peerke70

Lid sinds: 18-01-2019

#voornemens
15Dec2019
Voornemens
peerke70

Voornemens Ken jij ze, de voornemens?Het zijn mensen die echt voor zichzelf staan, knokkers voor eigen rechten. De voornemens houdt vol!Nu denk je misschien, haha, weer zo’n taalgrapje van die Peerke70. Nou, dat klopt, maar wanneer je nu eens op gaat zoeken waar Voorne ligt en wat voor mensen er woonden, dan kom je tot een verrassende ontdekking.Het vestingstadje Brielle ligt op het eiland Voorne, inmiddels heet het Voorne-Putten, omdat de beide eilanden aan elkaar gegroeid zijn.Dus misschien moeten we uit dat Voorne Putten wat er in zit. Kijk wat meer naar het verleden en zoek naar de tips die je kunt krijgen voor je toekomst.Wie weet, hoor ook jij dan bij de goede Voorne-mensen.  En wat die Peerke70 grappen betreft…1 April heeft in ditzelfde stadje zijn herkomst! Hoewel? Misschien, heel misschien gaat het hier niet om Alva die zijn Bril of Brielle verloor… De 1 aprilgrap is ouder dan de dag dat dit gebeurde. De waarheid die schuilt achter de meeste van mijn taalvondsten is dan ook echter dan de grap waarmee ik hem naar jullie breng.Om het cirkeltje rond te maken naar de goede voornemens… Zoek maar eens op 1 Aprilgrap binnen wikipedia. Ik vind het dan hilarisch dat juist hetgeen er bovenaan staat,  gaat over de verandering in de kalender waarbij vroeger de jaarwisseling plaatsvond tussen 25 maart en….Gelukkig ligt ook hier de waarheid dieper.  https://nl.wikipedia.org/wiki/1_aprilgrap #voornemens ,#1april ,#jaarwisseling ,#geuzen ,#Brielle, #Alva                                                                                                                                                                                                                                                       De watergeuzen

#fles
15Dec2019
Onstpannen voor de tocht (vervolgverhaal fles)
peerke70

Deel zeven in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra   Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier. #schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Twijfel , #wellness     Na het eten komt Jos naar ons toe. De groepen mensen verdwijnen naar de verschillende verdiepingen en daarop weer verschillende deuren. “En, lekker gegeten?”“Ja, die kok verstaat zijn vak, is hij ook de bakker van die lekkere broodjes of heb je daar weer iemand anders voor?”“De bakkerij zit weer op een andere plek in de mijn, we hebben maar twee torens daar bij het meer en moeten de afzuiging proberen zo onzichtbaar mogelijk te houden. Luister, vanmiddag gaan jullie naar boven, ik neem tenminste aan dat jullie beide akkoord zijn met mijn voorstel?” We knikken allebei braaf. “Mooi, hier is jullie mobieltje, hij heeft onbeperkt beltegoed en internet alleen kunnen wij alles wel van afstand uitlezen. Je krijgt van mij ook nog 500 euro mee voor eventuele noodsituaties en een horloge. Dat horloge laat direct een signaal naar de mijn gaan wanneer de mobiel wordt uitgezet, of wanneer mobiel en horloge meer dan 100 meter van elkaar verwijderd worden. Zo hoop ik jullie te kunnen helpen wanneer je in de problemen komt.”Ja ja denk ik en in de tussentijd heb je ook prima in de gaten wat wij allemaal uitvoeren. “En wanneer de batterij leeg is, van de mobiel?” “Dan moet je echt flink aan het internetten en video’s streamen, die batterij is echt het nieuwste van het nieuwste, die krijg je niet leeg binnen de anderhalve dag die je daarboven bent. Maar, hier heb je een oplader, en wanneer je naar de achterzijde van je mobiel kijkt, zie je dat daar afgeschermde zonnecellen zijn gemonteerd. Deze telefoon hoeft maar vijf minuten in de zon te liggen om een signaal naar ons te kunnen sturen”.Er is duidelijk aan alles gedacht… “Goed. Ik wil graag je vingerafdruk uitlezen op de telefoon zodat je geen wachtwoord nodig hebt om binnen te komen. Ook de Irisscan wil ik graag activeren.  Mag ik beide even bij jullie uit laten lezen?”We laten het gelaten over ons heen komen.“Verder is het handig dat je nu weet, dat die irisscan je toegang verleent tot de mijn. De hendel met de lamp, waar jullie in eerste instantie door zijn gekomen, is vervangen. Je kan op je telefoon zien waar je toegang krijgt tot de mijn dus je hoeft er alleen maar naar toe te gaan. Wanneer je onder dwang naar de mijn komt, kun je ook gewoon de irisscan gebruiken, de deur zal open gaan en je komt in een volgende afgesloten ruimte. Achter je gaan de deuren weer dicht. Het enige wat je in die situatie nog moet doen, is het lichtknopje aanklikken. De mijn zal verlicht worden en wij zijn geallarmeerd. Wanneer alles goed is, hoef je dat knopje niet aan te doen, je wacht gewoon ter plekke vijf minuten en ook dan zal het licht aangaan. Is ook dit helemaal duidelijk?” Het is duidelijk dat hier weinig aan het toeval wordt overgelaten. “Ok, voor nu denk ik dat jullie nog even willen genieten van de voordelen van de mijn. We hebben hier een soort wellness centrum in een van de waterbronnen. Je kan je laten masseren en heerlijk onderdompelen in de gezonde baden. Om 11.30 haal ik jullie daar dan op en eten we gezamenlijk. Daarna kan jullie taak beginnen”.

#kerst
14Dec2019
Kleuren vingerveegtechniek
peerke70

Iedere knutseltechniek wordt hier in huis steeds weer uitgeprobeerd...  helaas moeten we ze ook regelmatig opruimen omdat het eenvoudigweg teveel wordt. Deze heb ik weten te behouden door er scans van te maken en misschien vinden jullie de techniek leuk. Omwille van de tijd van het jaar, heb ik er ook een kerstkaartje bij gedaan... de eerste is de beetle, daaraan kan je goed zien hoe het proces werkt... Je hebt nodig: 120 grams a4 papier Papiersnijmes en snijmat Aquarelkrijt of potloden nat sponsje op een schaaltje Placemat voor er onder je vingers #kerst , #Kleuren ,#vingervegen ,#knutselen     Bij de vingerveegtechniek maak je gebruik van sjablonen. Hieronder zie je eerst het sjabloon van de beetle die je ook in de banner ziet. Wanneer je snapt hoe deze werkt, dan kun je ook de andere sjablonen toepassen... Je print de afbeelding op wat steviger papier (wij gebruiken 120 grams) De zwarte delen van het sjabloon snijd je uit (op de mat) Rondom de gaten zet je dik het krijt er op in de kleur die je wilt Leg je blad op een a4 schoon tekenblad Eerst zet je de bovenste tekening er op door het rondje (koplamp) de wielen het plaatwerk met een natte vinger naar binnen te vegen Nu schuif je je papier verder (horizontaal) totdat de gaten die je nu krijgt mooi op hun plek vallen en doe je dezelfde procedure opnieuw Verplaats hierna het blad weer naar de beginsituatie en schuif van daaruit naar beneden of opzij (let even goed op de nummers in het plaatje hierboven) Vul dan de lege plaatsen op  en je hebt je beetle. Wel even laten drogen! Hieronder de uitwerking (let op, spiegelbeeld) Hieronder zie je nog twee vormen voor de kerstklok of de kerstkaars. deze zijn zelfs iets gemakkelijker qua opzet omdat er minder onderdelen in zitten... Gewoon van links naar rechts blijven schuiven. Ze zijn rechtop hier geplaatst, maar je moet ze natuurlijk even in liggende positie gebruiken. Dan is de bovenste rij het kerstklokje en de onderste rij (na omdraaien ook weer de bovenste natuurlijk) een kaars. (die moet je dus wel draaien!) Veel plezier ermee! Wij hebben er veel lol van gehad...

#fles
14Dec2019
Twijfel (vervolgverhaal fles)
peerke70

Deel 16 in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra   Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier. #schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Twijfel     Jos brengt mij terug naar ons ‘appartement’ en ik val uiteindelijk in een onrustige slaap waarin ik geplaagd wordt door dromen. Dromen over mijnen die instorten, en over mensen die aan het dwalen zijn zoals wij waren maar niet een weg vinden. De nacht is kort en de volgende ochtend om half acht gaat die enorme zoemer af.Ik weet niet of ik kan wennen aan een leven hier, onder de grond, ik weet zelfs niet of ik die Jos nou vertrouw of, dat ik eieren voor mijn geld moet zoeken en boven proberen te verdwijnen, onvindbaar voor ondergrondse aanvallen. Nog dronken van de slaap vertel ik mijn verhaal aan mijn metgezel. Hij vindt het allemaal prima, het leven hier, onder de grond lijkt hem ook een leuke invulling en zeker wanneer de mogelijkheid bestaat om nu en dan boven te komen, ziet hij er geen problemen in. In eerste instantie gaan we dus gewoon mee in het verhaal, we doen precies wat er wordt gezegd en we komen zelfs terug. Zo hopen we het vertrouwen te winnen, de vrijheid te krijgen om toch boven te komen en uiteindelijk te kunnen bepalen welke route de beste is. Het blijft een hachelijke onderneming en we weten ook niet goed wat de mensen boven zullen doen wanneer we ons verhaal vertellen. We kijken buiten onze deur en zien weer hoe horden mensen zich verzamelen op de grote binnenplaats. De geur van gebakken ei met spek, het zien van grote kommen met yoghurt, melk, vla en de bijbehorende optionele vulling lokt ons snel naar buiten. We nemen plaats aan een van de tafels en dan worden er versgebakken broodjes op tafel geplaatst samen met schalen vlees en verschillende kaassoorten. Zelf maak ik een croissantje klaar met brie, rucola wat walnoten en honing. De smaken zijn puur, niet vermengt met geur of smaakstoffen. Dit deel van het leven hier is in ieder geval geweldig. Een stel jongedames gaat tegenover ons zitten. Openlijk zijn ze ons aan het observeren. “Zo, nieuw hier? Wat brengt jullie hier?”“Whisky” brengt mijn maat er met volle mond uit. Hij kauwt verder zonder aandacht te schenken aan het vrouwelijk schoon tegenover ons. Zelf ben ik inmiddels natuurlijk enorm nieuwsgierig. Ik kijk even opzij en vervolg met een korte toelichting op ‘whisky’: “we hadden flessen whisky gevonden en gingen op onderzoek uit, waar die vandaan kwamen, door stom toeval zijn we in dit deel van de mijn beland en nu zitten we dus hier”. Beide dames knikken enthousiast. “Maar, dat is ons verhaal, kunnen jullie ook toelichten wat jullie verhaal is?” De dames kijken even naar elkaar en daarna weer naar mij. “Onze identiteit is door stom internetgebruik overgenomen door een hacker. Uit onze naam is in een ‘door ons’ gehuurd huis een wietplantage opgezet en wij zijn door de politie aansprakelijk gesteld. We hebben daarboven niets gedaan, maar worden toch schuldig bevonden.” Ik kijk de dames verwonderd aan, “kan dat?” “ja, het is eigenlijk zelfs heel gemakkelijk, bedenk voor jezelf maar eens, hoeveel wachtwoorden heb je voor je sites?”“dat vertel ik niet!”“heel goed! Maar ieder wachtwoord van minder dan 8 tekens is binnen 5 minuten te kraken door een computergestuurd programma. Wanneer ik bijvoorbeeld kijk of je al lang op een site als marktplaats zit, dan kan ik daar waarschijnlijk zo je wachtwoord van kraken”. “wat heb jij aan mijn marktplaats account?”“Niets, behalve dat ik uit jouw naam daarna aankopen kan doen die niet tot mij te herleiden zijn. Ik leer je gezin kennen, je woonplaats, je leeftijd en binnen de kortste keren heb ik al je wachtwoorden binnen”. Nu kan ik criminele activiteiten gaan starten, weet je dat ik zonder legitimatie een woning kan huren?”“Is dit jullie overkomen?” “Precies! En hier beneden kunnen we diezelfde wietplantage wel zelf runnen, de inkomsten binnenhalen (en delen met de groep) en tegelijk die criminelen boven kapot maken. Win, win en win!”Het begint erop te lijken dat hier beneden veel dingen gebeuren die letterlijk het daglicht niet kunnen verdragen. Waarom klinkt dan toch dit verhaal goed, waarom leef ik mee met die dames, heeft Jos ze misschien gestuurd om mij te overtuigen? Hij heeft me al eerder juist ingeschat. Het vervolg

#kokenmetkids
13Dec2019
Food truck (kook uitdaging)
peerke70

Kennen jullie dat? Je hebt een gezin en het moment van eten koken is een verschrikking. De kinderen zijn uit school, een beetje druk want ze krijgen geen aandacht...Je vent komt thuis en die wil graag zijn verhaal vertellen van die dag (in dit geval ben ik dus die kerel die thuis komt en het er niet beter op maakt).Zelf heb je je hoofd overvol van wat er allemaal nog moet gebeuren... Kortom, je loopt over.Zou het dan niet geweldig zijn als je toevallig net die ene kerel aan de haak hebt geslagen die regelmatig blogt en dan een uitdaging schrijft?(ik hoop zo dat jullie ja zeggen)De uitdaging is dan: Koken met kinderen.Die vent die dus blogt, komt op het lumineuze idee om het koken een keer van je over te nemen, samen met de kinderen.Hij zit alleen met zijn handen in het weinige haar dat hij nog heeft. Hoe pak ik dit aan?Dat... is dus de uitdaging!Beschrijf een recept, dat gemaakt kan worden door 3,4,5 personen. (en dan voor 1 persoontje meer)Beschrijf het recept zoals het normaal gesproken ook gemaakt moet wordenBeschrijf welke taken er door volwassenen gedaan kunnen wordenBeschrijf welke taken er door oudere kinderen kunnen worden gedaan (10 jaar en ouder)Beschrijf welke taken er door jongere kinderen kunnen worden gedaan (5 tot 10 jaar) (kunnen al met een scherp mes snijden maar daar moet je bij staan)Misschien heb je ook nog een rolletje weg gelegd voor de allerjongste (sla wassen oid) (daar heb ik er geen van, maar ja er zijn ook andere lezers)Post je blog op Yoors en plaats even een linkje hier onder...Wanneer ik er een aantal heb, ga ik uitproberen (ik heb 2 weken kerstvakantie en mijn vrouw zou dit heerlijk vinden, als het mij lukt dan wel te verstaan)#kokenmetkids ,#koken ,#recepten ,   

#fles
13Dec2019
De controlekamer (vervolgverhaal fles)
peerke70

Deel vijftien in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert of van Dewaputra   Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier #schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Fosfor , #champignons   Samen lopen we naar de afgesloten deur. Hij toetst een aantal codes in en we kunnen naar binnen. Voor ons zien we een tafel waarop een hologram wordt geprojecteerd. Het ziet er allemaal zeer geavanceerd uit. “Een van onze mensen is programmeur en tezamen met een van onze technici is dit apparaat gemaakt” Met 'dit apparaat' wordt waarschijnlijk de tafel genoemd, de tafel die, al naar gelang de projectie, zich aanpast aan de te wensen omgeving. Hij is blijkbaar opgebouwd uit kleine staafjes die kunne zakken of stijgen. Het zicht dat we nu hebben is een projectie van de mijn en aan het cijfer in de hologram te zien is dit het basisniveau. Een rode afbakening geeft waarschijnlijk aan welk deel er is afgesloten voor de buitenwereld. Vreemd genoeg gaan er ook lange lijnen vanaf het afgesloten deel naar de zijkant van de tafel. “Waar zijn die voor?” “Je weet toch dat ik zei dat er meer mijnen of grotten zijn waarbinnen groepen mensen zoals wij leven? Dat daar zijn de verbindingen tussen die mijnen.” Dan drukt hij op een knopje en de staafjes veranderen van instelling, ineens kijk ik naar een heel netwerk van die rode lijntjes en is de grote ruimte die onze plek aangeeft veel kleiner geworden. “Kijk, zo zie je waar ons netwerk heen gaat.” “Maar er zijn ook rode lijnen die gewoon stoppen, wat is dat dan?” “Daar wordt nog aan de verbinding gewerkt.” Jos zoomt weer in en ik zie onze mijn weer op de tafel. “Kijk, hier zijn jullie met die kooi naar beneden gekomen en hier loopt een van onze gangen. Ik wil jullie daar aan het einde van die gang afzetten en je dan aan je taak overlaten. Je moet dan eerst terug naar de kooi en vanaf daar loop je naar hier” Jos wijst een stip aan op de kaart en daarna drukt hij op een knop. Weer veranderd het veld, nu is de projectie die door de beamer in het plafond wordt gerealiseerd, ineens een projectie van de wereld boven. Ik zie huizen, wegen en ja, ik zie ook de ingang van de mijn. De plek waar ik naar boven kom is in het park, netjes verborgen achter een grote rododendron. “wanneer jullie deze route doorlopen hebben, mijn part een paar keer, dan ga je zo snel mogelijk richting de mijn en vertel je je verhaal, het aangepaste dan, en daarna dus als de wiedeweerga weer hierheen”. “Snap je de opdracht?” “Ja, die is mij duidelijk, hoeveel tijd heb ik om die klus te klaren?” “Ik wil je morgen aan het begin van de middag droppen, je krijgt van mij een mobieltje met de routebeschrijving, in de avond rapporteer je je vorderingen en ik ga ervan uit dat je de volgende dag weer terugkomt”. Het vervolg

#fles
11Dec2019
Een weg terug? (vervolgverhaal fles)
peerke70

Deel 14 in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra   Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier. #schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Fosfor , #champignons   We lopen verder. Eindelijk komen we bij een deur die open gaat. We waren al een van de gangen ingelopen waar we eerder al mensen in hadden zien verdwijnen.“Zo. Wat die rondleiding betreft, die vervolg ik morgen, ik merk aan mijn lijf dat het al ruim over tienen is, jullie mogen even bijkomen in jullie nieuwe onderkomen. Op de tast zoekt hij naar het lichtknopje omdat je in deze ruimte geen steek voor ogen kunt zien”. Het is geen knopje maar een schuifje en dankzij een vernuftig systeem wordt ook hier via een spiegeltje in een buis een mooie lichtstraal de kamer in gestuurd. Vrij snel achter het schuifje dwingt een spiegel de straal omhoog  en van daar uit verspreid een helder licht de gehele ruimte. Een mooie ruime ruimte met nisjes om te slapen, of koken, ook een douche en toilet maakt onderdeel uit van de ruimte (gelukkig is deze wel afgesloten). Er is geen licht van buiten en zodoende ook geen ramen, maar er zijn weldegelijk kozijnen, kozijnen gevuld met posters en aan de lijst die op tafel ligt te zien, kun je hier ook andere beelden selecteren. We nemen afscheid van Jos en kijken ons nieuwe onderkomen eens aan. De twee bedden zijn zo geplaatst dat ze ook als bedstee dienst zouden kunnen doen en via een industrieel rolsysteem zijn de wanden ervoor te schuiven. Ik neem mij voor om straks wanneer de rust volledig is en iedereen daadwerkelijk slaapt alsnog naar die ene deur te gaan.Na een verfrissende douche en nog wat drinken uit een koele nis in de muur gaan we allebei liggen. Het duurt hooguit een half uur of het zware ademen gemixt met een zware snurk verraad dat mijn metgezel in een diepe slaap is. Ik heb zelf ook moeite met het wakker blijven maar weet toch naar buiten te komen. De deur heb ik nog maar net achter mij gesloten of ik wordt op mijn schouder geklopt: “Ik dacht dat je te moe zou zijn, het duurde zo lang… Maar gelukkig was mijn inschatting goed, je bent te nieuwsgierig om niet te gaan gluren bij die deur.” Ik ben met stomheid geslagen. “Jos, het was niet mijn bedoeling om…”“Om naar die ene deur te lopen en te kijken of je hem open kunt krijgen? Je kan mij nog meer vertellen!”“Ok, je hebt gelijk, ik wil hier erg graag uit, ik wil mij niet gevangen voelen, ik wil vrij zijn”. “vreemd, dat is nou juist de reden die de meeste mensen aandragen om juist hier te mogen zijn, als je echt denkt dat je vrij bent in die wereld daarboven, dan heb je een vrij forse inschattingsfout gemaakt”.“Dat kan zijn, maar daar weet ik niet dat ik gevangen ben, hier wel”.“goed, maar je snapt mijn probleem, ik wil niet dat de buitenwereld grip gaat krijgen op ons leven hier beneden. Hoe ga je daar rekening mee houden?” “Ik hoef er geen rekening mee te houden, ik ga naar huis, ik ga door met mijn leven en vergeet zo snel mogelijk wat hier is gebeurt, mijn fles whisky zal daar prima aan meewerken.”“En die mensen die je hier naar beneden hebben gestuurd, die zullen je zeker niet vinden?”“Hmm ja, dat klopt…” “Luister, ik wil je eigenlijk ook graag naar boven sturen, samen met je maatje, dat ik ervoor heb gezorgd dat ik je alleen zou treffen, is omdat ik hem nog niet kan peilen. Ik wil je een opdracht te geven, je moet ze bij de mijn wegvoeren. Ik laat je een route zien, die je vanuit die kooi had kunnen lopen om toch buiten te komen. Daar buiten laten we bewust sporen na en jij leidt die mensen daarheen, door de mijn, je laat ze zien dat er niemand meer in die mijn is. Wil je dat?” “Natuurlijk wil ik dat!” “Daarna moet je terugkomen en verslag uitbrengen, dat is nodig voor ons om te weten of ons geheim veilig is. Kom je niet terug, dan zijn er hier vrij veel mensen die nu en dan boven komen, die je het leven aardig zuur willen maken”.“Ok”. Ik trek een bedenkelijk gezicht, maar wil nog steeds graag horen wat hij te vertellen heeft. “Wanneer je wel terugkomt, heb je een nieuwe baan, je wordt een van onze tussenpersonen. Het beste van twee werelden.” Wat gaat hij doen? Klik hier

#fles
10Dec2019
Broodje warm vlees (vervolgverhaal fles)
peerke70

Deel 13 in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles   die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra   Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier. #schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Fosfor , #champignons   Broodje warm vlees. Gerard staat als een echte chef achter een grote serie potten en pannen, er is daadwerkelijk ook afzuiging boven het fornuis. Onze begeleider ziet ons kijken: “die gaat naar de torens, alleen we kunnen de stoom pas ’s avonds laten ontsnappen”. Gerard is een levensgenieter, dit is onder andere aan zijn forse gestalte te zien. Maar het zingen onder het koken roept ook de vrolijkheid op die past bij dit soort mensen.  Wat je noemt een echte Bourgondier. Wij, intussen zijn niet meer te genieten van de honger, normaal zou ik wachten tot hij zou zijn uitgezongen voordat ik mijn vraag zou stellen, nu echter, loop ik resoluut op hem af en tik hem op zijn schouder. Onverstoord gaat hij door met zingen, wel draait hij zich om en kijkt ons vragend aan. Ik probeer boven zijn stemgeluid uit te komen en roep: ”HEB JE IETS TE ETEN VOOR ONS? WE ZIJN UITGEHONGERD”. Eindelijk stopt onze kok en hij kijkt gewoon volledig langs mij naar onze begeleider. “Jos, heb je weer een paar uitverstotenen weten te vinden?” Jos knikt; “Ja, en blijkbaar hebben ze honger” Dan dringt zijn zoon zich langs hem naar voren… “Ah, Daar hebben we Daan, zeker ook alweer trek?” Daan loopt door naar de kast en pakt er drie borden uit: “klets niet zo, eten!” “die manieren heeft hij zeker van jou Jos?” Gerard pakt een pan van het vuur en schept er een paar volle lepels uit. “Morgen is dit nog veel lekkerder, maar met een fikse homp brood, kun je het vast wel binnen houden”. De geur is onovertroffen, snel schuiven we aan en al snel zijn we als wolven aan het aanvallen op deze kostelijke maaltijd, “eigenlijk is dit een lekker recept voor twee” zegt Gerard terwijl hij Daan fronsend aankijkt.   Tevreden kijken Jos en Gerard toe. “Die Daan van jou groeit als kool, ik snap nu waarom…” “tja, hij zal mij wel voorbij groeien een dezer dagen”. Ik kom dan weer tussenbeide. “Zo, nu ben ik klaar voor die rondleiding waar je het over had” we schuiven onze borden van ons af en staan op.   “Kom maar mee. Hierdoor komen we weer in die centrale hal. Hij opent een klein deurtje en daar staan we weer. Linksaf zegt hij, daad bij woord voegend. We lopen een stukje en komen bij een deur. Deze passeert hij zonder iets te zeggen. “Wat zit hier achter?” “Dat, gaat je dus niets aan.” Zonder iets te zeggen loopt hij door. Ik kijk nog even om, om deze deur goed in mijn geheugen te griffen… Verder lezen? klik hier

#fles
09Dec2019
Champions (vervolgverhaal fles)
peerke70

Deel 12 in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra   Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier. #schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Fosfor , #champignons     “Ik ben bang van wel, maar hier zitten veel meer mensen, mensen die in de wereld daarboven hun weg niet konden vinden. Zie het als een toevluchtsoord en jullie, jullie horen daar nu bij”. “Zitten jullie hier dan altijd beneden, zonder contact met de buitenwereld?” “De meesten wel, er is hier een paar mensen aanwezig die nu en dan boven komen. Bijvoorbeeld om aan grondstoffen te komen, of voor handel met onze tussenpersonen. Volgens mij zijn jullie al gestuit op onze tussenpersoon uit het zuiden. Hij komt uit Madrid, maar hij distribueert vrij veel hier in de nabije omgeving. In het noorden hebben we ook een dergelijke persoon zitten. Juist deze tijd van het jaar dienen we erg veel leveringen rond te krijgen, dus vandaar dat er nu vaker heen en weer wordt gereisd tussen beneden en boven. Er zijn dan ook meer werelden zoals deze, een paar zijn zelfs door gangen verbonden”. “maken jullie meer dan alleen die nep-whisky?” “Ah, dus dat hebben jullie al gezien? Die Whisky is zeer echt, en een zeer uniek recept, de veroudering versnellen we door ze door de rots te laten lopen, dus alleen de leeftijd klopt niet en nee, inderdaad hij komt ook niet uit Canada. Overigens, inderdaad, we maken veel meer dan alleen maar whisky, nu jullie hier toch moeten blijven, kan ik jullie ook een rondleiding geven”. “Eh, ik begrijp dat we een soort gevangenen zijn maar dat u ons niet als misdadigers ziet, maar meer als gevangenen omdat ons vrijlaten uw veiligheid in gevaar kan brengen?” “precies” “Mag ik dan misschien zo brutaal zijn om wat te eten te vragen”. De man krijgt een glimlach op zijn gezicht: “ik zal starten bij de kas, die is hier vlakbij… Loop maar mee!” Even later staan we in de volgende ruimte, eigenlijk verschillende ruimtes, allen aparte grotjes, begroeid met het een of ander en in het plafond lopen buizen, buizen waar ook weer via spiegels licht door wordt vervoerd. Op de bodem zien we het resultaat van het binnengekomen licht. Iedere aparte grot heeft zijn aparte groente… Een zeer welriekende geur komt ons tegemoet, een deur in de verre hoek van deze ruimte staat open. “Ja, toe maar, daar moeten jullie zijn, ik denk dat Gerard al bezig is met een stoofpot voor morgen, misschien kun je nu alvast wat bij hem krijgen. Nemen jullie hier een paar champignons mee? Die zal hij straks ook willen hebben”.  Hoe verder? Klik hier

MEER