×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Wie ik ben en mijn verhaal

Wie ik ben en mijn verhaal





Over mij

Ik ben Lou en ik ben 21 jaar. Ik hou erg van kinderen, creatief bezig zijn, schrijven, zingen, dansen, koken, winkelen en ja ook schoonmaken. Ontzettend veel dus, en gelukkig kan ik dit nu ook allemaal weer doen! Ja ik zeg weer. Dit komt omdat ik dit ook lange tijd niet heb kunnen of mogen doen, omdat het slecht met mijn gezondheid ging. Maar daarover vertel ik straks meer!

Ik woon bij mijn moeder thuis en we zijn met zijn tweeën. Mijn zus is al het huis uit en woont op kamers. Ik vind het nu nog erg fijn om thuis te wonen omdat ik het lastig vind veel alleen te zijn en ook met mijn moeder kan praten als ik het moeilijk heb. En natuurlijk is het ook gewoon heel fijn en makkelijk om een moeder om je heen te hebben die voor je zorgt haha! Mijn dagen vul ik nu in met soms oppassen en verder veel dingen thuis doen zoals schrijven, knutselen, tv kijken,  huishouden en soms vrijwilligerswerk.  Ik zou graag weer gaan studeren en werken. En hopelijk kan dit binnenkort ook, want het gaat veel beter mij nu! 

Jullie vragen je nu vast of, wat is er dan aan de hand waardoor je dat niet kan doen? Daar zal ik nu wat over vertellen.


Mijn verhaal

Nu alweer bijna 8 jaar geleden heb ik een eetstoornis ontwikkeld. Ik vond mijzelf wat te zwaar en wilde gewoon een beetje afvallen,  klinkt onschuldig zou je denken. Helaas ben ik hier erg in doorgeslagen en ontwikkelde een ernstige vorm van anorexia. Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik opgenomen moest worden in een kliniek. Ik wist op dat moment nog helemaal niet zo goed wat anorexia inhield, en wist zelfs niet dat ik het had! Maar ik kwam er toen wel achter hoe hardnekkig het is. Misschien lijkt het zo gemakkelijk voor buitenstaanders om gewoon weer goed te gaan eten, aan te komen in gewicht en verder te gaan met je leven. Was dat het maar! Helaas heeft deze psychische ziekte mij nog steeds voor een deel in zijn macht. De afgelopen jaren bestonden vooral uit ziekenhuis in, ziekenhuis uit, kliniek in, kliniek uit. Ik heb veel meegemaakt en ben door diepe dalen gegaan. Telkens als ik na een opname wat vooruit leek te gaan en mijn leven oppakte, verviel ik in de eetstoornis en wat binnen no-time terug bij af om opnieuw aan een behandeling te beginnen. Hoe graag ik ook een normaal leven wilde, het lukte mij niet om te herstellen. Tiener-dingen doen, lol maken met vriendinnen, naar school gaan, naar feestjes gaan,  sporten enz. was allemaal niet voor mij weggelegd. Ik kan hiervan balen, en heb dat ook zeker gedaan. Zo erg dat ik een zware depressie heb gekregen en niet meer geloofde in herstel. Maar nu, na de zoveelste opname, ben ik weer thuis en wil mijn leven heel graag op de rit krijgen.  Ik heb toekomstplannen en dromen! Mijn lichaam is nu gezond, psychisch ben ik nog ziek. Maar ik werk hard, en volg behandeling om dit te overwinnen.  En elke dag is weer een nieuwe kans!

Ik wil hier graag gaan schrijven over mijn proces om te laten zien dat herstellen van een ziekte als anorexia zwaar is en met heel veel ups en downs gaat. Ook ga ik schrijven over het thema eetstoornis om er meer begrip voor te krijgen. Wellicht zijn er meiden of jongens die zich in mijn verhaal herkennen. Ik hoop voor hen misschien iets van steun of hoop te kunnen zijn.

Veel plezier met lezen als je mij gaat volgen! :) 




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties