Het leven in de wereld van de psychiatrie

Het leven in de wereld van de psychiatrie


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling
Quote

Een psychiatrische instelling is een plek waar gekken worden opgesloten?

Mensen die in de psychiatrie zijn opgenomen zijn gevaarlijk en onvoorspelbaar?

Iemand die in een psychiatrische instelling is opgenomen zal daarna niet snel meer een normale baan en leven terugkrijgen?

In de psychiatrie worden mensen volgepropt met medicatie zodat ze rondlopen als halve zombies?

Werken in de psychiatrie is zwaar en ondankbaar werk?



Dit en nog zoveel meer vooroordelen gaan er rond over de psychiatrie en psychiatrische instellingen. Ikzelf ben meermaals in een instelling opgenomen en heb hier veel gezien en ervaren. Zowel positief als negatief maar ik ben zeker totaal anders tegen de psychiatrie gaan aankijken. Graag deel ik met jullie wat van deze ervaringen en geef ik jullie een kijkje in de wereld van de psychiatrie.



Mijn eerste ervaring met interne psychiatrie was toen ik op mijn 15e werd opgenomen in een kliniek voor eetstoornissen. Zenuwachtig en hoopvol ging ik deze behandeling tegemoet. Wat ik hier heb ontdekt is dat het leventje binnen de kliniek echt je eigen thuis gaat worden. Al snel ga je mee in het dagelijkse ritme: dezelfde tijd opstaan, vaste eettijden en regels rondom de maaltijden, een vast programma met therapie, weegmomenten en gesprekken, stukje wandelen met de begeleiding, dezelfde tijd naar bed enz. Veel privacy heb je niet in een kliniek, vooral als het gaat om jeugd. Niet vreemd was het als er iemand met je meeging naar het toilet of bij het douchen (i.v.m. braken wat veel gebeurd bij eetstoornissen), om dezelfde reden kon het zijn dat je badkamer ’s nachts op slot ging en je je behoefte op een kartonnen po mocht doen. Ook nachtelijke controle op je kamer werd bij sommige mensen gedaan, je telefoon moest je ‘s avonds inleveren en tijdens de ‘rustmomenten’ op je kamer moest je deur open blijven staan. In je vrije tijd mocht je een ruimte zitten met glazen wanden zodat je voortdurend in het zicht van de begeleiding zat, je eigen slaapkamer ging op slot en ook de buitendeuren zaten op slot. De eetmomenten werden begeleid door 2 à 3 sociotherapeuten die streng toekeken of je alles opat wat moest én binnen de daarvoor gestelde tijd. Misschien krijg je nu lichtelijk de indruk van een gevangenis en zo heb ik dit ook wel op momenten ervaren. Maar zoals ik al zei, het wordt ook een beetje je thuis. De andere meiden (en jongens) werden mijn vrienden en samen deden we spelletjes, kletsen en lachten we en testten soms de regels uit door logeerpartijtjes op elkaars kamer te organiseren of ‘te ontsnappen’ naar een andere groep in het gebouw. Met boze preken van de begeleiding als gevolg (waar wij overigens samen wel om konden lachen). Ook hadden we weleens groepsuitjes waarbij we gingen zwemmen of naar de bioscoop gingen, uiteraard wel onder begeleiding. Dit doet je misschien meer denken aan een schoolkamp, en ja zo voelden het soms ook zeker in de kliniek. De ene kliniek was een fijnere omgeving als de ander, maar dit is ook sterk afhankelijk van de behandelaren en je groepsgenoten. Het is een vreemde wereld. Maar wel heb ik tijdens veel opnames vriendinnen gemaakt wat mij in die periodes zeker geholpen heeft. Elk afscheid van een groepsgenoot was een speciaal moment. Er werden cadeautjes uitgewisseld en lieve kaartje gegeven. Ook de sociotherapeuten kregen welgemeende bedankjes. Want ondanks dat wij ze soms als ‘de vijand’ zagen vanuit onze ziekte, waren de meeste begeleiders onwijs lieve en betrokken mensen die veel voor ons hadden betekent.


Toen ik wat ouder was en in de volwassenen psychiatrie terecht kwam, ben ik een aantal keer opgenomen geweest op een PAAZ (Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis) en MPU (Medisch Psychiatrisch Unit van een ziekenhuis). Dit was weer totaal anders dan mijn eerdere opnames in gespecialiseerde klinieken. Hier kwam ik mensen, van mijn leeftijd maar ook een stuk ouder, tegen die diverse psychiatrische stoornissen hadden. Ik moet eerlijk zeggen dat sommige dingen die ik daar meegemaakt heb, wel vrij heftig waren. Hier merkte ik in tegenstelling tot de jeugdpsychiatrie juist dat er erg veel vrijheid en eigen verantwoordelijkheid was. De behandelafspraken waren individueel. Was je erg in de war of lichamelijk erg zwak, dan mocht je niet naar buiten. Maar kon je dit wel aan, dan was het prima als je een stukje ging wandelen, boodschappen ging doen of met bezoek even weg ging. Ook merkte ik hier dan ik veel meer zelf moest vragen en aangeven bij de verpleging. Ik zat nu rond de tafel met soms wel vijf dokters, psychiaters en verplegers die mij vragen stelden en afspraken uitlegde. Toch was je veel op jezelf aangewezen. Wilde ik niet geholpen worden en mij aan de afspraken onttrekken, dan was dat prima. Ik zat er immers vrijwillig en werd dus niet gedwongen te eten, deel te nemen aan therapie of mijn medicatie in te nemen. Iets wat ik aan de ene kant zeer goed vind, maar aan de andere kant ook vreemd is. Ik was immers ziek en kon niet altijd de goede keuzes maken of inzien wat het beste was voor mij. Lichamelijk werd je wel zeer goed in de gaten gehouden. Elke dag bestond uit tal van medische controles die al om halfzeven ’s morgens begonnen. Nee uitslapen zat er zeker niet in. Ook kon je in de nacht nog weleens wakker schrikken van een arts aan je bed die het blijkbaar nodig vond even je bloeddruk of hartslag te checken en die daarna zonder een woord te zeggen weer verdween. Wel heb ik veel aardige mensen ontmoet op de afdelingen. Zeker ook meiden van mijn leeftijd die er wegens een eetstoornis zaten. We trokken veel met elkaar op, probeerden elkaar te steunen, vonden herkenning bij elkaar en zijn in korte tijd erg close geworden. Maar ook heb ik veel bijzondere verhalen gehoord van de andere patiënten. Een vrouw die binnen kwam met een ernstige psychose, maar die mij enkele dagen later uitgebreid vertelde over haar baan als kleuterjuf en haar talent als kunstenares. Een man die na een zelfmoordpoging binnen kwam, maar die thuis een vrouw en kinderen had en daar ontzettend veel van hield. Een depressieve mevrouw, die onwijs zorgzaam was en mij steunde met adviezen en opbeurende woorden. Normale mensen maar wel met een tijdelijke, ernstige psychische aandoening waardoor normaal functioneren in de samenleving even niet meer gaat. Maar met wat goede begeleiding, medicatie en de nodige rust weer prima hun leven kunnen herpakken. Net als ik.


Ook ik zat tussen die ‘gekken’, zoals ik ze voorheen ook zag, maar ik kan toch wel zeggen dat ik vrij normaal ben. Ik was in de war, ziek en depressief maar nu ik weer gezond en mentaal stabieler ben leef ik weer een leven wat past bij mijn leeftijd en heb ik nog alle mogelijkheden voor de toekomst. Bijvoorbeeld zelf gaan werken in de psychiatrie. Mooi en waardevol werk en ik weet hoe belangrijk het is de mensen die erin terecht komen geen stigma op te plakken, maar te helpen hun eigen leven en zelfstandigheid weer terug te pakken! 

Het is een vreemde wereld, maar eigenlijk niet vreemder dan de 'echte' wereld.





Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (7 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Inderdaad onwijs belangrijk dat de psychiatrie uit de taboesfeer komt en niet langer gestigmatiseerd wordt!
| 22:02 |
Wat een herkenbaar en pakkend verhaal!
Heb zelf 3 weken op de paaz gelegen in 2012 en toeval of niet,ben ik er al dagen mee bezig in mijn hoofd om mijn ervaring te delen hier op yoors.
| 12:05 |
Heel goed geschreven en interessant om te lezen
| 19:36 |
Wat heb je dát goed geschreven. Het is zo erg, die vooroordelen.
| 23:24 |
dankjewel!
| 13:39 |
Heel mooi en goed beschreven!
| 22:11 |
dankjewel!
| 13:39 |
Ik heb je verhaal met aandacht gelezen. Respect!
| 21:01 |
dankjewel!
| 13:39 |
heeel sterk dat je hier zo open over schrijft !
heb daar bewondering voor
| 20:32 |
Dankjewel!
| 20:47 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen