Bevers : houthakkers en burchtenbouwers van beroep.


Het is begin januari. 
Ik bevind mij in de Belgische Ardennen, provincie Namen.
Tijdens een koude wandeling merken we verschillende beversporen op.  

Op de foto zie je het eerste spoor dat op de aanwezigheid van bevers wijst. Een bever heeft een platte staart die op een peddel lijkt. Als hij het water verlaat, trekt hij over de grond een spoor van zo'n 20-30 cm breed met zijn staart.

Wat verderop is het overduidelijk te zien dat ze actief aanwezig zijn. Het berkenbos aan de oever is serieus toegetakeld. Hele bomen zijn geveld. Het houtschaafsel is nog vers.

Bevers kunnen een boom van 25 cm dik in 4 uur tijd doorknagen. Op de foto zie je een veel groter exemplaar. 

Op bepaalde plaatsen lijkt het bos serieus uitgedund en liggen er her en der gevelde bomen en afgeknaagde stompen. De bast, twijgjes en eventuele bladeren dienen als voedsel.

De dikkere takken worden gebruikt om een burcht te bouwen.

De ingang van de burcht ligt onder water. Onder het takkengedeelte, toegemetseld met modder, kunnen ze boven water komen. 


Wat verderop vinden we een dam. 

Die bouwt hij om te voorkomen dat de waterhoogte verandert. Zo vermijdt hij dat de droge kamer in zijn burcht onder water komt te staan.

Hoewel we op 3 verschillende dagen en op 3 verschillende tijdstippen komen kijken, zien we geen enkele bever. 

Meestal komen ze in de schemering tevoorschijn en zijn ze 's nachts actief.



Elke dag zijn er nieuwe bomen 'aangevreten', tot ze vallen en er enkel nog een soort potloodstompje over blijft.
Ze hebben een voorkeur voor de zachtere houtsoorten. Hier zijn het bijna allemaal zilverberken die ze doorgeknaagd hebben.



Alle foto's werden zelf genomen, behalve de onderste met de afbeelding van de bever zelf.
(Bron : Het Nieuwsblad)