×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Ik ben zo blij dat ik even gewoon contact met iemand kan hebben

Ik ben zo blij dat ik even gewoon contact met iemand kan hebben


Het was dinsdagmiddag.

De middag waarop ik mijn vrijwilligerswerk doe.

Ik ga daarvoor op mijn fiets of bij slecht weer met de auto, naar dementerende ouderen.

Ze wonen in een verbouwde boerderij.

Ik was nog niet lang binnen, had nauwelijks mijn eerste kopje thee op toen mevrouw de Roos

de huiskamer binnenkwam.

Ze ging tegenover me zitten en ik probeerde een praatje te maken.

Ze kon me niet goed verstaan en daarom besloot ik me te verplaatsen en ging naast haar zitten.

Ze zei dat ze zich eenzaam voelde.

"Ik ken hier niemand", zei ze steeds.

"Mijn huis is verkocht" en "Ik kan niet meer terug".

"Ik kan prima alleen zijn hoor, dat ben ik al langer, maar nu valt het me erg zwaar".

"Kwam mijn familie maar langs zodat ik even met een bekende kan praten, maar ja mijn zoon werkt dus die is er niet"

"Ik vergeet ook alles"en "Ik ben ook vergeten wanneer ik bezoek heb gehad".

Ik vertelde dat ik haar dochter regelmatig zie en dat ik weet dat haar zuster ook al diverse malen op bezoek is geweest.

Ik hield haar hand vast en probeerde haar te troosten wat redelijk lukte zodat ze wat rustiger werd.

Ze zei een aantal malen dat ze zo blij was dat ze even gewoon contact met iemand kon hebben.

Na een poosje geluisterd en geantwoord te hebben stelde ik voor dat ik iemand op zou halen zodat we spelletje

konden doen aan tafel.

Dat leek haar een goed idee.

Zo zaten we al snel met nog een bewoonster aan tafel.

We waren net begonnen toen de deurbel klonk.

Er was bezoek en het bezoek kwam voor mevrouw de Roos.

Het was haar kleinzoon met zijn vriendin.

Samen gingen ze naar haar kamer en hadden een gezellige middag met elkaar.

Ik heb samen met de andere bewoonster twee potjes scrabble gespeeld waarbij we beiden een keer gewonnen hebben.


* om privacy redenen is de naam van de mevrouw verzonnen maar het verhaal is waargebeurd.






Eddy en Rita
Mooi verhaal Olga, fijn dat je het gedeeld hebt onder onze blog 'Vreugdebrengers'!
25-10-2018 10:23
25-10-2018 10:23 • 1 reactie • Reageer
Olga
Eddy en Rita dankjewel en graag gedaan
30-10-2018 20:05
30-10-2018 20:05 • Reageer
Sonja
wat mooi dat je dit kunt doen!
15-10-2018 09:06
15-10-2018 09:06 • Reageer
marijke
wat fijn hé om dat te kunnen doen.
14-10-2018 21:48
14-10-2018 21:48 • Reageer
FrutselenindeMarge
dit zijn de waardevolle momenten!
14-10-2018 10:23
14-10-2018 10:23 • Reageer
Encaustichris
Fijn dat je haar en de andere bewoonsters even uit haar eenzaamheid kon halen!
14-10-2018 07:25
14-10-2018 07:25 • Reageer
jolandemooij
Zo heerlijk voor bewoners even tegen iemand aan te kunnen praten. 
10-10-2018 08:42
10-10-2018 08:42 • Reageer
DiaantjesLife
Wat een mooi verhaal en behorend bij een prachtig beroep!
09-09-2018 10:41
09-09-2018 10:41 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Mooie anekdote zeg.
05-09-2018 14:30
05-09-2018 14:30 • Reageer
Sylvia
Klinkt echt als dankbaar werk, wat fijn dat zij het ook zo fijn vond om even te praten!
05-09-2018 12:22
05-09-2018 12:22 • Reageer
Schorelaar
Mooi en dankbaar vrijwilligerswerk doe je. 
05-09-2018 07:46
05-09-2018 07:46 • Reageer
Hans van Gemert
Dementie maakt eenzaam, goed dat je er dan even voor iemand kunt zijn.
04-09-2018 23:44
04-09-2018 23:44 • 1 reactie • Reageer
Olga
Dat is ook het waardevolle van vrijwilliger zijn.
04-09-2018 23:52
04-09-2018 23:52 • Reageer