×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Uitleg over geest, ziel en persoonlijkheid: deel 1

Uitleg over geest, ziel en persoonlijkheid: deel 1


De hamvraag voor veel mensen is waarom?

 

Waarom gebeuren dingen, waarom ben ik zoals ik ben, waarom gebeurt er wat er gebeurt, waarom ben ik er überhaupt?

Hoe zwaarder het leven wordt, hoe meer lijden de voordeur instapt, hoe meer die vraag een rol gaat spelen.
Waarom het lijden en waarom ik?
Wie of wat veroorzaakt dat ik dit op mijn bord krijg?
Soms lijkt het lijden in het leven van mensen zo onrechtvaardig, zo hard, zo onlogisch.
Het is dan ook logisch dat die vraag meer gaat opspelen naarmate het lijden toeneemt. Meer lijden betekent meer inspanning, meer stappen nemen, meer onveilige gebieden in gaan.

 Mijmerend over de waarom vraag……..

 

 

 Eeuwen was in het westen het geloof, dat God of de duivel alles bepaalde, de belangrijkste overtuiging. Andere overtuigingen werden zo veel mogelijk bestreden, onderdrukt en mensen die ze hadden werden door de toenmalige heersende kerken zoveel mogelijk uitgemoord.

Lijden was een straf van God of ontstaan door de verleiding van de duivel, óf het lijden was loutering voor de ziel.
Als je het lijden zonder klagen en zonder verlies van geloof onderging, dan zou dat in het hiernamaals in de vorm van een plekje in de hemel beloond worden.
Lukte dat niet, dan was de hel je vooruitzicht.
Lukte het niet maar bekende je schuld en gaf je alsnog je leven aan Jezus Christus, dan kon je toch alsnog gered worden, zelfs op je sterfbed.

 

Deze overtuiging is in de laatste honderd jaar wel bijgesteld maar toch, God was en is in het westen meer voor de hand liggend dan bijvoorbeeld het idee dat er meerdere levens zouden kunnen zijn en dat dát de oorzaak is van alles wat je niet kan verklaren in je huidige leven.

In het westen in reïncarnatie niet voor de hand liggend.
Wat is reïncarnatie?
Reïncarnatie is onder andere het gegeven dat de aanzet en oorzaken van alle dingen in het huidige leven hun oorsprong hebben in voorgaand levens.
Alle dingen, dus zowel de wonderlijke mooie dingen die je schijnbaar overkomen, alsmede het lijden wat schijnbaar zomaar zonder aanleiding je leven binnen lijkt te rollen.

Laten we iets dieper op reïncarnatie in gaan en laten we beginnen om eerst even wat onzin overtuigingen er uit halen:

 

 

·         Een mens incarneert als mens en nooit als dier of plant of steen.
Dat is onmogelijk en ook compleet onlogisch.

·         Mensen zeggen wel eens: “ik was in mijn vorige leven die of die”. Dat is een foute aanname. Jij bent een unieke en eenmalige verschijning, je dráágt het bewustzijn van vorige levens in je maar jij bént dat niet geweest.

·         Lijden is geen straf omdat je in vorige levens iets fout zou hebben gedaan.
Punt één ben jij niet die mens die in die vorige levens dingen al dan niet heeft gedaan en punt twee kan lijden geen straf zijn, want wie of wat zou jou dan moeten straffen en waarom?

Een mens incarneert altijd als een mens.
Aangezien je het bewustzijn niet kan terugdraaien kan het alleen maar voorwaarts. Hoe kun je ooit dát wat je in dit leven als mens leert, doet en veroorzaakt, ooit als hond, paard, mier of vis, dus zonder juist die specifieke menselijke eigenschappen en menselijke verbanden, weer oppakken en daarmee verder gaan, dat verder ontwikkelen?
Dat is onmogelijk en dus ook compleet onlogisch.

De mens die je nu bent is niet dezelfde mens die in die vorige levens heeft lopen acteren.
Jij, hier en nu, jij bent uniek en eenmalig. Je draagt in je bewustzijn van nu ook het bewustzijn van vorige levens in je, dat is waar, maar jij bent nu jij.
Je draagt in je bewustzijn van nu, ook het bewustzijn van vorige levens in je. Dat is waar, maar jij bent nu jij.
Dat je drager bent van het bewustzijn van vorige levens wil niet zeggen dat jij ook verantwoordelijk bent voor de inhoud van dat bewustzijn uit voorgaande levens. Je kunt ook nooit zeggen dat “ik” in “mijn” vorige levens dit of dat ben geweest of dit of dat heb gedaan.
Dat is een foute identificatie en een onterechte verantwoordelijkheid die je dan oppakt.
Ik kan geen verantwoording dragen voor een mens die honderd jaar geleden heeft geleefd en d8ie bepaalde dingen heeft gedaan of juist niet heeft gedaan?

Ik, hier en nu, weet er niets meer van en ik, hier en nu, leef in een hele andere wereld, in een ander lichaam, in andere omstandigheden.
Dat zou echt een compleet onzinnige en onterechte verantwoording zijn. Nee, ik draag dat bewustzijn wel, maar ik ben nu hier en nu deze man of deze vrouw.

 

Wat weer wel waar is , is dat ik deze man of deze vrouw nu ben geworden, juist omdat ik die vorige levens in mij draag.

Dat zat namelijk al in het bewustzijn waar ik in en mee geboren bent.

Dat bewustzijn heeft zelfs al bepaald hoe ik als foetus ontwikkelt ben, hoe ik geboren word, waar ik geboren word, bij welke ouders en dus welk DNA en erfelijke en genetische factoren er zijn.

Ik draag vanaf het allereerste begin van mijn leven dan ook een andere bewustzijnsinhoud dan mijn ouders, mijn broers en zussen, dan mijn partner, dan mijn kinderen, dan mijn vrienden.
Ieder mens heeft als het ware een eigen bewustzijn-lijn in zich en ieder mens heeft daarin en daardoor bewustzijns aspecten die uniek zijn.
Dat is ook de reden dat wij vanaf het allereerste begin, als foetus en na onze geboorte allemaal al verschillend zijn van elkaar.
We zitten allemaal met verschillende bewustzijnslijnen.

Het zijn ook die bewustzijnslijnen die bepalen of we man of vrouw zijn, ziek of gezond zijn, welke tijd we geboren worden, of we rijk of arm zijn enz.
Die bewustzijnslijnen zijn de bepalende factor voor dit leven.

Je zou kunnen zeggen dat waar die bewustzijnslijn in het vorige leven stopte, dit huidige leven weer mee begint.
Je bent als het ware weer een nieuwe vormgeving van een bewustzijnslijn die al eeuwen gaande is….

 

Die bewustzijnslijn wordt dus in een andere vorm doorgezet.
Dat is reïncarnatie en elke keer ontstaat er een vorm die dan beter past bij de inhoud van de lijn.
Soms man, soms vrouw, soms arm, soms rijk, soms ziek, soms gezond, soms in vrede en soms in oorlog; net wat nodig is.
Het is elke keer de vorm én de omstandigheden die nodig is om weer bepaalde aspecten uit die bewustzijnslijn aan te kunnen gaan, op te kunnen lossen of te kunnen transformeren. Geen enkel detail daarin is toevallig, fout of misplaatst.

Het lijden in dit geheel is daarom geen pech of samenloop van omstandigheden, noch is het een straf omdat je in voorgaande leven dingen niet goed gedaan zou hebben.
Het lijden is een logisch gevolg van het mystieke gegeven dat alles wat je ooit uitzendt (oorzaak) weer terugkomt bij jezelf (gevolg).

 

Dát is de werkelijke betekenis van de Bijbel tekst:
wie het zwaard opheft tegen een ander zal er zelf door neergeveld worden.
In de Nederlandse taal hebben we ook zo’n wijze uitspraak die hiernaar verwijst:
wie een kuil graaft voor een ander zal er zelf in vallen.
Maar ook:
wie goed doet, goed ontmoet…

Deze uitspraken verwijzen naar dat wat jij bent en wat jij doet altijd van jou is en van jou zal blijven.


Wat jij creëert is van jou en hoe ver je bepaalde aspecten van jezelf vanuit angst of weerzin ook weggooit, of hoe sterk je het vanuit angst of weerzin ook op anderen projecteert, het is nog steeds van jou en zal uiteindelijk weer bij je terugkomen omdat het altijd al van jou was en jij er iets mee moet doen. Dat kan een ander nier voor jou doen. Die ander kan je erin raken, het spiegelen, maar het is van en voor jou. Wat jij gecreëerd hebt, daar zal jij mee verder moeten.

Jij hebt jouw bewustzijnslijn en jij zal die lijn hoe dan ook moeten volgen en alleen jij kunt aspecten van de lijn transformeren.
Jouw leven hier en nu staat dan ook ten dienste van die bewustzijnslijn, want daar ben jij namelijk uit ontstaan.
Jij bent de vormgeving van die bewustzijnslijn.
Wij denken meestal dat die bewustzijnslijn of het bewustzijn ten dienste staat van  ons en dat het leven moet gaan, zoals wij willen en verwachten, maar het is juist andersom.

Wat vanuit die bewustzijnslijn wordt aangeboden is van, door en voor jou.
Jij bent de enige die er iets mee kan doen, jij bent de enige die de zware en zwarte dingen kan transformeren in licht en kan omzetten in liefde en mildheid. Jij bent ook de enige die oorzaak en gevolg in zich draagt.

Dus jouw boosheid naar de ander, jouw woede op de ander, jouw gewelddadigheid naar de ander, jouw macht over de ander, jouw onmacht bij de ander, jouw haat, maar ook jouw liefde, jouw wijsheid, jouw mildheid, het is en was allemaal van jou en zal altijd weer bij je terugkeren.

Die beweging of uitwisseling tussen jou en je eigen bewustzijnslijn gaat net zo lang door totdat jij deze beweging volledig doorhebt. Dat je snapt dat jij de oorzaak én het gevolg bent en dus ook de verantwoordelijke bent om dit te veranderen c.q. transformeren. Dat ontwijken, negeren, projecteren op anderen niet meer werkt en je dat ook niet meer wilt.
Niet omdat iets of iemand dat van je verwacht of omdat je het moet of omdat je niet anders meer kunt, maar omdat je voelt dat dit vanuit, voor en door jezelf is ontstaan. Dat je voelt dat het niet anders meer kan dan dit te ontmoeten en aan te gaan.

Hoe dan? Bijvoorbeeld:
             door uit boosheid weg te stappen en boosheid niet meer met boosheid te beantwoorden.
                De werkelijke betekenis van het toekeren van de andere wang.
–             vanuit een Blijvend anders perspectief: door uit het kind-redding systeem te stappen en de
                volwassen weg te gaan volgen.

Dát is ook waar Blijvend anders en het hele model van Droog omdraait…….het oppakken van jouw verantwoording van jouw bewustzijnslijn.


Bewustwording van jouw bewustzijnslijn en wat die jou aanreikt.. het is van, door, uit jou….jouw bewustzijnslijn en het is al eeuwen gaande!

Die eigen bewustzijnslijn, daar ligt de verantwoordelijkheid op.
Niet op de individuele levens of beter gezegd, de tijdelijke vormgevingen van die bewustzijnslijn, maar op de gehele lijn zelf.
In het ene leven is dat allemaal goed gegaan en goed gedaan en in het andere leven weer niet.
Het zij zo, het is zo gegaan, jij hier en nu kunt dáár niets aan veranderen.

Waar je wel wat aan kunt veranderen is aan de gevolgen daarvan, gevolgen die misschien al levenslang aan de gang zijn.

Bijvoorbeeld:

–              door je gevoelens niet meer te projecteren op anderen, de schuld niet meer buiten jezelf te leggen,                    verantwoordelijkheid op te pakken, uit de strijd te gaan, wakker te worden enz.

Door het lijden vanaf nu te zien als leerproces en niet als straf of pech of iets dat zo snel mogelijk weer ongedaan moet worden.

Feit is dat ik hier en nu ben wie ik ben en drager ben van die lijn, of ik het nu wil of niet. Mijn leven staat ten dienste van die lijn, is veroorzaakt door die bewustzijnslijn en niet andersom.
Zodra we dat echt beseffen gaan we meer snappen waarom er dingen gebeuren die we misschien niet willen en niet begrijpen.
Dan gaan we verbanden zien en voelen van wat toen is gedaan en wat nu gebeurt.

We denken vaak dat dit het ene leven is en dat daarin alles goed moet gaan en lijden geen doel en betekenis heeft. Niets is minder waar.

We hebben talloze levens en het lijden is niets anders dan de uitwerking van zaken die ergens in die bewustzijnslijn niet vanuit liefde en niet vanuit bewustzijn zijn gedaan.
De inhoud van die bewustzijnslijn zal zich meer en meer laten zien omdat we als mens steeds bewuster worden.
Meer bewustzijn veroorzaakt ook meer verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid die dus over levens heen lijkt te gaan…

Daarom is het nu van groot belang dat we als mens leren zien dat lijden niet zinloos is en geen straf is maar een logisch gevolg, ontstaan uit onze eigen bewustzijnslijn die al eeuwen gaande is.
Lijden is een kans tot uitbalancering.
Uitbalanceren van bijvoorbeeld projecteren en weer ontvangen, van ooit weggegeven en nu weer terugkrijgen, van ooit anderen aangedaan en aan nu zelf aangedaan worden….

 

Lijden is de ultieme uitdaging tot leren, tot wakker worden, tot het leren geven en ontvangen van liefde.
Lijden is in die zin een vorm van genade, een kans om het weer goed te maken, om wat krom was weer recht te maken, om wat vanuit onbewust handelen is gedaan nu vanuit bewust handelen tot liefde te transformeren.

Dat proces gaat over levens heen en speelt zich af in de continuïteit van leven.
Dit huidige leven is een stip op de lijn van de continuïteit van leven. Mijn lijden nu, mijn kanker, mijn scheiding, mijn psychose, mijn armoede, mijn geweld, mijn misbruik, mijn liefde, mijn wijsheid, mijn kennis, mijn vaardigheden, mijn kwaliteiten, het zijn allemaal gevolgen van wat op mijn eigen bewustzijnslijn ligt.

Dit proces is al levenslang gaande en sommige aspecten kunnen zich nu pas in dit leven echt aandienen, omdat ik daar nu aan toe ben en mijn zijn van nu het kan dragen en kán transformeren.
Alles komt dan ook op tijd, de tijd waarop het zinvol is.

En ja, soms ziet het lijden er keihard en onrechtvaardig uit, maar is het dat ook als je de bewustzijnslijn van die mens volledig zou kunnen overzien, als je oorzaak en gevolg zou kunnen overzien?
Dan is pijn ondergaan een gevolg van de pijn die je levenslang anderen hebt aangedaan, is onderdrukt worden een gevolg van onderdrukt hebben, is misbruikt worden een gevolg van levenslang anderen misbruikt hebben.
–              dan is het lijden het begin van een mogelijke oplossing of  transformatie.
–              dan is het lijden de uitbalancering tussen dader en slachtoffer, tussen licht en duisternis,
                 tussen leven en dood.

Als we dit echt beseffen dan kunnen we het lijden verwelkomen, verwelkomen als een noodzakelijke beweging die we ooit zelf in gang hebben gezet.
Er is geen sprake van schuld, geen sprake van straf, alleen maar van oorzaak en gevolg.

Doel is het uiteindelijk stoppen van de oeverloze herhaling van zetten, van het slaan en terugslaan, van het in strijd gaan met aspecten van onszelf of de ander…


lees verder bij deel 2

het gehele stuk staat op onze website: uitleg geest , ziel en persoonlijkheid