Pfffff...


Waarom vinden anderen het nodig mij te vertellen wat ik niet en wel zou mogen vinden, zeggen, plaatsen op Facebook of dat het echt niet aardig, leuk of wat dan ook is wat ze van me horen of zien.

Het mooie aan bijvoorbeeld social media of sowieso aan alle vormen van communicatie is dat je zelf bepaalt wat je leest, hoort en ziet.. Er was vroeger een liedje van Doe Maar met daarin de zin: er zit een knop op je tv!

Je kijkt op tv naar programma’s die jij leuk vindt en je zappt weg wanneer er iets komt wat je niet bevalt of waar je het niet mee eens bent, wat je stomvervelend of zelfs irritant vindt. Dat kan ook met mailtjes in je mailbox bijvoorbeeld. Je kunt je uitschrijven op nieuwsbrieven om wat voor reden dan ook, jouw reden is prima!

Ook op Twitter, Google Plus, Instagram en Facebook natuurlijk kun je mensen volgen die je aanspreken, die je kent, waar je blij van wordt of die iets interessants te melden hebben. Ook kun je bepaalde groeperingen volgen, net als in de politiek, of juist overslaan.

Op Facebook kun je ook mensen niet meer volgen, of ga je uit groepen die toch niet zijn wat je dacht dat het zou zijn.. Als je geen berichten meer ‘liked’ of niet meer reageert, dan komen die berichten ook niet zo snel meer naar voren op je tijdlijn. En natuurlijk kan het ook drastischer: je kunt mensen blokkeren. Ook een fijne optie als je het echt niet eens bent of niets meer wilt zien.

Allemaal helemaal prima en je bent er zelf de baas over.

Laat ik dat nu precies ook zo doen voor mezelf. Ik ben zelf in charge, de buschauffeur van mijn leven. Ik rijd de bus, niemand anders. Dus wil ik mezelf laten horen, dan doe ik dat. Altijd respectvol en nooit persoonlijk. Wat de ander daarvan vind…tja… daar kan ik niet zo heel veel mee. Want diegene is niet mij. Ik weet de referentiekaders niet, de overtuigingen die ze hebben, ook al denk je dat je mensen goed of wel een beetje kent. Een bericht dat ik vervelend vind, kan iemand anders ok vinden of zelfs geweldig… Dus waar zit die grens? Het is niet mogelijk om daar een grens in te vinden. Ieder mens is uniek, dus unieke levens, meningen enz enz…

En dat is goed en fijn! Leven en laten leven. Iedereen mag een mening hebben en die ventileren. Nooit kun je de ander vertellen dat die anders moet doen of vinden of leven dan dat diegene dat wil. Er zijn normen en waarden, altijd. Zo lang iedereen zich daar aan houdt, dus respectvol, niet de ander je mening opdringen, maar die mening er laten zijn, gaat het best goed.

Ik reageer ook wel eens op een stuk dat mij raakt. Dat ik bijv. een andere mening heb. Als het me genoeg raakt, reageer ik wel. Vind ik het niet heel belangrijk, dan scroll ik meestal gewoon verder. Zie ik bijvoorbeeld iets voorbijkomen waar ik to-taal van uit m’n panty schiet, dan ontvolg ik diegene, ga zappen, ga ik uit de groep, zorg ik dat ik het niet meer zie. Zo makkelijk is het!

Dus hier is de tip van de eeuw: wil je iets niet lezen, volgen of zien? Scroll verder, ontvolg mensen, kijk niet meer op social media, doe de tv bijna niet meer aan, maar je bent ook hier zelf in charge!

Jij mag het zeggen, voor jezelf!

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken. Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.