×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










notifications_noneadd
17-10-2018 14:01
1 volger , 2 antwoorden
camera_alt
Afbeelding toevoegen
2 antwoorden
Terug naar #Giethoorn

Terug naar #Giethoorn


Gisteren ben ik na 26 jaar terug gegaan naar Giethoorn...

...Giethoorn-noord welteverstaan. Om herinneringen op te halen in het dorp waar ik mijn jeugd doorbracht.

Aan de oude Beulakerweg, daar hebben we gewoond. Als gezin toen nog. De belangrijkste tijd van m'n jeugd heb ik daar doorgebracht, vanaf m'n vijfde tot m'n vijftiende jaar, met ups en down's. Net als iedereen, nou ja... er waren wat teveel down's zeg maar.

Onze voormalige woning en één van de twee zomerhuizen, nu deels verbouwd en verscholen achter het groen...

Het is niet meer zoals het was, maar eigenlijk toch ook weer wel...Tja, wat wil je na zo'n tijd. Er zijn huizen verbouwd, "ons" huis was totaal veranderd. "Onze" huizen moet ik eigenlijk zeggen want er waren ook twee zomerhuisjes bij. Alles verbouwd en aangebouwd.

Dit is de achterzijde van het achterste zomerhuisje dat eens van ons was, ook grotendeels verbouwd en er is een aanbouw geplaatst.

Maar de sfeer is niet veranderd. Waar vroeger het winkeltje was, dat is nu een woonhuis. Het café van Martha eveneens. Maar de lagere school staat er nog, onveranderd lijkt het. En de oude film speelt zich weer af in m'n hoofd... Wel of geen winkel, toch zie je hem weer voor je. Als het ware sta je al weer binnen bij de vleeswaren en Gerda achter de snijmachine. In gedachten zie je weer de kunststof flessen melk van 1 liter met het groene zilverpapiertje als afsluiting. Halfvolle melk, die met blauw dat was volle. "Kunnen we het ook op laten schrijven?..." Het pompstation, ook woonhuis. De toeristen zijn er nu ook, net als toen. Alleen niet in een oude Renault of een Skoda, (zo'n vierkante) nee, een Mercedes cabrio AMG versie, een nieuwe Porsche, een Tesla. Ook de Gietersen zelf hebben de mooiste auto's. De economische vooruitgang is dus ook hier te zien, misschien, nee, wel zeker meer dan in omliggende plaatsen. Gouden jaren heeft Giethoorn gekend ergens in de tussentijd van toen we vertrokken, tot nu. En sommigen lijken niet geprofiteerd te hebben; een aantal kleine huisjes, haast hetzelfde als toen. Klein, bescheiden en netjes.

De achterzijde van een punterwerf in Giethoorn, met een loods in aanbouw.

Maar overal waar ik langsliep kwamen ook de verhalen weer boven. En eigenlijk niet eens echt verdrietig maar wel met gemengde gevoelens. Dat er al zoveel tijd voorbij is, dat je ouder word, dat de mensen van toen er veelal niet meer zijn...En plots zag ik op afstand iemand lopen. Zijn gezicht kon ik niet zien. Raar is dat maar ik wist wie het was; 26 jaar later en op 100 meter afstand. Enkel door de manier van het bewegen van zijn arm en nog wat lichaamstaal. Hèèl apart.

De bruggetjes waar mijn broer en ik over fietsten, exact hetzelfde, behalve dan dat er nu een bord bij staat "Fietsers afstappen".Of zouden die er toen ook al gestaan hebben maar dat je dat als kind niks kan schelen...Lekker crossen! Alleen was ik een fiets met terugtraprem gewend maar toen had ik een racefiets bij me met knijpremmen. Dus ik kom daar van die brug afzetten en ik trap terug om te remmen. En daar ging kleine Enriqué, dwars door het hekje van het huis van Rijk de Gooijer. Ja, daar kan ik nog wel om lachen! Daar lag ik dan, in de tuin van Rijk, tussen de Hortensia's. Hier afgebeeld; het bewuste huis met bijbehorende tuin. Niks veranderd.

Dat we 2 punters hadden en 3 buitenboordmotoren en vanaf huis weg kon varen, tja, dat vond ik heel gewoon. Je wist eigenlijk niet beter. En vanaf huis wegschaatsen, binnendoor en dan richting "Molengat". Allemaal heel gewoon. Toen waren er nog echte winters. Daar heb ik  zelfs ooit een tractor over het ijs zien rijden.

Het kanaal-Beukers met ophaalbrug tussen Giethoorn-noord en -zuid.

De 'binnenpaden' van Giethoorn, huizen zijn hier niet per auto bereikbaar. Wel te voet, per fiets of uiteraard met de boot.

Een typisch Gieters bruggetje of 'vlonder'.

Achteraf wel grappig maar op het moment zelf niet; als we gingen varen, kwamen we vaak zwanen tegen. Het ergste was als ze ook nog jongen hadden. Wij hadden dan al de punterstok, welke je overigens altijd bij je 'moest' hebben, in de aanslag en terwijl de beesten al blazend en sissend half uit het water kwamen, stonden we zelf ook maar alvast op. De punterstok gaf, misschien wel een vals gevoel van veiligheid. Doordat er in een punterstok een "V"-vorm aan het uiteinde zit en de zwanen een smalle lange nek hebben, hadden wij het idee ze af te kunnen weren, niet om mee te slaan natuurlijk! Gelukkig, vooral voor de dieren hebben we de stok nooit hoeven gebruiken.

Tot slot: Een prachtig huis met rieten dak, zoals dat in Giethoorn hoort!


Tot ziens 'Mijn' Giethoorn, waar ik met een lach en een traan aan terug denk...

Dit is een autobiografisch verhaal over mijn kindertijd in Giethoorn, vanaf mijn 5e - 15e levensjaar.
Tekst en foto's door: Enriqué, blogs and more
© Copyright, alle rechten voorbehouden.

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties