×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Papa, deel 1

Papa, deel 1


Vandaag 6 jaar geleden werd ik gebeld. In de avond, ik herinner het me nog goed. Ik was bij een toenmalige vriendin, haar vriendje en mijn ex-vriendje waren er ook. We keken tv, hoewel ik niet precies meer weet wat er op stond. Ik nam op, en mijn stiefmoeder vroeg me of ik thuis was. Nee, ik was bij een vriendin. Ik moest even gaan zitten en ik wist zéker dat er iets was gebeurd met een van mijn oma's of opa's. Ondanks dat ik blij ben nog erg lang van mijn grootouders te mogen genieten, was ongeveer elk nieuws beter geweest dan wat ze toen zei: "papa is overleden." Mijn vader. Zijn hart stopte ermee, zomaar opeens. De wereld verging onder mijn voeten. Ik weet dat ik mijn zus en mijn moeder gebeld heb. Dat mijn vriendin, E, thee gezet heeft. Ik heb mijn toenmalige vriendje gebeld, en notabene mijn ex-vriendje is meegefietst toen ik mijn toenmalige vriend ging ophalen. Vriendin E kon dat niet, om een reden die me tot op de dag van vandaag nog steeds niet duidelijk is. 

Om naar De woonplaats van papa te gaan, was het me te laat. Dan moest ik, laat in de avond, met het OV en dat was waarschijnlijk niet helemaal goed gekomen. Dus dat deed ik de volgende ochtend/begin van de middag. Ik kwam in het huis van papa en zijn vrouw, daar was het vol met familie. Ze knuffelden en condoleerden me. Papa was er niet. Zijn vrouw ook niet. Zij kwamen niet veel later, papa kwam in huis opgebaard staan. De realiteit onder ogen, hij was het echt. En hij was echt dood. Hij IS echt dood. 


Tot hier even, het lukt me nu niet om verder te schrijven. Echt gedetailleerd ben ik nooit geweest over het overlijden van mijn vader. Zelfs nu nog, kost het me enorm veel moeite. Het zal nooit makkelijker worden... kleine stapjes dan maar. 




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties