Mijn boekje te buiten ~3~

Mijn boekje te buiten ~3~


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

En langs het tuinpad van mijn vader…

Zag ik de hoge bomen staan! Oh heerlijkheid der heerlijkheden. Ik heb een hele mooie herinnering, en misschien is daar wel de liefde voor het buitenleven ontstaan.

We hadden een moestuin, een vierkant stuk grond. Ik was een jaar of vier, amper drie turven hoog. De borders met sneeuwklokjes leken hele voetbalvelden voor mijn begrippen toen. Oh wat prachtig! En ik kon er in de zomer altijd snoepen. Aalbessen, aardbeien, pruimen, peren, kruisbessen.

Het was in een woord verrukkelijk. En we mochten altijd plukken. Mijn oma onderhield de tuin, ik herinner me dat ze altijd laarzen aanhad, en iets weg had van Klazien uut Zalk. Helaas was ze niet zo spraakzaam als Klazien, maar ze had altijd iets lekkers in huis. En bloemen in de tuin! Oh, die Dahlia’s! Alle kleuren van de regenboog. Mooi was dat. Mijn vader had er bovendien een hok met kippen en duiven. Altijd eitjes. Ik weet bovendien, dat ik gefascineerd was door wat er bloeide, en rondliep of vloog. Lieveheersbeestjes waren spectaculair in mijn ogen. Maar de paarden van de buren, aan de andere kant van het hek, waren veel te groot. Gut, zou ik daarom nog steeds bang zijn voor paarden? Aha! Wat grappig. Ja, het lied van Wim Sonneveld heeft een speciale betekenis voor mij: '...hoe kon ik weten, dat dat voorgoed voorbij zou gaan...'.

Maar nee, ik wil niet somber eindigen! Het was mijn hele wereld, en het was geweldig! En als ik zou moeten noemen wat het mooiste was: toch wel die Sneeuwklokjes!

help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Het maakt mij wat melancholiek
| 20:00 |
Mooi liedje he Ingrid!
| 20:16 |
Echt wel.
| 21:03 |
Valt in de categorie ' als vierjarige op de schommel en zo ver kijken dat de hemel de aarde kon raken' Dat werd in de loop van mijn jeugd bebouwd, een dijk met een snelweg er over.
| 18:55 |
Wat een mooie uitspraak! Een blog van jou?
| 19:06 |
Nee, jeugdherinnering
| 19:31 |
O tuurlijk.  Hihihi!
| 19:48 |
Zo te lezen was het voor jou verrukkeluk in je jonge jaren. 
| 15:14 |
Precies! Dat kan ik alleen maar beamen.
| 15:16 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen