×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Deel 8: Het weerzien


Natuurlijk wilde ze Jason zien, ze wilde niets liever dan met hem praten over de vreselijk slechte B-film waarin ze beide waren beland. Maar ze durfde niet goed, alhoewel ze donders goed wist dat hij in precies hetzelfde schuitje zat als haar. Hij zou precies hetzelfde voelen en dezelfde vragen hebben. Zoiets overkwam toch alleen de buurvrouw, of de lerares van school? Haar toch niet? Ze wilde haar vader en moeder niet onder ogen komen vandaag, ze was té boos om een normaal woord met hun te wisselen.

Ze was ervan overtuigd dat ze eindelijk de liefde van haar leven gevonden te hebben Ze wist ook zeker dat Jason dat zo voelde. Hoe in hemelsnaam kwamen ze hier uit?

Zo zacht als ze kon sloop ze onopgemerkt het huis uit. Ze liep het mooie park in nabij het huis en liet de warme wind door haar haren waaien. Het was een mooie warme dag dus het was druk in het park. Veel toeristen en een enkeling vroeg haar de weg. Automatisch wees ze de toeristen de weg naar de andere uitgang van het park. Ze zouden dan uitkomen bij de Arc de Triomf. Ze snapte niet waarom toeristen het zo mooi vinden. Voor haar was het doodnormaal en niets meer dan een rood bakstenen bouwwerk.

Ze ging op een bankje zitten en liet haar gedachten de vrije loop. Toen ze opkeek zag ze iets heel bekends op haar afkomen, het mooie gespierde lichaam herkende ze uit duizenden. Tot een paar dagen geleden nog haar fel begeerde minnaar. Nu ineens haar broer.

Jason had haar al zien zitten en liep zonder aarzelen op haar af. In eerste instantie was de schrik bij deze totaal onverwachte ontmoeting bij Anna heel groot. Maar als snel nam haar gevoel het over en viel in Jasons gespreide armen.

Ze gaven elkaar als automatisch een hartstochtelijke kus. Waar ze na een aantal minuten beide enorm van schrokken. Dit kan en mag niet waar zijn. Beide wisten ze niks te zeggen, tranen sprongen bij allebei in hun ogen. Ze hielden zo intens veel van elkaar, wie had dit in godsnaam verzonnen? Minuten lang bleven ze elkaar aankijken met dikke rode ogen van het huilen om vervolgens weer te verdrinken in een liefdevolle kus.

Beide wisten ze zich geen raad met deze vreselijk rare situatie. Het was zo ontzettend verwarrend en verstand en gevoel druisten compleet tegen elkaar in.

Ze besluiten om samen een wandeling te maken door de stad, over de Rambla. Ze zeggen niets tegen elkaar, lopen hand en in hand en aan het einde van de Rambla staat Jason stil. Hij is onder de indruk van het 60 meter hoge standbeeld van Columbus. Minuten lang kijkt hij er naar, maar weet geen woord uit te brengen. Zonder iets te zeggen en compleet op gevoel draaien ze om en lopen terug. Ze zoeken een gezellig terras en gaan wat drinken. Pas dan durft Anna wat te zeggen.







expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts