Bijna 3 jaar verder en ik ontkom er niet aan. Het verdriet, het rauwe gevoel, de herinnering en de klap. Het komt als een wolk over mij heen. Vanzelf. Het geeft mij tranen. Herinnerd mij aan de pijn wat de klap met mij heeft gedaan. De herinnering aan een persoon die mij iets kostbaars heeft meegegeven, maar zelf tezamen met klap weg is gegaan. Ik heb iets gevoeld en aangeraakt, wat ik niet kende. Heel even maar. Voor een paar maanden en ineens, voor mijn neus….was je weg. Ik voel mij achtergelaten met de herinnering. De angst dat het weer kan gebeuren, zorgt ervoor dat ik niet meer weet hoe ik liefde mag aangaan. Ik wil het zo graag. Maar ik ben bang. Bang om de pijn weer te voelen. Dat ik dit keer toch echt doe, wat ik toen wilde doen.  Nu zit ik weer in die wolk. Ik heb er niet om gevraagd. Hij kwam zomaar voorbij. Een wolk vol herinneringen en verdriet en pijn. Zal dit ieder jaar zo zijn? Met mij gaat het veel beter, maar die wolk…accepteren en voorbij laten gaan is denk ik het beste. #rouw #kwetsbaar #liefde

Die wolk is er weer…

2 comments