Over en uit.


Mijn schrijfsels hier op Yoors zijn niet mijn eerste: ik schrijf al langer, vooral in de schoolkrant en in

dagboeken, en toen er 18 jaar geleden een vraag vanuit een tijdschrift kwam een stuk te schrijven over vriendschap besloot ik mee te doen. Het was mijn eerste officieel gepubliceerde schrijfsel. En ik won er een leuke boekenbon mee, waarvan ik een prachtig boek kocht. Ik deel graag mijn oude werkje hier nog eens met jullie, met daarbij een heel toepasselijk lied van Beth Nielsen Chapman.

Over en uit.

Het heeft ruim een jaar geduurd voor ik definitief een punt achter onze vriendschap kon zetten.

We hebben samen zoveel meegemaakt, vreugde, maar ook verdriet. Ik heb veel van je geleerd. Haalde energie uit onze vriendschap, en stak die energie er ook steeds weer in terug.

Ik zag niet in dat ons contact de laatste jaren scheef was gegroeid, dat er geen evenwicht meer was.

Ik wilde je helpen waar ik kon en wanneer ik maar kon. Jij maakt daar gretig gebruik van als het je uitkwam. Ineens kreeg je het benauwd van mijn goede, maar enigszins overweldigende bedoelingen.

Samen zouden we eruit komen, zolang we er maar over konden praten. En praten deden we, tot de laatste dag toe, toen werd het schreeuwen. Je was me al jaren spuugzat en wilde me niet meer zien.

Toch had ik begrip voor de situatie, zoals steeds, en ik wilde er nog een keer over praten.

Jou benauwde het alleen nog maar. Jouw benauwdheid deed me pijn, we besloten afscheid te nemen om het gebeurde te verwerken. Als een van ons tot de conclusie kwam dat er voor onze vriendschap geen toekomst was, zouden we elkaar dat laten weten, spraken we af. Verder zou ik op bericht van jouw kant wachten. Langzaam maar zeker begon ik de scheefgegroeide verhoudingen zien, en dat het ook heel anders kon. Ik kwam tot de pijnlijke conclusie dat er voor onze vriendschap geen toekomst meer was, en heb je dat verteld, ruim een jaar later. Jouw kille reactie had ik kunnen verwachten. Toch deed het me opnieuw pijn, en tegelijkertijd was het een opluchting. Geen onzekerheid meer over of je nog zou bellen. Over en uit. Punt. De deur die altijd voor je open stond heb ik nu gesloten. Ik hoop dat het goed met je gaat.