×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Sinterklaas problemen

Sinterklaas problemen


Sint in aantocht.....

Het is weer september en de eerste cadeau gids is al binnen. Je weet wel, die van de cadeautje die aangeprijsd worden voor 5 december en het liefst ook eind december. Nu hebben mijn man en ik met Sinterklaas een bepaald pad ingeslagen. (Of liever gezegd voor Sinterklaas.)Dit wordt mij alleen niet in dank afgenomen.

Een kleine waarheid is geen leugen

We vertelde/ik vertel al vanaf dat de cadeautjes een issue werden dat Sinterklaas niet echt is maar een verklede man. Dat komt eigenlijk doordat we niet erg veel geld hadden voor de cadeautjes. Ik moest altijd slim de cadeautjes inkopen om hem toch een beetje leuke cadeautjes te geven. Dit lukte wel maar echt verwennen lukte niet goed. Nu is dat op zich geen probleem maar op een bepaald moment gaat het wel opvallen. Ook speelt er een verhaal van mij mee.

Ik weet nog goed dat ik een keer aan mijn moeder vroeg of Sinterklaas wel bestond. Als eerlijke moeder zei ze nee. Oké kan gebeuren. Dat was niet de grootste ramp. Ik mocht ook nog niks vertellen aan mijn broertje van 2 jaar jonger. Oké dan mag dat dus niet. Wat ik wel heel erg vond was dat er met pakjesavond een brief klaar lag voor mij. Van Sinterklaas! Hierin stond dat hij niet blij was dat ik niet meer in hem geloof en dat hij zich afvroeg of ik dan ook geen cadeautjes meer hoefde. Wat heb ik mij verraden gevoeld!

DE cadeau gids

Maar dan valt de cadeaugids door de brievenbus.... Zoonlief vindt deze en begint er in te bladeren. Er staan symbolen op van die sint dus hij legt de link tussen cadeautjes en sinterklaas. Ik dacht echt van SHIIIIIT!!!! Stomme gids! Zit ik weer met de gebakken pepernoten!!!!! Dus heb ik het verhaal van Sint Nicolaas weer van stal gehaald (en zijn paard heb ik maar laten staan) en ben ik weer gaan vertellen.

Sinterklaas bestaat niet

Sint Nicolaas bestond wel

Wij besloten dus om vanaf het moment dat onze zoon de dingen een beetje kon begrijpen om eerlijk te zijn. Dat hield/houd in dat ik het verhaal van de bisschop van Mira in beknopte en begrijpbare versie vertel. Op een lieve kinderlijke manier. Ik noem deze man dan ook Sint Nicolaas. Ik vertel over arme kindertjes die geen schoenen hadden of geen eten en zelfs geen speelgoed. Dat Nicolaas een hele goede en lieve man was die hier voor zorgde. Ook vertel ik er nu bij dat de pieten zo donker zijn van de roet die uit de schoorstenen komen. Dan vertel ik over vroeger, toen papa klein was en mama klein was, er nog kachels waren op kolen. Bij papa stond er nog een kolenkachel in huis. Bij mama was dat een gas kachel. Maar wanneer de pieten dan boven de schoorstenen gingen luisteren naar de kinderen dan werd hun gezicht zwart van de roet. (dat vertelde een piet ook bij een keer in de klas op de basisschool). Ook vertel ik dat Sinterklaas een baard opplakt en dat hij zijn gezicht schildert en zich verkleed.

Is de magie verdwenen?

Haal ik hiermee de magie weg van het Sinterklaasfeest? Ja absoluut. Dat ben ik met iedereen eens. Maar ik merk wel dat deze weg toch de juiste is. Niet vanwege het verhaal van wat de cadeautjes kosten maar vanwege de onzekerheid die onze zoon hiermee heeft. Hij is bang dat Sinterklaas hem vergeet. Dat de pieten niet weten dat er hier een knulletje woont die ook graag cadeautjes wil. Dat hij niet dat cadeautje krijgt wat hij zo graag wil hebben. Hij wil de zekerheid dat het wel goed komt. Zelfs al zou mama zeggen dat zij alles zou doorgeven aan de Sint kan het zomaar als nog zijn dat de Sint iets anders in de planning heeft. Die Sint is zo ongrijpbaar en onbereikbaar dat hij zich hier NU al druk om zit te maken. Dus ja aan de ene kant is de magie weg maar de rust is wel weer terug in huis en zoonlief weet dat mama er voor zorgt dat de juiste cadeautjes in huis komen. Op deze manier kan hij weer fantaseren over de pieten

Quote

Kijk mama de cadeautjes vliegen door de lucht en de schoorstenen.

mijn zoon

Mama, kijk daar, daar vliegen de cadeautjes door de lucht en de pieten gaan op het dak en de cadeautjes gaan door de schoorstenen,... kijk dan mama! Daar door de lucht. (Oké lieverd even rustig ik versta maar de helft.)

Een verbijsterd gezicht

Tja maar wie is hier nu niet blij mee? Nou zijn juf. Die vond het ten eerste erg vroeg dat hij er over begon en ten tweede was ze echt niet blij met mij. Dat ik dit zo aanpak. Nou pech dan hij is MIJN zoon en dit verhaal vertellen we al een paar jaar en omdat hij nu ineens naar school gaat ga ik dit niet aanpassen omdat de kinderen uit zijn klas iets anders voorgeschoteld krijgen. Ik kan en wil niet liegen omtrent dit soort zaken. Hij weet ook dat de cadeautjes van mij komen. Wel probeer ik er toch een creatieve draai aan te geven. Het is best ingewikkeld om het feest niet af te pakken en die onrust en onzekerheid te temperen. Want daar draait het hier ook nog eens om. 

Vol goede moed naar 5 december.
 

maar dat duurt nog wel " eeuwen en eeuwen" volgens zoonlief

Wil je reageren of zelf ook bloggen op dit gezellige platform wordt dan lid!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties