×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Hernia

Hernia


Eind 2011 kreeg hevige pijn in mijn onderrug en bil. Na een aantal dagen maar eens naar de huisarts gegaan Ischias vertelde hij mij. Zooitje pijnstillers mee, rustig aan en het komt goed. Nou goed kwam het niet, want de pijn werd alleen maar erger en erger, van diclofinac naar tramadol incl paracetamol maar de hevige pijn werd alleen maar erger en ging uitstralen naar mijn been. Je zult begrijpen met 3 kleine kinderen in huis en een werkend man is het totaal niet handig. Het ging van kwaad tot erger en kon op gegeven moment mijn kinderen niet meer zelf naar school brengen. Uiteindelijk mocht ik naar de neuroloog, ziekenhuis gezocht met de kortste wachttijd en dat bleek het ziekenhuis in de woonplaats van mijn ouders, mijn geboorteplaats. Mijn vader kwam mij halen met de kinderen omdat ik nauwelijks nog een stap kon verzetten. Bij de neuroloog aangekomen bleek ik uitvalverschijnselen te hebben, maar doordat de pijn zo overheerste heb ik dat nooit echt bewust waargenomen.

De neuroloog wilde mij opnemen om de pijn onder controle te krijgen en met opname kon ik de volgende dag al voor mri-scan dus daar heb ik mee ingestemd.. Gelukkig kon het met school geregeld worden en konden de kinderen die week dat ik opgenomen was bij mijn ouders logeren.


Ik moest naar de neurochirurg in een ander ziekenhuis en kreeg een dvd'tje en diagnose hernia mee. Bepakt en bezakt met doosjes morfinepleisters, tramadol en maagbeschermers mocht ik na een week naar huis. Ze hadden via de transmuraal verpleegkundige gelukkig wel een ziekenhuis bed voor mij thuis beneden kunnen regelen, want traplopen wat totaal geen optie meer.

Na een week thuis had ik de afspraak met de chirurg, hij stopte het dvd'tje in zijn computer en het eerste wat hij zei was, "Gefeliciteerd mevrouw, u heeft de hoofdprijs, 4 dubbele hernia's!!" Ik keek hem wat verdwaasd aan en hij begon te vertellen dat hij er maar 1 kon opereren omdat anders mijn hele ruggenwervel in zou zakken en ik dan rolstoel afhankelijk zou worden. Ik vond op dat moment alles prima als ik maar van die helse pijn af kwam. De eerst volgende mogelijkheid tot opereren was anderhalve maand later. Dus uiteraard gelijk vast gezet. Hoe ik die anderhalve maand ben door gekomen weet ik nog steeds niet.

Dag van de operatie was ik natuurlijk mega zenuwachtig maar ook blij omdat ik dat ik dan eindelijk die pijn niet meer zou voelen, na bijna 4 maanden kon ik me niet meer voorstellen hoe het zou zijn om zonder pijn te leven, dus ik was blij dat ik als eerste aan de beurt was.


Toen ik wakker werd was inderdaad de pijn verdwenen, jeetje wat een verademing. Na een paar uur kwam de chirurg aan mijn bed om mij te vertellen dat hij de hernia niet heeft kunnen opereren omdat het een verkleefd en vergroeid zooitje is onder in mijn rug. Wel heeft hij de zenuwbeklemming waardoor ik zo'n pijn had kunnen opheffen, maar ik moest wel drie dagen plat op mijn rug blijven liggen omdat hij de wond groter als normaal had moeten maken en er wondvocht lekte.


Tot op de dag vandaag ervaar ik elke dag pijn maar niet meer de hevige pijn die ik gehad heb gelukkig. Ik probeer te doen wat ik kan maar alles beperkt, want bijvoorbeeld stofzuigen,dweilen, ramen zemen en toilet op 1 dag schoonmaken lukt me gewoon niet. En ook sommige dingen met de kinderen gaan niet meer zoals zou moeten omdat mama's rug altijd pijn doet. We moeten er mee leren leven en dat gaat vooralsnog redelijk en hopelijk komt die vreselijke zenuwpijn nooit meer terug!

 



Colette
Poeh....wat een naar verhaal. Een voetreflextherapeut zal zeker uitkomst bieden. Zou ik serieus overwegen. ECHT.
03-08-2015 23:20
03-08-2015 23:20 • Reageer
AltaC
Vier dubbele hernia's? Vreselijk, wat zul jij een pijn gehad hebben!
31-07-2015 22:06
31-07-2015 22:06 • Reageer
Wil604
Na de hernia operatie was mijn vrouw van de pijn af
30-07-2015 01:14
30-07-2015 01:14 • Reageer
Astrid Seip (IJsselstein)
Ik volg terug!
29-07-2015 22:59
29-07-2015 22:59 • Reageer
voedingscoachjenny
Erg heftig allemaal. Ik heb een hernia gehad 21 jaar geleden. Opereren was geen optie want ik had toen een baby van 9 maanden en nog een tweeling van 2,5 jaar. Je mag dan niet tillen dus dat is met kleine kinderen niet erg handig. Het hele zooitje van uitstulpingen is verkleefd en ik moet écht opletten wat ik allemaal doe. Zitten is een slechte zaak, dus ik probeer zoveel mogelijk in beweging te blijven.
Sterkte, ik voel je met je mee en ga je volgen. Jij mij ook?
29-07-2015 22:55
29-07-2015 22:55 • Reageer
TSchreuder
Phoe... lijkt me zo vreselijk een hernia ... ik ben blij dat het nu iets beter met je gaat... hopelijk blijft dat ook zo..
29-07-2015 18:18
29-07-2015 18:18 • Reageer
allesproever Nanda
dit valt onder chronische pijnen... zo vreseijk als je daar mee moet leven... en ook zo onderschat, je wordt al heel snel als aansteller betiteld
29-07-2015 17:16
29-07-2015 17:16 • Reageer
Wendy
Ik ben zelf geopereerd aan een hernia en sinds dat moment helemaal geen klachten meer gehad.
29-07-2015 16:14
29-07-2015 16:14 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
Heftig is dat toch. En dan nog zo jong ook en met je kinderen. Ik hoop ook dat die vreselijke pijn niet meer terugkomt.
29-07-2015 13:27
29-07-2015 13:27 • Reageer
Karin
Heel heftig! dapper dat je dit met ons durft te delen!
29-07-2015 13:18
29-07-2015 13:18 • Reageer