Automutilatie; waarom?

Automutilatie; waarom?


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik hoor mensen vaak vragen waarom anderen zichzelf pijn zouden doen. Soms omdat ze het zich oprecht afvragen, soms omdat ze het dom vinden en over die mensen oordelen. Daarom zal ik hier de meeste vragen over automutilatie beantwoorden.

Ik ben altijd heel erg gepest, het begon op de basisschool en op de middelbare school ging het net zo hard verder. Één dag viel ik tijdens gym flauw tijdens rondjes rennen, dus moest ik stoppen met de les. Toen ik doorliep naar de volgende les deden mijn klasgenoten na hoe ik flauwviel, ik heb me toen afgemeld en ben huilend thuis aangekomen. Ik weet het niet precies meer, maar volgens mij was dat mijn eerste dag ooit dat ik mezelf gesneden heb. Ik weet wel dat dat eind 2013 was, wat het nu al vier jaar snijden maakt. Toen mijn opa in mei 2014 overleed ging het bergafwaarts en werd het steeds regelmatiger, ik pakte elke kans die ik had. Zelfs op de school wc. Ik gebruikte in het begin aardappelschilmesjes en schraapte die over mijn huid tot ik ongeveer 0,5 tot 1cm diep zat. Dit verving ik na een tijdje met de schaar die in mijn bureaula lag. Het moment dat ik me realiseerde dat mijn dipje een depressie was geworden was het alweer 2015. Op dat punt ging het ook niet alleen meer om snijden, maar om allerlei soorten pijn. Ik sloeg mijn handen kapot aan de muur, gooide mezelf van de trap af, stootte mijn hoofd expres en meer van dat soort dingen. Dit had elke keer een andere reden; soms moest ik de pijn van binnen omzetten in pijn van buiten, soms had ik het verdiend, soms wilde ik gewoon het bloed zien en soms wilde ik in trance raken door het meeslepende proces. Toen alleen fysieke pijn niet genoeg meer was zorgde ik ervoor dat mijn hart opnieuw en opnieuw gebroken werd, ging om met mensen die me slecht behandelden en me alleen zagen als een soort sekspop. Soms werd ik zo verdrietig dat het voelde alsof ik uit elkaar viel, op sommige momenten was het zo erg dat ik niet kon ademen en soms zelfs weigerde te ademen. Ik bleef zo vaak tegen mezelf zeggen dat ik niets waard was, dat ik te dik was, dat ik lelijk was, dat niemand van me hield en dat ik mislukt was als vrouw dat ik het echt begon te geloven. Ik geloof er niet meer zo heftig in als toen, maar nog steeds als ik mooie vrouwen zie voel ik me te dik en lelijk en als er "Ik hou van jou" tegen mij gezegd wordt geloof ik het van maar een paar mensen. Dat komt ook mede, omdat mensen altijd "Ik ook van jou" zeggen, bij de mensen van wie ik het niet geloof hoor ik het ook nooit als eerste.

Ik hoor ook vaak de vraag; "Waarom stop je niet?". Helaas is het niet zo makkelijk, op gegeven moment is het geen bewuste keuze meer. Ik persoonlijk besef me meestal pas wat er gebeurd is wanneer ik het bloed over mijn been zie stromen. Natuurlijk zijn er periodes geweest waarin ik gestopt was, dan was ik 6/7 maanden clean, maar schoot ik toch weer de fout in. Soms doe ik het nog steeds, niet omdat ik het leuk vind, maar omdat het een soort verslaving is. Op een dag stopt het en misschien ook niet.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wauw.. heel erg herkenbaar helaas.. als je ooit ergens over wilt praten, mijn mail staat open voor je: positivevibes1514@gmail.com
| 19:02 |
Zo herkenbaar ik hoop dat het ooit stopt dat mensen /kinderen die dit doen zich er bewust van worden dat ze een ander hun leven ruïneerd
| 23:46 |
Goed uitgelegd, hellaas heel herkenbaar en daar naast de herkenning ook pijnlijk..
| 17:52 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen