×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Lucifer en ik (vervolg combinatie schrijfuitdaging Hans van Gemert en Schrijvelarij)

Lucifer en ik (vervolg combinatie schrijfuitdaging Hans van Gemert en Schrijvelarij)


Het duurde niet lang, of er verschenen ineens briefjes op mijn deurmat. Klachten van buren. Wegens geluidoverlast en plaatselijke orkanen. “Wat er in jouw schuur zit weet ik niet”, schreef iemand, “maar het moet weg, en wel NU”! Lafbek, dacht ik: een anoniem briefje in mijn bus stoppen.

 Intussen deed ik mijn best om zo goed mogelijk voor  Lucifer te zorgen. Iedere dag bestelde ik bij diverse winkels yoghurt, in allerlei smaakjes en diverse dozen energiedrink. Eens per maand kocht ik een doos tandpasta, één keer zijn tanden poetsen, en er was weer een tube leeg. Dat de kosten erg op liepen had ik er wel voor over: ik had fijn gezelschap.

 Het arme dier, hij las en las en vond het heerlijk als ik bij hem kwam zitten lezen. Dan krulde hij zijn staart zo dat ik lekker tegen hem aan kon liggen, het tafelkleed schoof hij voorzichtig over me heen, zodat ik het heerlijk warm had. Maar toch, het leek erop dat hij iets miste, alsof hij eenzaam was of heimwee had. Ik gaf mijn man een schaar en opdracht om zoveel mogelijk plaatjes van tropische landen uit reisgidsen te knippen, misschien kon Lucifer aanwijzen waar hij naar toe wilde.

Toen dat niet bleek te werken knipte mijn man foto’s uit het programma van de schouwburg, en later uit tijdschriften, misschien wilde hij een vriendinnetje?

 Maar ja, die buren…  Ze bleven maar zeuren. Natuurlijk zag ik ook wel dat de huizen tekenen van slijtage begonnen te vertonen. Onze eigen schuur zit vol met scheuren, kan Lucifer ook niets aan doen…

De situatie werd zo nijpend dat ik een besluit nam. Ik huurde een paardentrailer, nam drie weken vakantie, en probeerde Lucifer uit te leggen wat we zouden gaan doen.Ondanks onze taalbarrière leek hij mijn goede intenties te begrijpen. Ik legde een nieuwe stapel boeken in de trailer, en midden in de nacht stapte Lucifer in, en reden we weg.

 We reden en we reden, eindeloos. Onderweg zetten we iedere paar uur de trailer even open om Lucifer naar buiten te laten kijken, of hij dit een geschikte plek vond om te leven.

Na twee weken was het zo ver: We parkeerden de auto aan de rand van een vallei, met veel groen en water. Ondanks dat ik geen idee had waar we zaten, zou ik er zelf zo willen wonen! Lucifer keek naar buiten, stak zijn hoofd buiten, snoof een paar keer diep, en zette zijn eerste stappen buiten de trailer.

 Ik was hoopvol, Lucifer leek op te klaren, zou hij hier zijn nieuwe thuis vinden?Ineens was daar een bekend geluid: het geluid van een mini-orkaan. Ik dacht dat het van Lucifer kwam, maar mijn man overtuigde mij dat het van de andere kant van de heuvel kwam. Dat is ook toevallig! Lucifer hoorde het geluid blijkbaar ook, pakte een stapel boeken uit de trailer, opende zijn neusgaten. Snoof nog één keer naar mij, en vertrok: ver de prachtig groene vallei in.

 

Ik zal hem missen!

help

Dit verhaal is een vervolg op het verhaal "Mijn draak en ik". Het past binnen de schrijfuitdaging van Schrijvelarij (schrijf een verhaal bij bovenstaande foto) en de januari schrijfuitdaging van Hans van Gemert door het gebruik van de steekwoorden, en het in totaal gebruikte 500 woorden.

Op reis...... (schrijfuitdaging Hans van Gemert, februari)

Onverwacht kreeg het verhaal toch een vervolg, lees hier verder!

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties