Eigenlijk zou het leven één groot feestje kunnen zijn, toch?


Eigenlijk zou ik nu in de bloei van mijn leven, het beste baantje van de wereld moeten hebben. Maar deze meid van 25 weet het simpelweg gewoon niet. De vraag: Wat wil je later worden? Word steeds later..
Another example


Hier is die dan, mijn aller eerste blog. Vaak heb ik hieraan zitten denken want schrijven dat is toch wel een klein beetje waar ik van hou. Praten gaat mij iets moeilijker af vaak. Dan rollen er dingen zo uit mijn mond,  ik praat voordat ik erover nagedacht heb. Hier kan je nog dingen makkelijk weg halen en alles even terug lezen en veranderen. Stukke makkelijker zou je denken. Soms is het best wel lastig want alles wat je tegenwoordig plaatst is toch niet anoniem meer, mensen kennen je. Of denken te weten wie jij bent. Hebben een mening gevormd naar je foto. Hebben een mening over wat je doet of voornamelijk over wat je juist niet doet. Iedereen denkt tegenwoordig wel iets.. Nu ben ik soms wat lui, soms probeer ik wat dingen uit en dan denk ik bij mijzelf.. Is dit het nou? Omdenken heet zoiets, het creëren van kansen & niet van problemen. Terwijl men denkt dat jij altijd de 'troublemaker' bent. Het blijft (te) makkelijk, je mening geven over dingen waarvan je de achterliggende gedachte niet weet. We doen het allemaal, en kom mij niet vertellen dat jij dat niet doet.. Dat geloof ik namelijk voor geen centimeter. 

Ik ben al een hele tijd opzoek naar wat ik wil, wat ik later worden wil, wat ik wil gaan doen met mijn leventje. En ik zou liegen als ik nu ineens wist wat ik wilde doen. Er is zo ontzettend veel te doen, zoveel onwijs toffe dingen maar overal waar ik tot nu toe op gesolliciteerd heb en waar ik gewerkt heb werkte niet voor mij. Met mijn 25 lentes jong sta ik in de bloei van mijn leven, maar soms ben ik te oud. Aan de andere kant weer te weinig ervaring en aan weer een andere kant heb ik weer niet de juiste diploma's. Ik blijf alles ontzettend lastig vinden omdat ik blijkbaar altijd kies voor datgene wat mij (nog) niet gelukkig heeft kunnen maken op werkgebied. 

Dan kijk ik op Facebook & Instagram en andere kanalen. Oud klasgenootjes, vrienden (van vroeger) en kennissen doen allemaal wat zij willen. Wonen 'lekker' op zichzelf, alleen, met relatie of huisdier, zijn er kindjes of kindjes in de maak, trouwen en zien er dolgelukkig uit. En ik.. ik huppel rond op feestjes, want elke dag is een feestje. Elke dag probeer ik slingers op te hangen, solliciteer ik via alle kanalen, lees ik boeken om motivatie op te doen en elke dag vraag ik mijzelf af of het vandaag dan een keertje echt wilt lukken?

Sterk eigenwilletje, behoorlijk pittig eigenwijs. Geef geld uit aan dingen die ik niet zozeer nodig had maar die mij vandaag weer even gelukkig maakte. Stuur er nog een sollicitatie uit terwijl ik weet dat ik maandag onder aan de stapel of maillijst beland. Denk veel te veel na over hoe simpel het leven toch kan zijn. Zou het liefst alles willen doen omdat alles je gelukkig kan maken. Ben impulsief en gek op een feestje dus staat  mijn (voor de rest behoorlijk lege) agenda vol met feestjes. 

Vaak denk je dat jij de enige bent die kampt met dit soort alledaagse normale dingen, schaam je jezelf ervoor dat jij dat nog niet gevonden hebt. Begrijp mij niet verkeerd, ik ben behoorlijk gelukkig met de dingen die ik wel heb. Het zou alleen verdomd handig zijn en leuk om nu ook eens datgene te vinden wat mij weer een stapje verder kan brengen. Ik sla straks mijn ''Babe you got this'' boek weer even lekker open en ga daarna weer heel het internet af opzoek naar inspiratie voor mijn toekomstige droombaan.. 

x- BarbaraBabs.



1+1=3 is mij altijd verteld...

Delen & Reageren word gewaardeerd.