×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










'Gardengate' (4.1): 'Valsheid. In geschrifte?'

'Gardengate' (4.1): 'Valsheid. In geschrifte?'



Hieronder het vorige deel:

Hun ware gezicht!

'B' of 'F' waren waarschijnlijk niet fysiek op mijn erf geweest maar wel iets vernield/omgezagen op mijn erf, kortom; ze zijn er wel op geweest. Maar nu komen we op het volgende punt:

Selectief geheugenverlies.

'B' ging verder met lezen... 'Je hebt er telkens staan 'mijn' schutting! Die schutting is juridisch gezien van ons allebei, omdat hij op de erfgrens staat' Hier heeft 'B' wellicht gelijk, al staat 'ie iets meer mijn kant op, omdat ik niet wil profiteren van andermans grond of eigendommen. Veiligheidshalve heb ik dus enkele centimeters toegegeven en daar lig ik ook echt niet wakker van. Vriend: 'E' heeft de schutting betaald. 'B' geeft dit toe maar zegt erbij: 'Er is nooit over geld gesproken'. (Leugen 3) En hij begon een verhaal te produceren met de nodige fantasie, dat de oude schutting veel degelijker was (het was één slap vlechtschermpje, de rest van de afscheiding was Buxus) Maar ik zou persé een schutting willen met een boogje en weet ik wat nog meer.

Toen kwam het op betalen aan...

Wat wel klopt is dat hij vroeg: 'Wat ga je er neer ging zetten?' En hij vond alles prima. Dit alles is overigens zo'n tien jaar geleden. Maar ik weet nog dat het woordje 'je' (i.p.v. wij) in die zin me niet aanstond dus terwijl hij weg wou lopen zei ik: 'Ja maar doe je ook mee, ook financieel gezien?' 'Ehh, ja natuurlijk, doe de nota maar door de bus en dan betaal ik je de helft.' Terwijl ik dit verhaal zat te vertellen, zat 'B' continu met z'n hoofd te schudden: 'NEE, NEEEE, NEE!' En zo ging dat even door. Raar dat mensen dat doen, ik snap dat nooit. En ik wil écht ook nog wel geloven dat het in zijn herinnering anders is, alleen snap ik niet hoe dat kan. Hou je jezelf dan zo lang een leugen voor dat je 't zelf gaat geloven?! Ik ging verder: 'Jaa want jij hebt er de hele dag bijgezeten en er naar gekeken, terwijl de hovenier en ik er mee bezig waren' Hier heb ik me verschrikkelijk aan geërgerd destijds. 'Boortje na boortje brak doormidden net als veel schroeven, door het hardhout'. Gelukkig, ik hoor niks dus dit deel erkent hij. Ik ga verder: ' En 's avonds kom je ineens; dit is niet goed en hij moet hoger, terwijl je er de hele dag naar hebt zitten kijken! Toen zei ik om van 't gezeur af te zijn: "Weet je wat? Ik betaal 'm zelf wel"! En hier begon bij 'B' het hoofdschudden en nee roepen opnieuw. E: 'Jouw woorden: "Is goed, kom maar een keer een biertje drinken". 'Ja, dat zal wel' dacht ik nog, 'ben je er lekker goedkoop vanaf'. Nu blijft 'B' bij hoog en laag beweren dat er nooit over geld gesproken is. Vriend: 'Ja, 'B', want daarom hebben jullie de afscheiding aan de voorkant betaald (een aantal palen en een paar planken) 'F' zei toen zelf: 'Jullie hebben de schutting betaald, dan doen wij dit wel'. Hierop kwam geen commentaar. Overigens kwamen na het gesprek meer herinneringen terug over de kwestie met de schutting: ik keek destijds in de brievenbus en daar lag een briefje van 'B', een uitnodiging voor een gesprek over de schutting. Het bewuste gesprek 's avonds bij hem thuis welke hij nu ontkent dus. Verder weet ik nog dat hij de brief eindigde met een compliment over de tuin die ik had laten ontwerpen door de hovenier: 'ik vind het een leuk ontwerp!' Dus dat is nog een stukje bewijs wat ik dus helaas niet in het gesprek heb gebruikt. Misschien heb ik zelfs het briefje nog wel ergens liggen, maar goed. Eigenlijk niet eens relevant wie hem betaald heeft maar dit gebruikte hij om 'de feitelijke onjuistheden' in mijn mail aan te tonen.

Begroeiing:

Dat was nog het heetste hangijzer in het gesprek. 'B': Ik mag er tegenaan laten groeien wat ik wil!' 'Nee', zei ik, 'de klimop komt er bij mij door en ik kan er niet bij zonder m'n hortensia's te vernielen.' (Welke er jaren langer staan dan hun klimop en dit groeit niet door de schutting) 'B': 'Dat is jouw probleem', ik mag er laten groeien wat ik wil.' 'Dan had je maar moeten zeggen dat je daar hortensia's ging plaatsen, dan had ik wel gezegd dat je een halve meter van de schutting moet blijven voor mijn klimop.' (?!) (Dit terwijl er nog geen klimop stond) Pas jaren later toen hij zijn vriendin leerde kennen, ging samenwonen en zij de tuin ging bijhouden, kwam er klimop. Volgens 'B' stond er 'kleine klimop' ?! Kleine klimop? Wel heel klein dan want ik heb 't nooit gezien...) 'E': 'Ja maar hoe moet ik dat dan doen? Dan moet ik daar straks door jullie een klimop heg staan te snoeien én nogmaals, ik kan daar niet bij!'. 'B': 'Dat is niet mijn probleem. Als hier een vrouw in de straat komt wonen met COPD en ik wil barbecueën, ga ik barbecueën. Dat recht heb ik. Bijvoorbeeld één keer in de maand. Dan gaat zij maar een boswandeling maken of zo.' Aldus 'B'. Ik moest me verschrikkelijk inhouden! Iemand met COPD een boswandeling maken?! Al eens gehoord van een samenleving?! Ik heb nota bene een oom gehad die 20 jaar lang dagelijks bijna stikte en letterlijk naar lucht moest happen terwijl zijn lippen blauw werden! Vuile egoist! Dit laatste had ik eigenlijk hardop moeten zeggen. Een vergelijking van niks ook. Maar bij vertrek hadden ze met de volgende bewoners (?!) afgesproken dat de klimop weg zou gaan. B: 'Maar ook die hebben recht om weer klimop te planten!' E: 'Stop! Daar ga jij niet meer over!' (er was enkel nog maar een geïnteresseerde geweest en dan zijn zij wel zó positief ingesteld (Lees: naief) dat ze er al vanuit gingen dat het al verkocht was.) Na alle leugens geloof ik dit dus ook niet. Als hij het verkocht heeft is het namelijk hun probleem niet meer en de nieuwe koper heeft er geen schuld aan. Als de klimop toch weggaat, waarom dan niet nu?! Tenminste ik geloof niet dat de belangstellende gezegd zou hebben 'ik koop het' en vervolgens 'B': 'Ja maar de klimop halen we wel weg'...

De onredelijkheid:

Maar goed, ik was al pissig maar nu nog pissiger! E: 'Jullie hebben helemaal geen last van mijn planten! Alles hou ik binnen de erfgrens en van jullie komt alles hierheen!' B: 'Ja, dan heb jij jouw standaard hoger staan dan wij, dat kan.' E: 'De takken van jullie heester groeiden bij mij in het ventilatierooster van de afzuigkap!!  Waarom kunnen jullie nooit de erfgrens respecteren?!'Dit' is van mij en 'dat' is van jullie!!' Ja, nu werd ik ook even link! B:'Wat?! dat roostertje zit officieel niet eens op de goeie hoogte, (Hij had kennelijk wat tijd achter de pc doorgebracht...) ik kan jouw kookluchtjes ruiken!!  Ten eerste kook ik niet zo vaak, ten tweede hebben ze er nooit wat van gezegd en wat betreft de hoogte is er niks mis, ik kan er zo niet eens bij... en ten derde: Als je volgens hem mag barbecueën, al zou in de buurt een vrouw wonen met COPD en ze 's zomers elke avond de houtkachel buiten aan hebben en ik in de rook zit, naar hun klassieke muziek moet luisteren en regelmatig o.a. hun kattenstront op moet ruimen in m'n voortuin, dacht ik dat dit toch zeker moet kunnen... Vriend: 'Goed, maar als we nou eens alles doodspuiten wat over de erfgrens komt?' W: Dan gaan E's leilindes eraan!! 'Dat moet jij eens proberen', dacht ik. Dan help ik bij hem ál z'n planten en bomen om zeep!

Vriend grijpt wederom in

'Vriend': Dus als wij nou bamboe zetten tegen de erfgrens, mag dat ook.' 'B' vloog zowat door het plafond heen! Nee! Neee!! Het volume ging merkbaar weer omhoog. Vriend heel rustig: 'Jaaa, dat is precies hetzelfde.' 'B': 'Nee, Nee... want de wortels...Jaaa, dat mag...' (?!) Een plotselinge ommezwaai.  Hij besefte hier dat of: hij zich vast lulde of: bedacht dat hij weg zou zijn vóór hij er last van zou gaan krijgen... 

We besloten het hier eerst bij te laten wat betreft dit onderwerp en alles moet eerst bij iedereen weer bezinken. Morgen wil ik het laatste deel schrijven waarin nog een heftige gebeurtenis in mijn leven aan de orde komt en daarmee in het leven van mijn naasten en betrokkenen en de relatie met de buren daarna. Verder nog de conclusie voor zover ik die kan maken over het gesprek en de frustrerende, achterlijke logica van de buren samenvatten.

Hopelijk morgen in de vorm van een samenwerking met Kitty!

Onderstaande alinea is ter overweging...

Politie en de dubieuze feiten

In deel 3 meende ik te moeten rectificeren, omdat ik de agent om opheldering gevraagd had wat betreft de werkelijke reden van zijn bezoek. 'De schoen wrong' volgens hem een beetje bij 'm omdat ik zijn eerlijkheid en intenties in twijfel trok. Hij gaf als antwoord dat de lengte van het gras iets zei over hoe goed iemand zijn werkzaamheden kon volhouden. Lang gras kon duiden op problemen. Aan de ene kant ben ik vaak wantrouwend en aan de andere kant naief. Maar het kon natuurlijk zo zijn en ik geloofde de agent op zijn woord en heb excuses aangeboden. Ook heb ik hem gevraagd om een gesprek, omdat hij niet bekend was met de hele tuinperikelen en de relatie tussen de buren en mij. Immers gaf hij zelf eerder aan dat als er wat was, ik direct aan de bel moest trekken.

Dat deed ik dus bij deze. Nu is het zo dat hij maar liefst 1 uur per week, op woensdag, spreekuur heeft in het buurthuis. Krijg ik een mail terug dat hij afgelopen woensdag was verhinderd en de volgende week ook... Hier durf ik geen conclusies meer te trekken en neem het advies ter harte van een paar lieve Yoorsie's ;-) om dicht bij mezelf te blijven. Een mening mag u zelf dus vormen.   --Wordt vervolgd!--

© 13-05-2018 Copyright: Blog, titel(s) en tekst(en) van en door: Enriqué, blogs and more   Alle rechten voorbehouden/All rights reserved. Afbeeldingen Pixabay: https://pixabay.com/nl/street-buurt-buren-huizen-de-weg-151961/  En: https://pixabay.com/nl/dragonfly-vijver-hemel-insect-3387883/


Hier komt het volgende en tevens laatste deel, althans voorlopig!

Aanverwant: Onderstaand blog van wakeupkitty:

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!

Tags: #buren #burenruzie #leugens




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties