Broodje warm vlees (vervolgverhaal fles)


Deel 13 in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles   die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra

 

Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier.


#schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Fosfor , #champignons

 

Broodje warm vlees.

Gerard staat als een echte chef achter een grote serie potten en pannen, er is daadwerkelijk ook afzuiging boven het fornuis.

Onze begeleider ziet ons kijken: “die gaat naar de torens, alleen we kunnen de stoom pas ’s avonds laten ontsnappen”.

Gerard is een levensgenieter, dit is onder andere aan zijn forse gestalte te zien. Maar het zingen onder het koken roept ook de vrolijkheid op die past bij dit soort mensen.  Wat je noemt een echte Bourgondier.

Wij, intussen zijn niet meer te genieten van de honger, normaal zou ik wachten tot hij zou zijn uitgezongen voordat ik mijn vraag zou stellen, nu echter, loop ik resoluut op hem af en tik hem op zijn schouder.

Onverstoord gaat hij door met zingen, wel draait hij zich om en kijkt ons vragend aan.

Ik probeer boven zijn stemgeluid uit te komen en roep: ”HEB JE IETS TE ETEN VOOR ONS? WE ZIJN UITGEHONGERD”.

Eindelijk stopt onze kok en hij kijkt gewoon volledig langs mij naar onze begeleider. “Jos, heb je weer een paar uitverstotenen weten te vinden?”

Jos knikt; “Ja, en blijkbaar hebben ze honger” Dan dringt zijn zoon zich langs hem naar voren…

“Ah, Daar hebben we Daan, zeker ook alweer trek?” Daan loopt door naar de kast en pakt er drie borden uit: “klets niet zo, eten!”

“die manieren heeft hij zeker van jou Jos?” Gerard pakt een pan van het vuur en schept er een paar volle lepels uit. “Morgen is dit nog veel lekkerder, maar met een fikse homp brood, kun je het vast wel binnen houden”. De geur is onovertroffen, snel schuiven we aan en al snel zijn we als wolven aan het aanvallen op deze kostelijke maaltijd, “eigenlijk is dit een lekker recept voor twee” zegt Gerard terwijl hij Daan fronsend aankijkt.

 

Tevreden kijken Jos en Gerard toe. “Die Daan van jou groeit als kool, ik snap nu waarom…”

“tja, hij zal mij wel voorbij groeien een dezer dagen”. Ik kom dan weer tussenbeide.

“Zo, nu ben ik klaar voor die rondleiding waar je het over had” we schuiven onze borden van ons af en staan op.

 

“Kom maar mee. Hierdoor komen we weer in die centrale hal. Hij opent een klein deurtje en daar staan we weer. Linksaf zegt hij, daad bij woord voegend. We lopen een stukje en komen bij een deur. Deze passeert hij zonder iets te zeggen. “Wat zit hier achter?”

“Dat, gaat je dus niets aan.” Zonder iets te zeggen loopt hij door. Ik kijk nog even om, om deze deur goed in mijn geheugen te griffen…


Verder lezen? klik hier