×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Shasita Veerle Macy Horner - kennismaking

Shasita Veerle Macy Horner - kennismaking


Het is koud voor de tijd van het jaar. Het regent en de waterplassen in de tuin worden gevoed met regendruppels. Gefascineerd kijk ik naar de stortvloed waar geen einde aan lijkt te komen, ik verbaas me elke keer weer dat er zoveel water uit de hemel kan komen vallen. Met mijn wang tegen het koude raam zit ik op de vensterbank van mijn kamer, de zoveelste kamer dit jaar.

Het is zomervakantie en ik zit samen met mijn ouders in een huisje in Londen. Zij hebben vrij genomen zodat we de laatste paar weken samen kunnen doorbrengen, voor ik naar mijn nieuwe school moet. Ik heb daar zo geen zin in! Omdat mijn ouders allebei voor hetzelfde bedrijf werken en veel moeten reizen, heb ik altijd thuis les gekregen zodat ik met ze mee kon. Maar mevrouw Witgens - mijn juf - is ziek geworden en kan mij geen onderwijs meer geven. Dus ik moet naar een internaat! Ik vind het echt afschuwelijk, hoe hebben ze kunnen bedenken dat het voor mij beter zou zijn?

Een traan rolt over mijn wang. Met een zucht veeg ik hem weg maar er komen snel nieuwe tranen bij. Met mijn vinger volgt ik een regendruppel op het raam naar beneden, tot hij verdwijnt. Mistroostig kijk ik naar buiten, mijn gevoel past precies bij dit neerslachtige weer. 'Was ik maar en regendruppel,' denk ik, 'geen gezeur en je kan je gewoon laten gaan. Of nee, eigenlijk niet, als regendruppel heb je ook geen rustig bestaan, steeds weer verder en verder en nooit eens rust. Waarom zit ik dan te janken? Ik mag blij zijn dat ik geen regendruppel ben! Je was toch zo blij toen je hoorde dat het reizen zou stoppen? Je had er toch genoeg van? Waarom huil je dan omdat je nu niet meer mee mag? Dit wilde je toch?' Ik zak weer terug tegen het raam en laat mijn blik over de tuin dwalen. Het is een kleine tuin omringt door een stenen muurtje. Tegen de muur staan rozenstruiken in volle bloei en in het midden van de tuin staat een grote appelboom. Rondom de appelboom staat een bankje, waar ik vanochtend nog van de zon zat te genieten.

Een klop op de deur doet me ontwaken uit mijn gedachtes. Ik kom overeind en loop richting de deur. Als ik langs de spiegel kom die aan de muur hangt, kijk ik erin. Mijn lange bruine haar hangt stijl over mijn schouders, een bruin gekleurd gezicht met donkere ogen kijkt me aan en ik glimlach. Mijn spiegelbeeld glimlacht terug. Rustig open ik de deur en ik zie Elana, mijn moeder, staan. Ze kijkt me vrolijk aan.

"Kom je eten, liefje?" vraagt ze. Ik knik en doe de deur verder open en volg haar naar beneden. 

Tijdens het eten wordt er weinig gezegd. Wat zou er ook te babbelen zijn als we niks doen? Verveelt prik ik met mijn vork in een aardappeltje. Net op het moment dat ik hem in mijn mond doe, begint mijn vader te praten.

"Over drie werken begint je nieuwe schooljaar. We willen volgende week je nieuwe schoolspullen aanschaffen en het leek ons handig als je zelf ook mee zou gaan." Hij kijkt me vragend aan. Ik slik de aardappel die ik nog in mijn mond had door en zucht.

"Ja pap, is goed."

Mijn vader gaat weer verder met eten en ik kijk onopgemerkt naar mijn ouders. Het is zo anders dan normaal, nu we al bijna een maand op één plek zijn en ze allebei vrij zijn. In het begin was het erg leuk, maar na een week of twee begon het al te vervelen. Normaal zijn ze nooit thuis en ze kregen de raarste ideeën wat ze konden gaan doen. Zo ging mijn vader de was doen, en ja hoor, dat lukte natuurlijk niet. Mijn mooiste blouse naar de knoppen. Of mijn moeder dan, die dacht de tuin wel eens onder handen te nemen, we moesten een tuinman laten komen om de tuin weer wat op te knappen! 

Ondertussen zijn we klaar met eten en we ruimen de tafel af. Als alles in de keuken staat loop ik door naar de woonkamer en ga achter de zwarte piano zitten. Ik begin wat te pingelen, niet dat ik goed piano kan spelen maar dat doet er niet toe. Na een paar bekendere liedjes gespeeld te hebben begin ik zomaar wat te doen. In het begin klink het heel vrolijk en m'n gedachtes dwalen langzaam af. De melodie veranderd en het wordt spannender, ik denk aan komende weken als ik naar dat internaat moet. 'Hoe zal het daar zijn? Is iedereen wel aardig?' Een zenuwachtig gevoel kruipt rond in mijn maag. Zonder dat ik het merkte is de melodie overgegaan in een nerveus ritme. Dan denk ik opeens, zonder waarschuwing, aan vroeger, aan Thailand. 


Het is alweer een tijd geleden dat ik aan dit verhaal begonnen ben, ik zal iets van 16 jaar zijn geweest (ik ben nu 25). Het was voor een Harry Potter fansite gericht op het schrijven. Iedereen bedacht zijn eigen verhaallijn binnen de Harry Potter wereld, zo ook ik. 

Ik vind het niet meer zo goed als dat ik er destijds trots op was, maar wil het toch met jullie delen. Op enkele kleine wijzigingen na (foutjes, heel slecht lopende zinnen etc) is dit zoals ik het geschreven heb. De tekening in dit verhaal is gemaakt door StoryTeller13, ik ken de echte naam helaas niet meer.

Hopelijk kan ik jullie meenemen in de wereld van Macy Horner, een elfjarig meisje die voor het eerst naar Zweinstein gaat. 

Tips, adviezen en feedback is altijd welkom :)




Rudi
Klinkt goed, hier kon je nog iet uitmaken dat het over Zweinstein ging. Maar alvast wel goed geschreven. :-)
30-01-2017 10:47
30-01-2017 10:47 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Dank je wel! Dat klopt inderdaad, het begin hoeft nog helemaal niet Harry Potter gerelateerd te zijn. Echt een soort kennismaking ;)
30-01-2017 10:59
30-01-2017 10:59 • 1 reactie • Reageer
Noémi Moraal
Heel erg leuk geschreven!! Ik ben benieuwd naar de rest van het verhaal :)
29-01-2017 23:37
29-01-2017 23:37 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Dank je wel! :)
30-01-2017 10:59
30-01-2017 10:59 • Reageer
Soberana
Leuk geschreven, ik dacht aanvankelijk dat het autobiografisch was.
28-01-2017 07:21
28-01-2017 07:21 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Dank je wel! En nee, dat is helaas niet het geval, ik had haar plek wel willen innemen ;)
28-01-2017 12:01
28-01-2017 12:01 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
Natuurlijk kijk je er nu anders tegenaan. Maar slecht is het niet. Ga maar gewoon verder, ik lees graag mee.
27-01-2017 09:04
27-01-2017 09:04 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Dank je wel, het is inderdaad ook wel heel logisch dat ik er anders tegenaan kijk. Binnenkort komt deel twee :)
27-01-2017 11:30
27-01-2017 11:30 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Ben benieuwd hoe het verder gaat en kijk er dus naar uit heb je mooi geschreven
26-01-2017 16:31
26-01-2017 16:31 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Dank je wel! Binnenkort komt het tweede deel :)
27-01-2017 11:29
27-01-2017 11:29 • Reageer
Lisan
Jaaaa leuk! Dankje :)
26-01-2017 15:21
26-01-2017 15:21 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Alsjeblieft :) Binnenkort komt de rest van het verhaal ;)
26-01-2017 15:27
26-01-2017 15:27 • Reageer
Dewaputra
Ik vind het leuk geschreven, beeldend en met veel gevoel voor details. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe het verder gaat.
26-01-2017 15:20
26-01-2017 15:20 • 1 reactie • Reageer
Bakery with Love
Leuk om te horen, dank je wel! Ik zal binnenkort het vervolg plaatsen, elke keer een stukje. :)
26-01-2017 15:27
26-01-2017 15:27 • 1 reactie • Reageer