×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Alleen

Alleen


Ken je dat? Dat je je soms zo zo zo intens alleen kan voelen? Dat je denkt dat je er helemaal alleen voor staat? Dat de hele wereld tegen je is? Dat je het alleen moet doen? Dat er niemand is om je op te vangen als je valt?


Laatst schreef ik een blog: Ik ben niet niemand.

Hier wil ik toch wat verduidelijking op geven. Want ook ik voel me wel eens zo intens alleen. Ook ik heb soms het gevoel dat niemand maar dan ook niemand om me geeft. Ik denk dat iedereen dat gevoel wel eens heeft. Maar dat gevoel heb ik steeds vaker. Het gevoel dat ik er helemaal alleen voor sta. Ik heb ook een blog geschreven waarin ik zei dat ik toch liever alleen ben. Maar ik vind het verschil tussen alleen willen zijn en eenzaamheid een heel groot verschil heeft. Want je kan je gerust alleen voelen, maar welk gevoel echt heel naar is, is het gevoel van eenzaamheid in een ruimte vol met mensen. Dat je omringt bent door mensen en je toch zo intens alleen voelt. 

Als ik alleen ben is dat vaak omdat ik daar zelf voor kies maar eenzaamheid kan ineens op komen zetten, daar kies ik niet voor en vaak komt het als een klap in je gezicht. Je realiseert je dan dat je niemand hebt (ook al is er bijna altijd wel iemand die om je geeft) en dat je het echt alleen moet doen.

Niemand om je handje vast te houden, niemand om je te onder steunen, niemand. Alleen jij, jij alleen. En dat is soms best eng. Niemand hebben om op terug te kunnen vallen. 


Alleen zijn vind ik fijn maar het gevoel van eenzaamheid sucks....




Karin van der Straaten
de keerzijde dus van je voorgaande verhaal ja t is en blijft lastig..vaak moeten we ook echt alleen zijn om te leren  dat we onszelf die eenzaamheid af kunnen pakken en weer blij worden met niets t komt goed.. weten en beleven is ook twee eh..k denk dat we t allemaal wel herkennen
07-04-2018 13:31
07-04-2018 13:31 • Reageer