan. De bemoeienissen bestaan voor mij niet meer. Het gaat langs me heen en baal natuurlijk wel voor een moment, maar het raakt me niet meer, omdat ik er van heb geleerd. Bemoeienissen zullen nooit ophouden, je moet het accepteren die eeuwige strijd.

1 ding weet ik wel: Ik bepaal zelf het leven dat ik lijd!