Beetje gaar.

Beetje gaar.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Kennen jullie dat. Al een hele tijd willen we richting Boedapest. Daar hebben we in het verleden langs de snelweg achter de benzinepomp ooit een dump gezien met deuren en ramen uit sloop huizen.  We moeten een deur hebben voor dat gat van de keuken naar de veranda. En toch wel als het even kan voor we naar de minus dertig gaan, net als vorig jaar. Maar het kwam er niet van. Nah vandaag dus wel.


Nadat we alle dieren hadden verzorgt, even aan pa en ma gemeld dat we er vandoor gingen. En of ma het hek open wilde doen voor de vakantie hond, want die werd vandaag opgehaald.  Touwtjes, meetlint, spanbandjes en wat kussens om raampjes te beschermen in de auto, en op pad.

Langs de snelweg achter de benzinepomp alles afgestruind, maar geen sloop meer te bekennen. Verdorie ik had me juist zo verheugd op een mooie oude deur in mijn gat. Nog wat rond gevraagd, maar niemand kon ons verder helpen. Nah, dan maar door naar de ikea. Want we moeten ook nog iets hebben om de kastjes in de keuken op te hangen. Kunnen we dat in ieder geval eens in orde maken.

Heeeeel die verrekte ikea door gelopen, halverwege maar wat gegeten, en toen weer verder. Geen ophangdingen voor onze kastjes. Vragen, ja hoor gang 25 rek 29. Goed wij kijken,  nee hoor geen ophang dingen die Tonnie moet hebben. Nog eens vragen, ja bij de kassa. Ja hoor, volgens mij zeggen ze maar wat. Maar dus geen ophang dingen voor de kastjes. Maar wel jaja een afwaskwast met zuignap en een flessen borstel. 


En op de valreep bij de kassa nog wat handige zakjes voor mijn wol. Hier kan ik het perfect in opslaan zonder bang te hoeven zijn voor het wol motje.




Dus een paar uur bezig geweest helemaal in Boedapest voor een paar borstels en zakjes. Maar goed, dan maar op de terugweg nog even kijken bij een paar bouwgiganten of die iets van een deur hebben die ons zint. Eigenlijk wisten we het antwoord al wel, maar toch maar even kijken. En weet je wat we daar vonden? Dit schattige plantje. Een voor mijzelf en een voor mijn mams gekocht. Je kan toch niet weg met lege handen uit een bouwgigant:).

Dus al met al niks gelukt. Weer thuis staat Tonnie nog even fikkie te stoken in zijn ton. Komt de man van de kweeperen langs. En die wist waar de sloop heen was. Morgen is hij in Boedapest en schrijft het adres op. Dus er komt nog een keer een verhaal over de deur voor ons gat. Maar nu ben ik bekaf van al dat gesjouw.

Groetjes Diane. 



Beoordeel


Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen