×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Steeds weer net even iets anders

Steeds weer net even iets anders


Yoors zag ik voorbij komen in de periode dat ik dacht dat alles voor mij in een fijn vaarwater zou komen. Ik had onlangs mijn veertigste verjaardag gevierd, een paar rottige jaren achter de rug en hier op Yoors zou ik dan heerlijk over mijn nieuwe leven kunnen schrijven en in creatieve schrijfsels kwijt kunnen. Maar in de praktijk gaat dat toch net even iets anders.

Na mijn veertigste verjaardag afgelopen jaar heb ik mijn schrijfdraadje weer opgepakt. Toen Yoors voorbij kwam vond ik dat geweldig en stond te trappelen om vol enthousiasme over van alles te schrijven. Mijn leven zou in zijn geheel vanaf dat moment veel relaxter worden en ik kon eindelijk vol aan de slag met een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Althans, dat dacht ik.

Het enige voordeel op deze leeftijd is denk ik dat je niet zo snel uit het veld geslagen wordt. Je reageert wat evenwichtiger in bepaalde situaties dan 20 jaar geleden. Logisch, door schade en schande word je wijs en problemen van toen zijn nu een peulenschil. Maar wat als iets afhangt van de acties van een ander waardoor jouw plannen stagneren of in de war komen komen bijvoorbeeld. Hoe moet je daar dan mee omgaan?

Het is de story of my life. Het loopt werkelijk steeds net even iets anders dan gedacht of gehoopt en daar baal ik stevig van! Ik heb na de scheiding mijn verwachtingen natuurlijk al lang bijgesteld. Sterker nog, ik heb weinig tot geen verwachtingen meer want dan kan het alleen maar meevallen. Ik geniet van de kleine dingen en leef veel bewuster en dat gaat me op zich prima af.

Maar hoe in hemelsnaam moet je je boeltje definitief op de rij krijgen als je te maken hebt met iemand die gemaakte afspraken niet nakomt of het in elk geval maar steeds voor zich uit blijft schuiven? Iemand die totaal de verkeerde prioriteiten stelt en zich er altijd weer uit weet te kletsen en zich (wederom) in een wereld waant waarin alles voor de buitenwereld mooi lijkt, maar dat in werkelijkheid absoluut niet is. Iemand die zich in allerlei bochten wringt om die beide werelden tevreden te houden. Sjonge zeg, ze moesten eens weten hoe vork in de steel zit! En er zijn er maar weinig die daar doorheen prikken en er zijn er nog veel minder die er wat van zeggen of de confrontatie aangaan. Waarom zouden ze ook? Het gaat hun onderaan de streep niets aan. Maar hierdoor schuift alles steeds verder vooruit en dat is vreselijk frustrerend.

Ja, ik kan het nu heel hard spelen en op mijn strepen gaan staan. Want ik weet dat ik dat ik in mijn recht sta. Maar begrijpen mijn kinderen dat ook? Het heeft namelijk zeker weten direct gevolgen en zal zijn weerslag hebben op alles in hun leven en verstrekkende gevolgen voor in de toekomst. De kinderen zullen het gevoel hebben tussen twee in te staan en dat levert spanning en onrust op die ik niet wil voor ze.

Steeds komt er weer iets anders tussen waardoor ik mijn voorgenomen 'op-mijn-strepen-gaan-staan-actie' weer 'on hold' zet en omdat ik hoop dat het toch nog spoedig goed gaat uitpakken en in dit geval mijn geduld beloond gaat worden ten goede van alles.

Momenteel sta ik met mijn rug tegen de muur en kan ik niet anders doen dan afwachten. Er lijkt schot in de zaak, voor de zoveelste keer. Maar dat kan ook zo weer anders zijn. Is het de juiste aanpak? Dat weet ik niet. Daar zal ik achteraf pas over kunnen oordelen. Maar eerlijkheid duurt het langst en liegen doe ik niet naar mijn kinderen. Ik hou ze buiten de discussies en zaken die ze niks aangaan. De focus ligt op het stellen van prioriteiten in ons dagelijks leven, waardoor we de dagen met elkaar doorkomen op een fijne manier en een blind vertrouwen in elkaar hebben. Bij ons is niets gek, je kan alles aan elkaar vertellen (wij zijn de beste geheimenbewaarders!) en beloofd is beloofd. Dat wil ik onder geen voorwaarde in het gedrang laten komen.

Door een boek te schrijven aan mijn kinderen over de details van gebeurtenissen over de laatste jaren, waarin ik 100% eerlijk ben over leuke en minder leuke dingen, hoop ik dat zij achteraf begrip kunnen opbrengen voor de af en toe mopperende mama en de mama die best wel streng was omdat zij wilde zorgen dat alles op zijn pootjes terecht zou komen.

Mijn taak is om de kinderen op te voeden zodat ze straks op eigen benen kunnen staan. Dat ze ook de simpele dingen in het leven (blijven) waarderen en dat het leven uit meer bestaat dan geld of andere status gerelateerde zaken. Dus ik moet volhouden en door deze hele zure appel bijten en het soms van me afschrijven als ik echt even stoom wil afblazen. Dan hoop ik dat het straks echt eens voorbij zal zijn en ik onbezorgd schrijfsels kan plaatsen zoals ik dat oorspronkelijk heb bedoeld.




Karin van der Straaten
t Loopt vaak anders dan verwacht ja, sterkte
17-03-2017 22:28
17-03-2017 22:28 • Reageer
sterre
Als een kind van gescheiden ouders, kan ik je vertellen dat stabiliteit het meest belangrijk is. Het lijkt dat jij dat op de goede prioriteit hebt staan en in een lastige positie zit vanwege je ex-partner. Houd vol en veel sterkte
17-01-2017 12:20
17-01-2017 12:20 • Reageer
Forever FeelGood
Ook ik heb zo'n periode meegemaakt. Lastig maar gaat voorbij. Voor nu sterkte.
17-01-2017 01:14
17-01-2017 01:14 • Reageer
Annet de JoJo
Herkenbaar....helaas. Ik ben inmiddels een fase verder en de kinderen zien stukje bij beetje het ware verhaal. Hou vol en laat het gebeuren zoals het komt zolang je er maar voor de kinderen bent en blijft ooit komt het goed, alleen weet niemand nog wanneer. Sterkte !!
16-01-2017 20:02
16-01-2017 20:02 • Reageer
Mygirlylife
gewoon je hoofd omhoog houden, alles komt goed :)
16-01-2017 17:10
16-01-2017 17:10 • Reageer
johan_jongedijk
Ja moeilijk met een persoon te leven werken of anderzojds om te gaan steeds weer andere prioritijten stellen en niks doen. Maar idd schrijf het van je af dat werkt goed echt waar
16-01-2017 15:36
16-01-2017 15:36 • Reageer
Rudi
schrijven kan in vele gevallen genezend en louterend werken, dus ik zou zeggen, zeker doen al is het maar voor jezelf :-)
16-01-2017 15:30
16-01-2017 15:30 • Reageer
LWAlmanak
Jeetje zeg, dat is niet gemakkelijk! En ik kan je niet zeggen hoe je wat moet doen. Ik kijk vanuit het beeld van het kind en zie dat mijn moeder toen het juiste heeft gedaan, achteraf bezien. Was ik er als kind blij mee? Toen niet, nu in grote lijn zeker! Sterkte...
16-01-2017 15:14
16-01-2017 15:14 • Reageer
notifications_noneadd
20-11-2018 09:53
10 volgers , 33 antwoorden
33 antwoorden
notifications_noneadd
15-11-2018 10:10
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
13-11-2018 10:49
2 volgers , 2 antwoorden
2 antwoorden
6 antwoorden