×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Oproep aan bevlogen leraren!

Oproep aan bevlogen leraren!


Na het lezen van het artikel 'De bevlogen leraar bestaat niet meer' van Jirka Claessens (De Standaard) ben ik weer in mijn pen gekropen. Ik ben zelf al enkele jaren leraar en momenteel heb ik te kampen met een burn-out. Hoe dat komt? Combinatie van verschillende factoren. Ik was ooit een bevlogen leerkracht met "een hoek af", maar dat ben ik onderweg kwijt gespeeld. Steeds meer gemotiveerde leraren keren het onderwijs de rug toe en dat is jammer. Het zijn vaak de meest bevlogen leerkrachten die uit het onderwijs stappen.


Mijn leerkrachten (vooral mijn leerkracht Nederlands - Engels) hebben me inderdaad geleerd om kritisch naar de wereld te kijken (waarvoor dank), maar deze vaardigheid wordt in het onderwijs zelf niet echt geapprecieerd. Uitgeblust en moegestreden ben ook ik (met zo veel anderen) op zoek naar de maatschappelijke relevantie van mijn job.

Ik herken de punten die mevrouw Claessens bespreekt: de desinteresse van de leerlingen, maar ook bij mezelf, de verkleutering, de oppervlakkigheid van het onderwijs, de machteloosheid .... Verder mis ik ook de open communicatie en de ruimte om problemen creatief op te lossen.

Er is al zo veel inkt gevloeid over de werkdruk in het onderwijs, stress en burn-out bij leerkrachten, zelfs bij leerlingen, het niveau van ons onderwijs, de taalvaardigheid van de leerlingen .... , maar concrete acties laten op zich wachten. Lang leve de bureaucratie. Ik vraag me eigenlijk af wanneer er een échte onderwijsvernieuwing komt. Een onderwijsvernieuwing die zowel de leerlingen als de leerkrachten centraal stelt. Eén waarin we terugkeren naar de kern van de zaak: gepassioneerd, misschien eigenwijs, lesgeven! Hoeveel open brieven moeten er nog naar de minister van Onderwijs geschreven worden, hoeveel leerkrachten moeten eerst uit het onderwijs stappen of met een burn-out thuis zitten vooraleer er een daadwerkelijke verandering komt?

"Ik voel me verbonden met de ijsbeer die het ijs voelt smelten onder zijn poten.Ik voel me machteloos en langs alle kanten klem gezet. Onverschilligheid is een maatschappelijk probleem geworden. Een dialoog dringt zich op, zeker en in de eerste plaats in het onderwijs." (Jirka Claessens-De Standaard )

Ik ben alvast bereid de dialoog aan te gaan. Wie nog? 

Ter inspiratie:

https://www.youtube.com/watch?v=GUTM8xnh7DM