×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Ver dwalen

Ver dwalen


Bij het uitlaatgebied aangekomen stap ik uit de bus en daar waar het veilig is doe ik Nike het tuig uit. Even mag hij lekker vrij zijn. De ronde die ik loop is vrij simpel. Het is een heel groot gebied. Maar als heuse visueel gehandicapte oriënteer ik mij op de verschillende ondergronden van de paden en weet ik ongeveer waar deze paden te vinden zijn. Het ene pad is zand of fijne kiezels, het andere pad is strak asfalt. De drukke weg en Spotters Hill zijn andere oriëntatiepunten.

Bij de grote vijver midden in het gebied sta ik even stil. Het is de plek voor sociale contacten voor mens en hond. Nike heeft zijn vrienden al gevonden. Wie het hardste kan!
Terwijl ik aan kwam lopen stond u mij te observeren. “Hoe doet ze dat toch…..ging er door uw gedachten….. blind…. Zo groot gebied…. Oke die hond heeft een bel….. maar hoe weet ze waar ze lopen moet….???”

Het bleef aan u knagen en dus besloot u bij mij te gaan staan en mij uw brandende vraag te stellen.
“U kunt hier helemaal niet lopen” zei u. Ik keek u aan alsof al het water, uit de vijver voor ons, via uw neus uw oren verliet. Na een paar seconden besloot ik te reageren; “Hoezo kan ik hier niet lopen? Ik heb nergens een afzetting gezien? “
“Ja maar u bent blind….”stamelde u uit…”Dan kunt u hier helemaal niet lopen!”
Ik keek naar mijn voeten en verzette ze een paar passen heen en weer.
“Mijn benen doen het prima meneer, het lopen gaat me goed af. Het zijn slechts mijn ogen die het niet zo goed doen.” Ik keek op en lachte u geruststellend toe. U lachte terug, u had mijn boodschap begrepen.
“Maar mevrouw, verdwaald u dan hier nooit?” Ah kijk, dacht ik, daar komt de aap uit de mouw. U wilde helemaal geen lompe opmerking maken, u was uitsluitend bezorgd. Dat vind ik best aardig van u!
“Oh ja hoor”, begon ik mijn verhaal. Verdwalen is mijn grootste kwaliteit! Wil je echt grondig verdwalen dan moet je naar een groot gebied als dit. Vele paden hebben verschillende ondergronden maar je hoeft maar even te kletsen of met je gedachten er niet bij te zijn en je mist een afslag of een pad.” “Bingo!” Ik lachte… “Oohh….”stamelde u uit. U maakte zich al zo’n zorgen maar dat het ook werkelijk gebeurt nam uw zorgen niet bepaald weg. “En…. Maar…. Wat doet u dan? Dwaalt u dan hele dagen rond?”
Ik lachte, “Nee hoor, dan bel ik mijn man op. Hij vraagt dan wat ik als laatste heb gezien.” “In dat geval antwoord ik dat ik als laatste bij de vijver een man zag die mij zei dat ik hier niet kon lopen…” U begreep mijn boodschap en reageerde nonverbaal.

“Maar als u het niet erg vindt”….zei ik. “ Ik dwaal nog even verder! Ik ben hier nog maar net en voor mijn hond is dwalen rond de vijver beslist niet ver genoeg.





Ingeborgenzwerm
Met een glimlach gelezen, dat heb je goed aangepakt..
01-08-2017 08:51
01-08-2017 08:51 • Reageer
_PetitCorbeau_
heel mooi gschreven!
31-07-2017 12:56
31-07-2017 12:56 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Een mooie anekdote!
29-07-2017 19:46
29-07-2017 19:46 • Reageer
notifications_noneadd
12-11-2018 10:33
1 volger , 4 antwoorden
4 antwoorden
notifications_noneadd
31-10-2018 08:09
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
16-11-2018 21:19
1 volger , 1 antwoord