Anorexia: van hel naar herstel!

Anorexia: van hel naar herstel!


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Wat sommige mensen niet beseffen is dat het hebben van een eetstoornis zoals anorexia je hele leven beheerst. Het is zoveel meer dan diëten, wat rommelen met maaltijden overslaan, té gezond eten, veel bewegen, proberen af te vallen etc. Het is een alsof een duiveltje in je hersens is vastgeketend. Je verliest steeds meer de controle over jezelf, je eigen leven en je gedachten. Bij anorexia begint het vaak met een gedachte om ‘gewoon even wat af te vallen’. Dat kan verschillende redenen hebben, bijvoorbeeld omdat je denkt dan mooier of gelukkiger te zullen zijn. Maar het kan ook komen door een nare ervaring die iemand meemaakt waarna het niet-eten een houvast kan geven. In het begin geeft dit ook nog een fijn gevoel. Dat is de grote valkuil bij het ontwikkelen van een eetstoornis. Je voelt je sterk als je eten kunt laten staan en je ziet misschien wel resultaat op de weegschaal. Soms krijg je zelfs complimenten van je omgeving. Maar op een gegeven moment merk je dat jijzelf niet langer degene bent die beslist, maar dat iets in je jou in zijn macht heeft gekregen. De eetstoornis is dan de baas. Iemand met anorexia kan meestal niet meer stoppen met afvallen. Dit is niet omdat diegene nog steeds geloofd mooier of gelukkiger te worden door nog meer kilo’s te verliezen, maar het is een soort verslaving geworden. Ook is er vaak een extreme zelfhaat ontstaan waardoor iemand zichzelf steeds verder afbeult. Jezelf steeds minder eten gunnen en hogere eisen stellen qua hoeveelheid sporten of aantal kilo's die eraf moeten. De angst voor eten neemt toe en alleen al bij het zien van eten kan iemand in paniek raken. Een eetstoornis maakt je gek en bang. Je gaat in dingen geloven die totaal niet realistisch zijn. Zoals dat je calorieën binnen krijgt door eten alleen te ruiken, dat je aankomt van elke hap die je neemt, dat je eten moet 'verdienen' en dat te dik bent ook al heb je al ondergewicht. Vaak ontstaan ook bij de omgeving van de persoon nu ook wel zorgen, maar iemand die diep in de eetstoornis zit kan hierdoor nog maar moeilijk bereikt worden. De stem van de eetstoornis is vele malen sterker dan de adviezen van familie, vrienden of hulpverleners.

Op een gegeven moment is leven met een eetstoornis echt een pure hel geworden. En dan kom je er niet zo snel meer vanaf. Wat je dan doormaakt is vreselijk. Anorexia hebben doet pijn. Je hebt het altijd ijskoud, zo koud dat je lichaamsdelen blauw worden. De honger verdwijnt op een gegeven moment maar gaat over in een knagend gevoel van leegte en vreselijke krampen in je maag. Je bent extreem moe, uitgeput gewoon, hebt hoofdpijn en voelt je bijna altijd ziekjes, zwak en duizelig. Elke inspanning is te veel en zorgt voor erge gewichts- en spierpijn. Doordat je lichaam geen reserves meer heeft, breekt het de hartspier af en tast het je organen en botten aan. Je bent je lichaam letterlijk eigenhandig aan het slopen. Ergens in je achterhoofd heb je dit wel door, maar het doet je niet zo veel meer. Je vind jezelf niets meer waard. En mooier wordt je er ook zeker niet van. Je hele huid wordt bedekt met donshaartjes. Je huid is zo dun dat je overal blauwe plekken of soms doorlig-plekken krijgt. Je huid wordt grauw, je haar dof en valt uit, je nagels breken snel en de wallen onder je ogen zijn permanent aanwezig. Iemand die braakt kan opgezette klieren in de nek krijgen, aangetaste tanden en wondjes op de handen.

Maar dit zijn enkel nog de lichamelijke gevolgen. Wat misschien nog wel erger is, en waar juist vaak de minste aandacht aan wordt besteed, zijn de psychische gevolgen. Een eetstoornis voelt zoals al eerder beschreven als een duiveltje in je hersens. Het maakt je doodsbang. Want krampachtig probeer je elke gelegenheid waarbij je zou moeten eten te vermijden, wat dus betekent dat sociaal contact bijna onmogelijk wordt. Heb je wel gegeten dan overvalt je een extreem schuldgevoel en je voelt paniek opkomen. Boze, beschuldigende gedachten klinken als geschreeuw in je hoofd. Dat je aan zult komen en dat je dit nooit had mogen eten. Elke dag ben je vrijwel constant aan het nadenken over óf je zal eten, wat je zal eten en wanneer je zal eten. Altijd een conflict in je hoofd en met je omgeving. Niet slapen, nachtmerries en altijd piekeren. Liegen tegen de mensen om je heen. Verdriet, omdat je dit niet wilt maar niet kunt stoppen. Wanhoop omdat je je niet begrepen voelt en wilt dat de gedachten je met rust laten. Maar ook soms momenten van controleverlies, waarbij je eetbuien hebt want ook dat hoort vaak bij een eetstoornis. En het geweld wat je jezelf daarna aan moet doen om het weer te compenseren op wat voor manier dan ook. Veel mensen met anorexia of een ander eetstoornis raken na enige tijd in een diepe depressie terecht. Je bent echt de macht over jezelf kwijt.



Ik heb dit allemaal meegemaakt en wens dat dan ook niemand toe. Ik kan er soms nog om huilen als ik terugdenk aan die vreselijke jaren. Ik ben blij dat het nu beter met mij gaat, en ondanks dat ik nog niet beter ben, kan ik weer een stuk beter mijn leven leiden! 


Maar er is goed nieuws!

Gelukkig is herstellen mogelijk. Ja écht! Maar dit is zwaar, heel erg zwaar. Het duurt daarbij lang en vergt enorm veel moed en doorzettingsvermogen. Het is opnieuw een gevecht wat zich in je hoofd afspeelt. Iets wat voor de buitenwereld niet zichtbaar is. Iemand die weer gezond en genoeg eet, aankomt naar een gezond gewicht en misschien weer sociale dingen onderneemt is niet gelijk genezen! Nog elke dag, elk uur moet iemand ingaan tegen de vernietigende gedachten die proberen je weer de afgrond in te trekken. Het enige wat het duiveltje in je hoofd wil is jou weer terug in zijn macht krijgen. Maar iemand met een eetstoornis is sterk. Om jezelf zo’n lange tijd in het regime van de eetstoornis te houden heb je kracht nodig en die is ook te gebruiken om er juist tegen te vechten. Het is absoluut geen keuze, het is een ziekte waarvan je kunt genezen. Vele lukt dit uiteindelijk, maar sommige helaas ook niet. En dat is vreselijk. Daarom is goede hulp en begrip voor deze stoornis essentieel. 



Trek aan de bel!

Vermoed jij dat iemand in je omgeving een eetstoornis aan het ontwikkelen is of al heeft, of herken je jezelf hierin. Zoek dan alsjeblieft hulp en praat erover met mensen in je omgeving. 


 

Iedereen is het waard om gezond en gelukkig te kunnen leven met zichzelf en dat kan jij ook bereiken. Dus geef niet op!
 




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Oooh heb dit nu ook voor :( mijn hele verhaal heb ik ook gepost..
| 08:30 |
Goed artikel, ik denk dat veel mensen zich er wel in herkennen
| 16:07 |
Dat is wel ingrijpend op je leven, mooi en duidelijk verwoord
| 18:42 |
Dapper dat je dit onder woorden kunt brengen en zo anderen een hart onder de riem wilt steken. Ik vind het fijn te lezen dat je de strijd naar beter worden bent aangegaan en tot nu toe hebt gewonnen ik hoop dat je voor altijd die winnaar blijft en trots op jezelf bent en blijft......respect !!!
| 15:50 |
heel veel sterkte en moedig dat je het beschreven hebt.
| 14:39 |
Zo wat een blog en wat een verhaal maar mooi dat herstel mogelijk is al is het heel zwwar en ja ik geloof je dat het een pure elende moet zijn. Maar heel veel sterkte
| 12:29 |

Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen