×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Hé Buschauffeur........

Hé Buschauffeur........


“Hé Chauffeur, had je haast vanmorgen?” de man die mijn bus binnenstapt vraagt het met een glimlach, en wijst naar zijn rechter mondhoek. Ik voel aan de mijne met mijn tong en proef direct de tandpasta die er is blijven zitten na het poetsen. Shit, denk ik, waarom heeft niemand dat gezegd op de zaak… Ik lik mijn lippen af terwijl de passagier incheckt en voorin gaat zitten. “Gefeliciteerd trouwens, met jullie nieuwe CAO!”. Ik bedank de passagier en zeg hem dat het inderdaad een kort nachtje was. Blijkbaar is de man tevreden met mijn antwoord, want hij begint tegen een mede-passagier te kletsen. “Dat was wat hé, de hele dag geen bus te bekennen in de hele omgeving, maar ik geef ze gelijk hoor! Ik heb gehoord dat ze geeneens tijd hebben om te plassen. Ik zie die mannen wel eens de achterwielen van een bus hydrateren…. Als mijn vrouw dat zou zien zou ze een schaar pakken en hem eraf knippen!”. De mannen liggen in een scheur achter mij. Ik zit glimlachend achter het stuur.

 Het klopt wat de man zegt: we hebben te weinig tijd om te plassen en rustig te eten. Vaak twee keer een kwartier pauze. Om dan toch iets gezonds binnen te krijgen neem ik soms een yoghurt-reep mee, maar mijn warme happie mis ik dan. Veel collega’s rennen die winkel met de grote M binnen om wat warms binnen te krijgen, maar dat doe ik niet. Kost me veel teveel tijd, en ik zou na een jaar niet meer achter het stuur passen! Bovendien vind ik het veel gezelliger eten thuis, mooi tafelkleed op tafel, netjes bestek, kaarsjes. Dat eet toch anders dan even snel op een eindpunt.

 Achter mij gaat het gesprek verder over de te korte rijtijd, en de tv-programma’s waarin de staking te zien was. “Zou Fred Teeven ook mee gestaakt hebben”? Vragen de heren zich af.” Ik zou het niet weten” zeg ik naar waarheid. De mannen hummen wat, en dan ben ik alweer op mijn eindpunt. De man die me waarschuwde voor de tandpasta haalt een pakje lucifers uit zijn zak, en uit zijn andere zak een sigaar. Buiten de bus steekt hij de sigaar zorgvuldig aan, wenst me een fijne dag en loopt weg. Ik rij door: mat naar station Haarlem, waar mijn volgende rit begint.

 Blij met de steun van mijn passagiers, een grote glimlach op mijn gezicht.

Dit verhaal is ontsproten tijdens mijn dienst vanavond, en gedeeltelijk op feiten gebaseerd. Een mat-rit is een rit met een lege bus naar het beginpunt van je volgende rit. Het verhaal past door de steekwoorden in de schrijfuitdaging van Hans van Gemert, hieronder vind je mijn eerdere deelnames.

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties