×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Sinterklaas problemen

Sinterklaas problemen


Sint in aantocht.....

Het is weer september en de eerste cadeau gids is al binnen. Je weet wel, die van de cadeautje die aangeprijsd worden voor 5 december en het liefst ook eind december. Nu hebben mijn man en ik met Sinterklaas een bepaald pad ingeslagen. (Of liever gezegd voor Sinterklaas.)Dit wordt mij alleen niet in dank afgenomen.

Een kleine waarheid is geen leugen

We vertelde/ik vertel al vanaf dat de cadeautjes een issue werden dat Sinterklaas niet echt is maar een verklede man. Dat komt eigenlijk doordat we niet erg veel geld hadden voor de cadeautjes. Ik moest altijd slim de cadeautjes inkopen om hem toch een beetje leuke cadeautjes te geven. Dit lukte wel maar echt verwennen lukte niet goed. Nu is dat op zich geen probleem maar op een bepaald moment gaat het wel opvallen. Ook speelt er een verhaal van mij mee.

Ik weet nog goed dat ik een keer aan mijn moeder vroeg of Sinterklaas wel bestond. Als eerlijke moeder zei ze nee. Oké kan gebeuren. Dat was niet de grootste ramp. Ik mocht ook nog niks vertellen aan mijn broertje van 2 jaar jonger. Oké dan mag dat dus niet. Wat ik wel heel erg vond was dat er met pakjesavond een brief klaar lag voor mij. Van Sinterklaas! Hierin stond dat hij niet blij was dat ik niet meer in hem geloof en dat hij zich afvroeg of ik dan ook geen cadeautjes meer hoefde. Wat heb ik mij verraden gevoeld!

DE cadeau gids

Maar dan valt de cadeaugids door de brievenbus.... Zoonlief vindt deze en begint er in te bladeren. Er staan symbolen op van die sint dus hij legt de link tussen cadeautjes en sinterklaas. Ik dacht echt van SHIIIIIT!!!! Stomme gids! Zit ik weer met de gebakken pepernoten!!!!! Dus heb ik het verhaal van Sint Nicolaas weer van stal gehaald (en zijn paard heb ik maar laten staan) en ben ik weer gaan vertellen.

Sinterklaas bestaat niet

Sint Nicolaas bestond wel

Wij besloten dus om vanaf het moment dat onze zoon de dingen een beetje kon begrijpen om eerlijk te zijn. Dat hield/houd in dat ik het verhaal van de bisschop van Mira in beknopte en begrijpbare versie vertel. Op een lieve kinderlijke manier. Ik noem deze man dan ook Sint Nicolaas. Ik vertel over arme kindertjes die geen schoenen hadden of geen eten en zelfs geen speelgoed. Dat Nicolaas een hele goede en lieve man was die hier voor zorgde. Ook vertel ik er nu bij dat de pieten zo donker zijn van de roet die uit de schoorstenen komen. Dan vertel ik over vroeger, toen papa klein was en mama klein was, er nog kachels waren op kolen. Bij papa stond er nog een kolenkachel in huis. Bij mama was dat een gas kachel. Maar wanneer de pieten dan boven de schoorstenen gingen luisteren naar de kinderen dan werd hun gezicht zwart van de roet. (dat vertelde een piet ook bij een keer in de klas op de basisschool). Ook vertel ik dat Sinterklaas een baard opplakt en dat hij zijn gezicht schildert en zich verkleed.

Is de magie verdwenen?

Haal ik hiermee de magie weg van het Sinterklaasfeest? Ja absoluut. Dat ben ik met iedereen eens. Maar ik merk wel dat deze weg toch de juiste is. Niet vanwege het verhaal van wat de cadeautjes kosten maar vanwege de onzekerheid die onze zoon hiermee heeft. Hij is bang dat Sinterklaas hem vergeet. Dat de pieten niet weten dat er hier een knulletje woont die ook graag cadeautjes wil. Dat hij niet dat cadeautje krijgt wat hij zo graag wil hebben. Hij wil de zekerheid dat het wel goed komt. Zelfs al zou mama zeggen dat zij alles zou doorgeven aan de Sint kan het zomaar als nog zijn dat de Sint iets anders in de planning heeft. Die Sint is zo ongrijpbaar en onbereikbaar dat hij zich hier NU al druk om zit te maken. Dus ja aan de ene kant is de magie weg maar de rust is wel weer terug in huis en zoonlief weet dat mama er voor zorgt dat de juiste cadeautjes in huis komen. Op deze manier kan hij weer fantaseren over de pieten

Quote

Kijk mama de cadeautjes vliegen door de lucht en de schoorstenen.

mijn zoon

Mama, kijk daar, daar vliegen de cadeautjes door de lucht en de pieten gaan op het dak en de cadeautjes gaan door de schoorstenen,... kijk dan mama! Daar door de lucht. (Oké lieverd even rustig ik versta maar de helft.)

Een verbijsterd gezicht

Tja maar wie is hier nu niet blij mee? Nou zijn juf. Die vond het ten eerste erg vroeg dat hij er over begon en ten tweede was ze echt niet blij met mij. Dat ik dit zo aanpak. Nou pech dan hij is MIJN zoon en dit verhaal vertellen we al een paar jaar en omdat hij nu ineens naar school gaat ga ik dit niet aanpassen omdat de kinderen uit zijn klas iets anders voorgeschoteld krijgen. Ik kan en wil niet liegen omtrent dit soort zaken. Hij weet ook dat de cadeautjes van mij komen. Wel probeer ik er toch een creatieve draai aan te geven. Het is best ingewikkeld om het feest niet af te pakken en die onrust en onzekerheid te temperen. Want daar draait het hier ook nog eens om. 

Vol goede moed naar 5 december.
 

maar dat duurt nog wel " eeuwen en eeuwen" volgens zoonlief

Wil je reageren of zelf ook bloggen op dit gezellige platform wordt dan lid!




Judith Evelien
Jij kent je kind het beste en dat is het belangrijkste. Punt.
01-10-2018 22:22
01-10-2018 22:22 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Zeg dat maar eens tegen de mensen die hier niet blij mee zijn 😉. Ik had gewoon geen zin in dat verdriet en die onzekerheid.
01-10-2018 22:33
01-10-2018 22:33 • Reageer
wakeupkitty
Ik vind dat jij het recht hebt jouw kind zo op te voeden als jij wil en ook dat te vertellen wat jij wil. Maar omgekeerd geldt dit ook voor andere ouders. Ook zij hebben het recht hun kind al dan niet in sint-nicolaas kabouters of sprookjes te laten geloven. De vraag is dan ook in hoeverre jou kind dat wel op de hoogte is, tenminste op de manier waarvan jij vindt dat het voor hem rust geeft, geen onrust veroorzaakt bij andere kinderen die dat stukje geloof en blijdschap wel nodig hebben.  Hoe arm ik ook was Sinterklaas hebben wij altijd gevierd. Sinterklaas vind ik ook het enige feest dat er is voor arme mensen. Van oorsprong is Sinterklaas namelijk helemaal geen Kinder feest maar een feest voor arme mensen en zo vieren wij dat nog steeds. In de afgelopen jaren is het mij zelfs gelukt om bij andere mensen iets goeds te doen voor Sinterklaas en iets voor hun deur te zetten, gewoon onverwacht. Daar is ook best voor te sparen mijns inziens je weet tenslotte 1 jaar vooruit al dat het Sinterklaas wordt. Aan kerst doen wij niet en verjaardagen zijn bij ons ook minimaal. Er is tenslotte geen familie en kinderfeestjes worden bij ons niet gevierd.  Wat verwennen betreft dat is ook persoonlijk. Mijn kinderen zijn altijd blij geweest met wat zij kregen Hoe jong of oud waren of zijn. Het voordeel van ouder worden de kinderen is natuurlijk ook dat zij vaak dezelfde interesses en hobby's houden je kunt in vooruit kopen. Mijn kinderen zijn nooit meelopers geweest ook blij met kleding en praktische spullen gewoon de dingen waar anders geen geld voor is. Die blijdschap stralen zij ook uit en kan beslist op tegen de dure pc die een ander krijgt.  Komend Sinterklaasfeest is pas het eerste feest waarvan zij weten dat er een maximum bedrag is gesteld aan de Sinterklaas cadeaus. Aan surprises doen zei al jaren mee en dat cadeautje moeten zij zelf kopen. Gewoon omdat wij knutselen. Het maken van een Sint Surprise staat bij ons ook los van het feest op zich wat ook niet groot hoeft te zijn. Wij kijken een Sinterklaas film of video of andere film gezamenlijk, spelen een spelletje, pakken de surprises uit, eten samen en ook de schoen zetten gebeurt gewoon een paar keer van tevoren (dat zorgt voor het extra snoepje). Zo was het bij ons thuis ook iedereen zette de schoen ouders en grootouders.
25-09-2018 11:42
25-09-2018 11:42 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Wat leuk on te lezen hoe jullie het allemaal doen omtrent Sinterklaas. Dat is iets wat in de toekomst ook wel in mijn planning ligt. Ik probeer mijn zoon ook duidelijk te maken dat het een geheim is. Ik vertel uitgebreid over de bisschop van Myra en dat we dit Sinterklaasfeest vieren om hem te gedenken. Dat Sint Nicolaas er was voor de arme kinderen. Het is natuurlijk de vraag in hoeverre hij dit goed kan plaatsen. Hij is gewoon weer vrolijk en enthousiast. Cadeautjes spaarde ik vaak bij aanbiedingen bij elkaar. Ook voor zijn verjaardag. Dan had hij een aantal leuke kleine cadeautjes. Ook de rommelmarkten en 2dehands winkels zijn hier goed voor. Het is één keer gebeurd dat er een goedzak voor hem was. Dat was pas een Sinterklaas feest! Hoe het zich verder allemaal gaat ontwikkelen weet ik nog niet. De cadeautjes vliegen nog steeds door de lucht en de schoorsteen moet nog geveegd worden en dat soort leuke dingen, Maar nu met minder angst heb ik het gevoel. Minder drukte voor hemzelf. Dat was mijn doel. Hem de rust geven die hij nodig heeft. Vorig jaar was ik nog veel vager en dat zou ik dit jaar ook gedaan hebben wanneer hij niet zo heftig reageerde op dit gebeuren. Ik weet dat andere ouders dit anders doen maar ik had eigenlijk geen keuze meer. Niet om de cadeaus maar wel om de rust van mijn zoon.
25-09-2018 12:12
25-09-2018 12:12 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Je kent je eigen kind het beste en dus zijn de keuzes die je maakt goed!
25-09-2018 10:27
25-09-2018 10:27 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Dat klopt, dat merk ik ook aan zijn gedrag. De pieten vliegen nog wel door de lucht en de cadeautjes vallen door de schoorstenen. We moeten ook nog de schoorsteen vegen, maar de ergste druk is van de kachel. Uhh het is niet zo heftig meer dan de eerste dag.
25-09-2018 11:01
25-09-2018 11:01 • Reageer
marijke
ach ja nu krijg je dat ook weer. De juf!! 
24-09-2018 22:29
24-09-2018 22:29 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
ach ze ken het dak op!
24-09-2018 22:45
24-09-2018 22:45 • 1 reactie • Reageer
spelbuiten
Vind het heel moedig van je om jou eigen standpunt en het beste omwille van te hanteren en erin te volharden. Heel keurig, overzichtelijk en knap beschreven in deze blog.
24-09-2018 19:20
24-09-2018 19:20 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Dank je wel voor je waardevolle en opbeurende reactie. Soms lijkt het wel of ik alleen sta in mijn gedachte. Zeker als mensen dan heel duidelijk zeggen dat ze hier niet in meegaan. Of dat er gezegd wordt dat ik voor mijn zoon de magie weghaal. Ik zie er geen magie meer in wanneer hij heel erg overstuur raakt hiervan.
24-09-2018 19:38
24-09-2018 19:38 • 1 reactie • Reageer
Soberana
Goed gedaan Annemiek! Je doet wat voor jouw zoon het beste is en als juf het daar niet mee eens is, is dat haar probleem!
24-09-2018 18:15
24-09-2018 18:15 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Daar heb je eigenlijk wel gelijk in. Alleen ben ik veel meer dingen daar dwars. Ach ik ben dat wel gewend van mijzelf dat dwarse en de reacties daarop. Ik moet gewoon wat beter in mijzelf en mijn keuzes geloven en wat meer lak hebben aan mensen die dit niet respecteren.
24-09-2018 18:47
24-09-2018 18:47 • 1 reactie • Reageer
Schorelaar
knappe maar moeilijke keuze, bij ons begon de oudste dochter al jong met ' ook cadeautjes maken' voor oma en de kleintjes.  Ook als je 'het weet' is het nog spannend. Ik volg je (nog steeds)
24-09-2018 17:45
24-09-2018 17:45 • Reageer
Filosoofje
Knap werk! Ik heb er zelf nooit in geloofd (geen idee waarom niet, mijn oudere zus wel)/ Heb dus mijn eigen kinderen  ook niet eerst opgezadeld met leren geloven in iets en het hun na een paar jaar weer afnemen. Ik heb hun het verhaal verteld zoals jij het deed, Annemiek en erbij verteld dat iedereen een groot toneelspel speelt, alsof de Sint de cadeautjes brengt, die gekocht zijn door de ouders. Meteen ook het "ongelijkheidsgevoel" weg van kinderen die door het jaar niks kregen en dan met Sinterklaas ook weer niet en het spel meespelen op school voor de wel "gelovigen".
24-09-2018 17:27
24-09-2018 17:27 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Toch bijzonder om te lezen dat ik niet de enigste ben. Zijn juf is helemaal niet bij met mijn verhaal. Dat ongelijkheidsgevoel daar zat ik vorig jaar ook mee. Ook het gevoel van hoe moet ik dit over een paar jaar verantwoorden??? Alleen zal het spelen van dat Sint gebeuren op school wel eens lastig kunnen zijn voor mijn zoon. Dan denk ik ook van jammer dan. Niet mijn probleem. Los het maar op. Ik heb geen zin in een kind wat weken of maanden lang over zijn toeren is omdat die sint in aantocht is. 😉
24-09-2018 17:32
24-09-2018 17:32 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Je kunt toch zeggen dat hij bestaan heeft en dat dit elk jaar gevierd wordt. En je kunt misschien zeggen dat andere kinderen geloven dat de goede man wel bestaat en dat hij dat maar niet moet verklappen omdat die kindjes dat nog niet kunnen snappen. 
24-09-2018 16:49
24-09-2018 16:49 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Je zou ook even terug kunnen lezen in het blog want dat staat er ook. Ik vertel over de Bisschop van Myra. Ik weet niet of je bekend bent met autisme maar dat vraagt om een heel specifieke aanpak. Daarnaast ook nog gedoseerd en niet alle info tegelijk. Ook vertel ik al sinds hij een beetje beseft heeft van dit feest hoe het zit.
24-09-2018 17:06
24-09-2018 17:06 • 1 reactie • Reageer
Mirelle-Creametkids
Dit is vast een hele lastige keuze voor je geweest, maar wel een hele moedige! Ik vind de "magie" voor kinderen zeker leuk maar ik begrijp ook heel goed de keerzijde die er aan een verhaal als dit! Maar je doet het allemaal uit liefde!❤️
24-09-2018 16:33
24-09-2018 16:33 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Ik doe het in elk geval niet omdat het makkelijker is want momenteel is het nog elke keer huilen wanneer ik het weer uitleg. Gelukkig nu al iets minder dan de eerste keer toen ik heel duidelijk vertelde dat ie niet echt bestaat.
24-09-2018 16:37
24-09-2018 16:37 • 2 reacties • Reageer
Karin van der Straaten
Senne  van ons, bijna 8 jaar nu..ontdekte het zelf en toen konden ze niet meer jokken rust ja en  straks mag zij haar vaders pak aan en voor hulppiet spelen, maar t niet aan haar dinnetjes verraden
24-09-2018 15:32
24-09-2018 15:32 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Toch wel lief dat ze het zelf ontdekt heeft. Ja het is belangrijk dat ze dit niet verklapt want eigenlijk is het wel een geheimpje. Toch zal dat op een bepaald moment wel gebeuren denk ik.
24-09-2018 15:35
24-09-2018 15:35 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Kijk, nog zo'n moedige moeder. O, wat heb ik een hekel aan die leugens gehad als kind. Daar begon het. (in mijn ogen) Het gemak waarmee volwassenen glashard, met een stalen gezicht........en dan ook nog beweren dat ze het voor jouw plezier deden.
24-09-2018 15:27
24-09-2018 15:27 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Ik kan begrijpen dat het voor jou nog lastiger ligt. Ik vond het zelf niet zo erg om te horen dat de waarheid iets anders lag dan mij verteld was maar om dat die brief te krijgen..... Dat voelde echt als verraad.
24-09-2018 15:33
24-09-2018 15:33 • Reageer
Sonja
Eerlijkheid gaf bij ons ook een stuk meer rust!
24-09-2018 13:58
24-09-2018 13:58 • 1 reactie • Reageer
Annemiek
Wat mooi om dat te lezen. Hoe jong was jouw zoon toen jullie het vertelde?
24-09-2018 13:59
24-09-2018 13:59 • 1 reactie • Reageer