×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Een tocht door de regen


Een tocht door de regen. Daar zit toch niemand op te wachten. Ik in ieder geval niet! En toch heb ik gisteren een tocht door de regen gemaakt. Hoe en waarom? Dat zal ik jullie vertellen.....

Met een groep van 16 mensen ging ik gisteren mee een solextocht maken. Ik mocht voorop met een kaart. Samen met 5 anderen raakten we iets te ver voorop. Geen probleem, achter ons waren nog meer brommers met een kaart.

Na een stukje rijden, kwam daar toch nog onverwacht, een gigantische regenbui. En daar stonden we te schuilen onder een boom. Het hielp niet om te schuilen onder de boom. We werden kleddernat. Dus ik dacht, hup, door! En daar gingen we. Helemaal de verkeerde kant op. En wat kwamen we toen tegen? Runderen op de weg. Wat fantastisch! De regen kon mij niet meer deren. Nat was ik al. Ik genoot van dit stukje natuur.

Mijn brommertje ging net iets langzamer dan de brommers van de anderen in mijn groepje. Zie daar, ze reden opeens verkeerd! Ik floot op mijn vingers, riep ze achterna en stond op de kruising. Wat te doen? Er achteraan gaan leek mij niet verstandig. Ik heb circa 4 minuten in de regen staan wachten. Er kwam niemand.

Met de kaart op mijn brommer bedacht ik wat te doen. Ik besloot alleen de route verder uit te rijden. In de stromende regen. In de hoop nog meer moois te zien onderweg. Runderen zag ik niet meer. Mooie bomen, groen gras, grijs water, prachtige kleurige planten zag ik wel.

Op de solex alleen terug naar het startpunt. Genietend van de regen in mijn gezicht, in mijn haren, inmiddels op mijn hele lijf. De regen kon mij niet meer deren. Ik genoot!

Vandaag denk ik terug aan de runderen op de weg.  De pijn in mijn lijf is gigantisch! Maar wat heb ik genoten! De pijn is het waard. 

Mijn "verloren schaapjes" tussen de runderen op de weg









expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts