×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Kiekeboe

Kiekeboe


Kent u dat gevoel, dat  u liever ergens een straatje om gaat? Dat een bepaalde plek een soort van unheimisch gevoel geeft? Bij ons in het dorp is zo’n straat. En nu moet ik fluisterend bekennen dat dit verhaal niet over mij gaat maar over mijn allerliefste geleidehond. Vergeeft u hem, hij is nog jong. Hij gelooft nog in spoken!

Iedere dag neem ik het stoepje. Van en naar de bus, de brievenbus, het uitlaatveld enz. Nee we kunnen niet naar de overkant want daar is uitsluitend gras.

Iedere wandeling over die bewuste stoep staat Nike resoluut stil, kijkt me aan, zwaait me met een ferme bocht naar rechts richting stoeprand. “Vooraan links, zoek de stoep links” Het wordt zo langzamerhand een gewoonte…… om niets!

Natuurlijk moet ik door mijn slechtziendheid mijn hond vertrouwen. Dat ik geen obstakel zie, dat is normaal. Daarom werkt Nike ook voor mij. Ik besloot een onderzoek te doen naar het stoep spook. Als goede roedelleider is het immers mijn taak om gevaren te verjagen!

Op een avond gaf ik Nike een wandeling vrijaf. Nike aan de riem in de ene hand, taststok in de andere hand. Nike was vrij en liep mee zonder ergens voor uit te wijken. Geen spook te bekennen!

De volgende dag in tuig werd ik weer resoluut via de straat 1 meter verderop terug op de stoep gezet. Mijn man en ik keken elkaar onderzoekend aan. Het spook is dus 2 meter hoog, 1 meter breed en 1 meter dik. Anders zou Nike niet deze manier van omlopen kiezen.

Er zat niets anders op dan de goede ogen van mijn man in te zetten. Hij onderzocht microscopisch de stoeptegels van het stoepspook. Alles normaal van kleur, vorm, formaat. Niets stak uit, geen hoogte obstakel, en de stoep  normaal 2 meters breed.

Spoed overleg bracht ons op het idee om Nike te laten zien dat mijn man het spook eigenhandig zou verjagen. Met huishond Paco in de hand liep mijn man brullend en met zijn armen maaiend voor ons uit.

Nike vond het geweldig! Paul is zijn held!  Kwispelend vrolijk door de gekke baas liep Nike achter hem aan. Uniform wel aan maar ik  hield alleen de riem vast. Nike leek het stoep spook helemaal vergeten.

“Je bent een held”, en ik zoende mijn man.

Het microscopisch onderzoek en het bulderend verjagen van het spook door onze huisheld ten spijt....

Daar was hij vandaag weer….. kiekeBOEHH! ……..

“Vooraan links, zoek de stoep…….”





Ingrid Tips en meer
Wel erg leuk verwoord.
04-08-2017 23:28
04-08-2017 23:28 • Reageer
Marjolein
Grappig! Je schrijft pakkend!
02-08-2017 11:57
02-08-2017 11:57 • Reageer
purelyme
Hihi, wat een leuk verhaal :)
01-08-2017 21:35
01-08-2017 21:35 • Reageer
_PetitCorbeau_
heel leuk geschreven!
31-07-2017 12:47
31-07-2017 12:47 • Reageer