Over vredesmissies en muizenellende


lees ook wat vooraf ging

Onderweg naar huis denk ik na over wat ik daar aan zal treffen. Wat moet ik toch met acht babymuisjes en één moeder? En zal het daarbij blijven? Nee, vast niet. Muizen wippen nog meer dan konijnen, als ze één keer aan de gang zijn, zijn ze niet meer te stoppen. Ik heb zo'n hazelnootbruin vermoeden dat de baby's heel snel geslachtsrijp zullen zijn.  Het gaat supervlug, ze hebben al een licht vachtje ontwikkeld en na de haargroei volgt pubertijd snel. Ik moet een manier vinden om ze te lozen, zonder al te veel problemen.

Thuis zit ik nog uren te piekeren. Als de muisjes de genen van hun moeder overgenomen hebben, zou mijn paracetamoltablettenvoorraad afdoende zijn om ze allemaal ver vergiftigen, maar dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen.

Ze weggeven, gaat ook niet lukken, iedereen die ik de afgelopen uren gebeld heb, had er geen interesse bij. Chantal hoef ik niet eens proberen te bellen, die heeft mijn lijn geblokkeerd. Ik hoor haar nog me naroepen, stuur maar een postduif, voor je eigen bestwil. De telefoonmaatschappij zal het haar niet in dank afnemen, ze waren net zo blij met mijn torenhoge telefoonrekeningen.

Om verdere ruzies te voorkomen stuur ik een vredesduif naar Chantal, maar hij keerde terug met aan zijn pootje een gehaktbal plus een kattebelletje. - ik mot die teringpiepers niet, het heeft me meer dan genoeg moeite gekost om me Annie één keer van de linnenkast te halen, ik blijf niet aan de gang. De gehaktbal is voor Geert zijn verjaardag. Groeten. Chantal.-  

Ik kijk naar buiten, de novemberregenbuien teisteren nog steeds mijn verhalenland. Dansen door de plassen en spelen op een fluit om zodoende de hele dierenzooi achter me aan te lokken, gaat volgens de legende alleen lukken bij ratten. Ik zucht.

Ik staar naar de gele eierdooiervlekken in mijn bruinbonte vloerkleed. Dan gaat mij plotseling een licht op, en dat terwijl ik niet eens een lichtknopje op de tast hoef te zoeken.

Eureka. Dat is het. Als het spul zo sterk is dat het alle kleuren vernietigen kan van een kleurvast vloerkleed, dan moet een restant  terrasreiniger  voldoende zijn om negen nootkleurige muizen in te baden net zo lang tot ze wit zijn. Dan nog even nauwkeurig droogdeppen met keukenpapier, ze door de wals halen of plat slaan en uittrekken tot gladde witte huidjes en dan heeft Chantal haar exclusieve bijzondere stof. Nu nog een doos spoeltjes aanschaffen en ze zal mij in mijn armen vliegen van vreugde en me gelijk vergeven dat ik haar plannen om van mijn tapijtje een jas te maken in de war gestuurd heb.

Eindelijk kan ik wat zinvols terugdoen, ik pak mijn mobiel om haar van het heuglijke plan op de hoogte te stellen. Shit. Nog steeds geblokkeerd.

 

 Voor de steekwoordenuitdaging van schrijvelarij geschreven.

#schrijfuitdaging #muis   #vloerkleed

direct door naar het volgende deel: