×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Eind en een nieuw begin

Eind en een nieuw begin


Dag mensen! 

Dat jullie dit blijven lezen vind ik best lief. Aan de ene kant vind ik het moeilijk mijn diepste, donkere zelf te tonen. Me kwetsbaar op te durven stellen. Aan de andere kant geeft het me best veel terug. En met de reacties op mijn eerdere blog heb ik dat enorm bevestigd gekregen. 

Vandaag nodig ik jullie uit mee te komen naar een hele nare plek in mijn hoofd. Het gedeelte in mij wat er eigenlijk wel een beetje klaar mee is. Dit betekent niet dat ik mezelf voor een bus ga gooien, maar het is helaas wel een veel terugkomend gevoel en de daarbij horende gedachten maken het minstens een keer zo moeilijk. 


 Vanochtend werd ik er alweer mee wakker: een hopeloos gevoel, teleurstelling en verdriet. Waarom werd ik eigenlijk nog wakker? Van mij hoeft het allemaal eventjes niet meer, en voordat ik ook nog maar tien minuten wakker ben heb ik me al vijf keer afgevraagd of ik niet gewoon dood mocht. 

Na een half uur strijd met mezelf lijkt het me eindelijk om er uit te komen, wc, koffie en een soort van ontbijt naar binnen te krijgen... waarna ik mijn energie wel weer verbruikt heb en (samen met de 'therapiekat', waar ik een volgende keer wat meer over zal vertellen) maar weer in bed ga liggen. 

Ik weet dat ik helemaal geen tijd heb om me weer in bed te verstoppen, ik moet me nog douchen, aankleden en voorbereiden op het sollicitatiegesprek wat er vanmiddag op de planning sta. Het werk is iets wat me écht leuk lijkt, en het is precies alles waar ik goed in ben. Maar dat maakt even niets goed in mijn hoofd. Op dit moment is alles té veel. 

Voor in de middag plan ik wat leuks. Ik bericht een goede vriend, die ik al veel te vaak heb afgezegd maar wie altijd trouw blijft aan onze vriendschap. De gedachte dat mensen überhaupt nog met me om willen gaan kan ik niet bevatten, en er komt een nieuw gevoel om de hoek kijken: een schuldgevoel. Naar al mijn vrienden en familie. Voor mijn gevoel doe ik hen tekort. Maar ook ben ik ze dankbaar. Zelfs al laat ik maanden niks of nauwelijks wat horen, ik hoef maar aan de bel te trekken en alles is gewoon goed. 

Voor ik er überhaupt erg in heb rol ik van de ene emotie in de ander... En is er zo weer een half uur voorbij. Een beetje geïrriteerd sta ik toch maar op, om me op te frissen en aan te kleden. Een nette broek met een casual blouse. Blauw, want dat scheen de beste kleur te zijn voor een sollicitatie. 

Even later zit ik in de bus. Ik kijk naar buiten en schrik, want de tekst op het bushokje kon letterlijk voor mij bedoeld zijn. 

"Denk jij ook wel eens, van mij hoeft het niet meer?" 

Het gaat over een stichting zelfmoordpreventie. 

En dan zijn we weer terug bij het begin van deze blog, het gevoel waar ik de dag mee begon. 

Natuurlijk is het goed dat er aandacht besteed wordt aan psychische klachten en door het iets heel normaals te maken om over te praten, zal dit steeds meer het stigma verbreken. Maar ik wou toch dat ik deze tekst niet las. Het brengt mijn gedachten terug naar vanochtend, en het gevoel waar ik al dagelijks mee kamp. En daar gaan mijn gedachten weer: "mag ik niet gewoon..?" 






Forever FeelGood
Mooi geschreven. Houd je haaks!
02-07-2017 09:29
02-07-2017 09:29
Mamavan2
Mooi geschreven! & die dagen zijn inderdaad behoorlijk heftig :(
24-05-2017 14:51
24-05-2017 14:51
Zeg#DaT
Mooi geschreven. Chapeau..!!
17-05-2017 23:59
17-05-2017 23:59
365tintenmesjogge
wow, zo herkenbaar, alleen heb ik het meestal 's avonds, die zwarte gedachten...
16-05-2017 23:43
16-05-2017 23:43
kolibrietje
wees trots op jezelf omdat je toch weer telkens de moed hebt om je erdoor heen te worstelen :) geniet van de kleine dingen die je op je pad tegen komt en die je vreugde brengen. maar vooral: blijf geloven in jezelf:) knuffff xxx
16-05-2017 23:16
16-05-2017 23:16
Karin van der Straaten
hopelijk krijg je ook vele andere gevoelens die je toch de moeite waard vind om vaker te ervaren..rot voor je zeg
16-05-2017 22:49
16-05-2017 22:49
Welkom bij De Kniezebietertjes
Knap van je dat je dit deelt! En goed dat het besproken word, het is een voortdurende strijd. Maar je moet maar blijven denken dat er altijd iets moois is om voor op te staan. Ook al voelt het soms heel anders en dwalen de gedachten af naar......
16-05-2017 21:28
16-05-2017 21:28