Herinneringen aan Rob.

Herinneringen aan Rob.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Verpleeghuis zorg zag er jaren anders uit dan tegenwoordig. Rond de eeuwwisseling werkte ik in een huis waar nog 4persoons kamers waren, als je ' slecht'  kwam te liggen verhuisde je naar een een, of twee-persoons kamer.
Ook in die tijd mocht ik bijzondere mensen verplegen.

Rob zag er wat groezelig uit toen hij bij ons kwam wonen, een grote dikke man met snor.
Eigenlijk had hij nog het meeste weg van een zeerob. In een grauwwit overhemd met bretels aan een half afzakkende broek. We kennen allemaal wel zo'n type.
Rob maakte geen vrienden, een einzelganger was het. Het liefst zat hij in de nacht in de keuken en af de vleespakjes leeg die voor de hele afdeling met 30 bewoners was.
Natuurlijk kwam er een slot op de koelkast.
Ook ging Rob te pas en te onpas liggen, als je mazzel had was dat op een bank of in de hoek, maar het kwam ook voor dat hij midden in de gang lag.
Hij werkte ook niet echt mee als je hem overeind wilde helpen.
Dit deden we dan maar met de tillift.
We begrepen Rob totaal niet, hij vertelde niets.

Rob had een zus, Vronie, ook een Amsterdamse. Ze kwam die dag toen een collega nog met de wasbeurt van haar broer bezig was. Omdat ze de gewoonte had ontwikkeld om ons uit te schelden over hoe wij met haar broer omgingen probeerde ik haar die dag te vriend te houden door een kop koffie aan te bieden.
Er ontstond een gesprek dat begon met de lieflijke woorden:
" dat klerewijf" 

 Rob was zeeman geweest, op de grote vaart, en getrouwd. 
Op een dag kwam hij terug en zijn vrouw had een ander.
"Voor jouw is geen plek meer in bed, je kan wel op de vloer slapen"
Rob zijn leven was daarna wonderlijk verlopen.
Dat die grote imposante man dit was overkomen.

Een paar dagen later lag Rob weer op de vloer, het verhaal van Vronie schoot me natuurlijk te binnen.
Ik ging op mijn knieën naast hem zitten en zei, rustig en duidelijk:
"Rob, ik heb op je gerekend, ik heb een bed voor je"
Even bleef het stil, Rob keek me aan, mompelde wat voor zich uit en was met weinig inspanning omhoog te helpen.
Hij liep zo naar zijn kamer.
 


Dit verhaal is opgenomen in het boek "Wij zijn zorg"  98 verhalen over beroepstrots, betekenis en goede zorg van Zorgbalans.






signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (38 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat een mooi ontroerend verhaal...ik krijg er kippenvel van... 
| 08:24 |
Dit verhaal heb ik vaak verteld, zo'n menselijk drama
| 22:03 |
Stil.... Pijn en verdriet... wat je aan de buitenkant niet ziet.
| 22:09 |
een mooie reactie
| 22:14 |
Wat een mooie woorden. En zo zie je maar weer hoe belangrijk achtergrondinformatie is.
| 04:18 |
Dit is wel een van de indrukwekkendste momenten geweest die ik heb meegemaakt. 
| 06:03 |
Ik vind m ook indrukwekkend ja. Ga het boek overigens aanschaffen. Is het een mooi boek?
| 11:27 |
Het zijn voor mee veel bekende mensen. Ik vond het mooi. 
| 13:33 |
Zijn het verhalen uit één tehuis? Maakt overigens niet uit.
Ik ben ook mijn verhalen aan het bundelen en herschrijven op dit moment. Spannend...... ;-) Wil ook graag een positief warm boek uitgeven. Durf nog niet zo, maar ga het toch proberen. ;-)
| 13:37 |
Anders leen je mijn boek. We hebben een halve afspraak voor de zomer, over kaas. 
| 13:46 |
Oh heerlijk ja. Heb echt wel zin in die workshop. Maar ik wil het boek wel hebben. eigenlijk. (niets zo leuk als boeken hebben 😉) Dankjewel voor je aanbod natuurlijk.
| 14:04 |
Wat een mooie verhalen heb je....en vooral een heel bijzondere job
| 10:32 |
Dank je, ja, een bijzondere job, elke dag is anders.
| 14:13 |
Prachtig Lien, een klein gebaar, zoals op je knieën zitten, een grote stap voor deze aandoenlijke man. Ik ga je ook volgen!!
| 20:18 |
Dank je
| 20:20 |
Wat een bijzondere mensen met dito verhalen kom je zo toch tegen!
Arme man, dat hij het zo getroffen heeft in zijn huwelijk...
| 20:03 |
Vreselijk, en in de dementie komen vaak de vervelende herinneringen boven, probeer jij ook zoveel mogelijk goede herinneringen op te bouwen Enrique?
| 20:15 |
Vooral probeer ik te leven van dag tot dag, Carina. Dat klinkt zwaar maar dat is het ook vaak. Veel leuke herinneringen heb ik niet, hoop ik nog wel te krijgen/maken. Dank voor je interesse!!
| 16:40 |
:-)
| 17:23 |
mooi om te lezen
| 14:30 |
Dank voor je compliment
| 18:44 |
Wat een mooi verhaal!
| 00:04 |
Dank je
| 18:44 |
heel mooi geschreven...
| 20:52 |
Dank voor je compliment
| 22:45 |
Wat een verhaal, goed om te lezen
| 20:13 |
Dank je
| 22:45 |
Ja als je iets meer weet over mensen, kun je ze veel beter helpen. Heel mooi verhaal ik deel het. Hopelijk lezen mijn collega's het ook.
| 09:58 |
Dank je
| 10:00 |
Dat is ontroerend verhaal, ook ontroerend geschreven.
| 09:07 |
Wat mooi en sprekend geschreven. Ik zie Rob zo voor me...
| 18:21 |
Een bijzonder verhaal
| 10:19 |
Ja. Vind ik ook nog steeds na al die jaren.
| 13:04 |
Heel ontroerend verhaal, en wat er toch in mensen om kan gaan ... ongelofelijk hoe zo'n grote stoere man 'aan lager wal kan geraken', fijn dat je hem uiteindelijk toch kon helpen door goed te luisteren naar zijn zus.
| 10:03 |
ontroerend ..t lijkt wel de Rob die ik ken..idem verhaal ... liefdevol en geraakt dat je d e juiste woorden wist
| 09:56 |
Mooi
| 13:05 |
Een prachtige anekdote, mooi opgelost.
| 09:44 |
Ja het leven is vaak niet zo leuk maar wel mooi geschreven
| 09:06 |
Lees twee prachtige verhalen, één van Rob en één van de schrijfster... Erg mooi te lezen!
| 08:36 |
Dank je
| 13:40 |
Goed en mooi verhaal uit het echte leven. Dank
| 07:49 |
Graag gedaan
| 13:41 |
Daarom vind ik het zo jammer dat er zo snel geoordeeld wordt over mensen. Je kent hun, vaak trieste, geschiedenis niet. Daar is dit ook een voorbeeld van. Mooi verhaal!
| 07:16 |
Klopt. Gelukkig is er veel goede zorg.
| 13:41 |
Mooi beschreven. En zo zie je maar dat er meestal een verhaal achter iemand zijn doen of laten zit!
| 06:59 |
Heel mooi geschreven. Mooie foto ook. Graag gelezen.
| 05:21 |
Dank je
| 06:43 |
Wat een indrukwekkend verhaal..
| 01:18 |
Prachtig en ontroerend geschreven!
| 00:01 |
Dank voor je compliment.
| 00:03 |
Mooie gedachte en zo toegepast... dat geeft wel een kippenvel momentje..
| 23:26 |
:-)
| 23:34 |
Wat goed van je dat je het verhaal doortrok naar Rob. Wat zal hij blij geweest zijn om er "weer te mogen zijn".
| 22:43 |
;-)
| 23:00 |
Dat is goed opgepakt door jou.. respect en vind het ontroerend te lezen .. zelf had hij zo te lezen niet door dat je dit daarom zei. Was die negatieve zus toch ergens goed voor..
| 22:35 |
Ze had het beste voor met haar broer.
| 23:00 |
Ja dat bleek wel uit dat stukje maar bedoelde meer omdat men haar negatief vond hiervoor.. maar er moest even doorheen worden geprikt.. mooi dat je dat kon..
| 23:26 |
Mooi en met respect geschreven.
Tegenover mij in het ziekenhuis lag een man die ze in de "banden" hadden gelegd, hij was handig en wist ze elke keer los te krijgen, daarna begon hij zijn pyjama uit te trekken, maar iedere keer waren de verplegers hem voor, kleden hem weer aan en legde hem weer vast. Even later was hij weer los en dat ging zo een paar keer door, totdat ze het beu waren en niet meer gingen kijken. Hij wrong zich weer los n kleedde zich uit, trok de dekens over hem heen en sliep. Vaak is er een reden voor dit gedrag, als je dat weet is het gemakkelijk.
| 22:27 |
Om dit soort verhalen wilde ik nooit in een verpleeghuis werken.
Gelukkig is er veel veranderd.
| 22:36 |
Kippenvel! Prachtig geschreven. Zo mooi hoe je op 1 lijn met zijn beleving kwam en ineens contact had.
| 22:20 |
Dank je
| 22:39 |
Wat een mooi verhaal maar vooral mooie aanpak.
| 22:10 |
Dank je
| 22:37 |
wat zal dat een fijn gevoel gegeven hebben! Voor jou en voor hem, jij had een manier gevonden om hem te bereiken en hij voelde zich gezien.
| 09:33 |
Doe mij maar de mensen met een gebruiksaanwijzing, mijn collega's weten dat. De handleiding beschrijf ik en die gebruiken zij. Vaak ook in overleg met onze psycholoog.
| 20:58 |
Wat een triest verhaal, en tegelijk mooi dat je er zo op in kon spelen!
| 08:43 |
Een mooi verhaal
| 05:07 |
Een prachtig verhaal over een toch wel bijzondere man!
| 22:37 |
Dankje
| 23:24 |
Wat een mooi verhaal over een markante man. Mooi zoals je inspeelt op zijn belevingswereld.
| 22:28 |
Dat maakt mijn werk nou zo leuk
| 23:25 |
heel mooi verhaal.
| 22:07 |
Vanmorgen vertelde een collega dat ze dit verhaal gelezen had in het boek. Vandaar dat ik hem nu plaats, het blijft zo wonderlijk.
| 22:13 |
ja echt wel. Leuk dat je het hier gedeeld hebt.
| 22:27 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen